บทที่ 1714

หลังจากประกาศเช่นนั้น เจอรัลด์ก็พร้อมที่จะออกเดินทางพร้อมกับโนริและเรย์ ไม่ว่าจะมีความเสี่ยงแค่ไหน เขาก็ต้องไปช่วยทั้งเซลิกและไซริลกลับมาอย่างปลอดภัยให้ได้!

แต่ก่อนที่เขาจะจากไป เขาก็ได้ยินเสียงของจูโน่ตะโกน “เดี๋ยวก่อน เจอรัลด์!”

“มีอะไรเหรอ คุณหนูใหญ่ซอร์น? ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญ ไว้เราค่อยคุยกันทีหลังนะ! ตอนนี้ผมต้องรีบไปช่วยเพื่อนของผมก่อน!” เจอรัลด์ตอบ

“ใจเย็น ๆ ก่อนเจอรัลด์! ฟังนะ คุณอาจจะยังไม่รู้ว่าหัวหน้าของสหภาพฮัลเกอโรอิกได้เข้าสู่จิตวิญญาณระดับที่สามของอาณาจักรอวตาร์แล้ว! เพราะฉะนั้น การที่คุณบุกไปหาพวกมันแบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตายหรอกนะ!” จูโน่อธิบาย

นอกเหนือจากเจอรัลด์ที่เข้าสู่อาณาจักรอวตาร์แล้ว คนอื่น ๆ ที่เหลือยังอยู่ในอาณาจักรแห่งนักปราชญ์เท่านั้น พวกเขาไม่มีทางรับมือกับเหล่าสมาชิกที่แข็งแกร่งกว่าของสหภาพฮัลเกอโรอิกได้ ด้วยเหตุนี้ จูโน่จึงไม่อยากให้พวกเขาเอาชีวิตไปทิ้งแบบนั้น

“ถึงคุณจะพูดถูก แต่ผมก็ทิ้งเพื่อนของผมไว้แบบนั้นไม่ได้!” เจอรัลด์ตอบ แม้ว่าเขาจะเข้าใจประเด็นของจูโน่ แต่เขาก็ยังยืนกรานที่จะไปช่วยเซลิกและไซริล

ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งสองคนได้ตกลงอย่างไร้ซึ่งความเห็นแก่ตัวที่จะร่วมเดินทางที่เต็มไปด้วยอันตรายครั้งนี้กับเขา แม้จะไม่ได้รู้อะไรมากนักก็ตาม ตอนนี้พวกเขากำลังประสบกับปัญหา เจอรัลด์คงกลายเป็นคนที่ไร้มนุษยธรรมหากเขาไม่พยายามที่จะไปช่วยพวกเขากลับมา

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ… เอาแบบนี้ดีไหม ฉันจะส่งคนไปดูสถานการณ์ก่อน พอเราได้ข้อมูลว่าพวกสหภาพฮัลเกอโรอิกกำลังจะทำอะไร เราก็ค่อยวางแผนไปช่วยพวกเขาอีกที!” จูโน่กล่าว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจอรัลด์ก็หยุดครู่หนึ่งก่อนที่จะพยักหน้าในที่สุด

เธอพูดถูก มันคงจะดีกว่าหากพวกเขาส่งคนไปสอดแนมก่อน คำแนะนำของเธอฟังดูดีกว่าการพุ่งเข้าใส่ฐานที่ตั้งของศัตรูสุ่มสี่สุ่มห้าอย่างแน่นอน นอกจากนี้ มันมีความเป็นไปได้ที่พวกสหภาพฮัลเกอโรอิกกำลังตั้งตารอให้เจอรัลด์และพรรคพวกไปช่วยเพื่อนของพวกเขา