บทที่ 1722

“พูดถึงเรื่องนั้น… คุณรู้จักชื่อของดาบศักดิ์สิทธิ์โบราณอีกเก้าเล่มหรือไม่? คุณรู้ไหมว่าพวกมันอยู่ที่ไหน? ผมอยากได้ดาบพวกนั้น!” เจอรัลด์กล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่าสนใจดาบ นั่นก็เพราะว่าตอนนี้เขามีหนึ่งในนั้นแล้ว จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะไม่อยากได้อีกเก้าเล่มที่เหลือ

"หืม? ถ้านายสนใจฉันจะบอกให้ก็ได้ ดาบเล่มแรกเรียกกันว่าเซียน เป็นดาบแห่งความศักดิ์สิทธิ์ สำหรับเล่มที่สองและสาม ก็เรียกว่าเซียน เป็นดาบแห่งความกรุณา และเซนิธ ดาบแห่งอธิปไตย… ดาบเล่มที่สี่คือเอ็มไพเรียน ฉันเชื่อว่ามันคือดาบแห่งพลัง ในทางกลับกัน ดาบแห่งอำนาจคือไททัน ซึ่งเป็นดาบเล่มที่ห้า”

“สำหรับดาบเล่มที่หกและเจ็ด ทั้งคู่คือดาบแห่งความรัก มีชื่อเรียกว่ากเวน และมอร์เกน ดาบเล่มที่แปดคือดาบที่คุณกำลังถืออยู่ ฟิชกัท ดาบแห่งความกล้าหาญ และถ้าฉันจำไม่ผิด ดาบเล่มที่เก้ามีชื่อเรียกว่าโจเชม ดาบแห่งความโดดเดี่ยว และดาบเล่มสุดท้ายนั้นมีชื่อว่าชาร์เมลลา ดาบแห่งความสง่างาม!”

“ดาบแต่ละเล่มมีพลังพิเศษ และใครก็ตามที่สามารถรวบรวมดาบทั้งสิบเล่มได้จะมีพลังมากเกินกว่าที่มนุษย์ทั่วไปจะเข้าถึง! นั่นก็หมายความว่า ผู้ใช้ดาบเหล่านั้นจะกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกอย่างแน่นอน!” ผู้เฒ่าฮิวจ์อธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจัง

หลังจากได้ยินข้อมูลทั้งหมด เจอรัลด์จึงรู้สึกหนักใจเล็กน้อย ในขณะเดียวกันก็ตื่นเต้นมากด้วย ท้ายที่สุดแล้ว หากเขาสามารถรวบรวมดาบศักดิ์สิทธิ์โบราณได้ครบทั้งสิบเล่ม เขาจะได้รับพลังพอที่จะต่อสู้กับเทพปีศาจได้เลยด้วยซ้ำ!

"…เข้าใจแล้ว! แล้วเรื่องตำแหน่งของดาบอีกเก้าเล่ม…”

ผู้เฒ่าฮิวจ์ส่ายหน้าก่อนตอบว่า "เกรงว่าฉันจะรู้เพียงที่อยู่ของดาบสองเล่มเท่านั้น เจอรัลด์ และหนึ่งในนั้นก็อยู่ในมือของนายแล้ว! และต่อให้ฉันจะรู้ว่าดาบไททัน หรือดาบแห่งอำนาจนั้นอยู่ที่ไหน แต่นายจะต้องค้นหาดาบอีกแปดเล่มด้วยตัวเอง!”

ด้วยความยินดีที่รู้ว่าจะได้รับดาบอีกเล่ม ดังนั้นเจอรัลด์จึงเอ่ยปากออกไปว่า "คุณรู้เหรอว่าดาบไททันอยู่ที่ไหน? แล้วจะพาผมไปได้หรือเปล่า”

“อย่าได้รีบร้อนเพื่อให้ได้มันมา! นายเพิ่งจะได้รับดาบฟิชกัทมาเองนะ! อย่าได้กังวลเรื่องดาบเล่มอื่นให้มากเกินไปนัก! ในเมื่อดาบฟิชกัทยอมรับในตัวนายแล้ว ฉันก็เชื่อว่านายคือผู้ถูกเลือก! ด้วยเหตุนี้ สักวันหนึ่งนายเองก็จะต้องได้ดาบเล่มอื่นด้วยเช่นกัน!” ผู้เฒ่าฮิวจ์ตอบด้วยรอยยิ้ม

“…ผมก็ว่าอย่างนั้น! แต่ผมซาบซึ้งจริง ๆ ที่คุณพาผมมาที่นี่ในวันนี้! ถ้าไม่ได้คุณช่วยเอาไว้ ผมคงไม่มีทางได้รับดาบเล่มนี้หรอก! ไม่ต้องห่วงนะ สักวันหนึ่งผมจะตอบแทนน้ำใจของคุณอย่างแน่นอน!” เจอรัลด์กล่าวด้วยน้ำเสียงขอบคุณ