บทที่ 1729

เมื่อร่างเงานั้นตายไปแล้ว คนของเขาก็มองหน้ากันทันที ก่อนจะหลบหนีออกจากพื้นที่ไป! ในเมื่อผู้เป็นนายของพวกเขาตายไปแล้ว ก็ไม่มีประโยชน์ที่พวกเขาจะอยู่ที่นั่นอีกต่อไป

เมื่อตระหนักว่ามีสัญลักษณ์บางอย่างอยู่ในขี้เถ้าของร่างเงานั้น เจอรัลด์จึงหยิบมันขึ้นมาเพื่อดูว่ามีอะไรเขียนไว้บนนั้น...

คำว่า 'นิกายวิญญาณ' ได้รับการแกะสลักไว้อย่างประณีตบนป้ายประจำตัว และเจอรัลด์ทำได้เพียงเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นเช่นนั้น นิกายวิญญาณอาจเป็นองค์กรลึกลับแบบไหน…?

ความคิดของเขาหยุดชะงักลง เมื่อจู่ ๆ เขาก็ได้ยินโนริตะโกนออกมาว่า “เจอรัลด์!”

เขาหันกลับมาเห็นเหล่าสหายวิ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว

เมื่อมาหยุดอยู่ตรงหน้าเจอรัลด์ได้ โนริก็ถามด้วยน้ำเสียงกังวลว่า “มันเป็นยังไงบ้าง เจอรัลด์? ได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”

เจอรัลด์เพียงยิ้มตอบพูดว่า “ไม่ต้องห่วง ฉันสบายดี!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น โนริและคนอื่น ๆ ก็โล่งใจทันที สำหรับพวกเขา ตราบใดที่เจอรัลด์ไม่เป็นอะไร ทุกอย่างในโลกนี้ก็ไม่เป็นอะไรไปด้วย...

เมื่อสิ่งต่าง ๆ คลี่คลายลง เจอรัลด์ก็หันไปมองดาบไททันที่ลอยอยู่ในอากาศอย่างน่ากลัว...

ขณะที่เดินไปหามัน เขาก็คว้าด้ามของมันเอาไว้… และวินาทีที่เขาทำเช่นนั้น พลังงานอันร้อนแรงและทรงพลังก็พุ่งผ่านฝ่ามือของเขาเข้าสู่น้ำอมฤตแห่งชีวิตทันที!

ด้วยความรู้สึกอันร้อนรุ่มของน้ำอมฤตแห่งชีวิต เจอรัลด์สามารถบอกได้ว่าความเจ็บปวดทั้งหมดที่เขาประสบอยู่นั้นมีผลมาจากพลังของดาบ!

“เจอ…เจอรัลด์? เกิดอะไรขึ้น?” โนริเอ่ยถาม ขณะที่เธอเห็นสีหน้าเจ็บปวดของเขา

"ถอยไป!" เจอรัลด์ตะโกน ขณะที่เขารีบนั่งลงด้านข้าง