บทที่ 1739

“โบว์ลิ่งงั้นเหรอ? โถ่ถัง ผมไม่เคยเล่นมาก่อนเลย”

หลังจากที่เจอรัลด์ได้ยินดังนั้น เขาก็แสร้งตอบกลับไปด้วยความใคร่รู้

ในเมื่อเขาต้องการที่จะเล่นละคร เขาก็ต้องเล่นไปให้ถึงที่สุด เขายังอยากสนุกกับแซนรี่ให้ได้มากกว่านี้อีก

"ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวผมจะสอนคุณเอง มา! ไปสนุกกันเถอะ!”

หลังจากที่แซนรี่ได้ยินดังนั้นเขาก็เชื่อเสียสนิทใจ เขาเอ่ยบอกเจอรัลด์อย่างร่าเริง

“ก็ได้ ผมจะไปเล่นสนุกกับคุณด้วย!”

เจอรัลด์ตกลงที่จะทำเช่นนั้นโดยไม่อ้อมค้อม หลังจากนั้นเขาก็มองไปทางจูโน่

“จูโน่ ผมจะไปเล่นโบว์ลิ่งสักพักนะ คุณนั่งคุยกับเพื่อนอยู่ที่นี่แหละ!”

หลังจากที่จูโน่ได้ยินเช่นนั้น เธอก็ไม่ได้คัดค้านแต่อย่างใด เธอรู้ว่าเจอรัลด์มีความคิดเป็นของตัวเองอย่างแน่นอน ดังนั้นเธอจึงไม่คิดจะปรามเขา และได้แต่ตั้งข้อสังเกตว่ามันไม่ใช่ทางเลือกที่ดีสำหรับแซนรี่กับการคอยสร้างปัญหาให้เจอรัลด์ ถึงตอนนั้นแซนรี่จะต้องเสียใจอย่างแน่นอน

ไม่นานเจอรัลด์ก็มาถึงลานโบว์ลิ่งพร้อมกับแซนรี่

ทั้งแซนรี่และเจอรัลด์ครอบครองเลนตามลำดับ

“มาเถอะ คุณคลอฟอร์ด ผมจะสอนวิธีเล่นเกมนี้ให้คุณเอง ดูให้ดีล่ะ!”

แซนรี่ยิ้มและพูดกับเจอรัลด์ หลังจากนั้นเขาก็หยิบลูกโบว์ลิ่งขึ้นมาถือไว้ในมือ

แซนรี่เดินไปข้างหน้าแล้วออกแรงเหวี่ยงลูกโบว์ลิ่งในมือไปข้างหลังก่อนจะขว้างไปข้างหน้า

ไม่นานลูกโบว์ลิ่งก็เริ่มกลิ้งไปตามเลน

โครม!

ด้วยการโยนเพียงนัดเดียว พินก็ถูกกระแทกโดยตรง

การโยนของแซนรี่ทำให้พินทั้งหมดล้มลงโดยตรง

เมื่อเห็นอย่างนั้นเจอรัลด์ก็รู้ว่าแซนรี่มีประสบการณ์ในการเล่นโบว์ลิ่งอย่างมากมาย นอกจากนี้เขายังเป็นคนที่มีพละกำลังที่ทรงพลังมากอีกด้วย

ดูเหมือนว่าแซนรี่จงใจขอให้เขาเล่นโบว์ลิ่งด้วยกันเพียงเพื่อจะกลั่นแกล้งเขา

แซนรี่คิดว่าเจอรัลด์อ่อนแอมากเกินไป

อีกฝ่ายไม่รู้เลยว่าเจอรัลด์เคยเล่นโบว์ลิ่งมาก่อน ไม่เพียงแค่นั้น เขายังมีประสบการณ์มากมายอีกด้วย