บทที่ 1762

“บ้าเอ้ย! ไม่คิดเลยว่าจะมีประสาทอีกแห่งข้างล่างนี้! อันที่จริงที่นี่ดูใหญ่กว่าก่อนหน้านี้ไม่น้อยเลย!” เรย์อุทาน

“ทุกคนโปรดระวัง! แล้วก็อย่าทำอะไรโง่ ๆ นะ!” เจอรัลด์เตือนโดยหวังว่าทุกคนจะได้บทเรียนเรื่องจับของแบบสุ่มสี่สุ่มห้า

“รับทราบ! ว่าก็ว่าเถอะนี่มันเรื่องอะไรกัน พี่คลอฟอร์ด…? ของพวกนี้ดูหรูหรามากจริง ๆ!” เรย์เอ่ยถามขณะที่เขาเดินไปที่แท่นเพื่อมองดูมันใกล้ๆ

“นั่นคือ แท่นบูชามหาสมบัติ พวกมันมีหน้าที่พิเศษเพื่อใช้ในการจุดเทียนในพิธีกรรมบูชายัญ ไฟในนั้นจะคงอยู่ตลอดไป!” ผู้เฒ่าฟลินท์อธิบายเมื่อเขาเห็นว่าเจอรัลด์ไม่ได้พยายามที่จะตอบ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เรย์ก็ตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อได้พบว่าโลกนี้มีของวิเศษเช่นนั้นอยู่ด้วย…

ความหวาดกลัวของเขาต้องจบลงเมื่อจู่ ๆ ทุกคนก็ได้ยินหนึ่งในคนของเลคกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด!

เมื่อพวกเขาหันไปมอง ร่างกายของชายคนนั้นก็ถูกเผาไหม้ไปแล้ว! ผิวหนังของเขาไหม้เกรียมและดวงตาปูดโปนอย่างน่าขนลุก ไม่นานสิ่งที่เหลืออยู่ของชายผู้นั้นก็มีเพียงกองเลือดที่นองอยู่บนพื้น!

ด้วยความที่เขาเสียชีวิตลงอย่างน่าสยดสยอง ทุกคนจึงรู้สึกหวาดกลัวเป็นธรรมดา

แม้ว่าพวกเขาจะพยายามตีตัวออกห่างจากกองเลือดนั่น แต่ในไม่ช้าสิ่งเดียวกันนี้ก็เกิดขึ้นกับสมาชิกในทีมของเลคอีกคนหนึ่ง! ก่อนที่สมาชิกคนที่สองจะเสียชีวิต เจอรัลด์และคนอื่น ๆ สังเกตเห็นบางสิ่งตัวเล็ก ๆ ที่ดูคล้ายแมงมุมสีดำหลายตัวคลานไปทั่วร่างของชายผู้น่าสงสารคนนั้น

ก่อนที่พวกเขาจะเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นได้ ทุกคนก็ชะงักเมื่อได้ยินเสียง 'จี๊ด' เล็ก ๆ นับล้านรอบตัวพวกเขา!

เมื่อรีบหันมองสำรวจรอบกาย เจอรัลด์ก็ตระหนักว่ามีสิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะคล้ายแมงมุมจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏกายขึ้นและไต่ยั้วเยี้ยอยู่ทั่วทุกบริเวณ!

"หนีเร็ว!" เจอรัลด์ตะโกนขณะที่เขาลากลูกทีมของตัวเองไปยังส่วนในสุดของปราสาทใต้ดินอย่างรีบร้อน

แน่นอนว่าเลคและลูกทีมที่เหลือก็ตามหลังไปติด ๆ แม้ทั้งสองฝ่ายจะได้พบว่าสิ่งที่ทำล้วนแต่ไร้ประโยชน์ พวกเขาถูกแมงมุมนับล้านตัวล้อมไว้ทุกด้าน! ไม่มีที่ให้ถอยอีกต่อไป!

“เราควรทำยังไงดี พี่คลอฟอร์ด!” เรย์ถามเสียงสั่น