บทที่ 1783

ทั้งสามรีบมองออกไปข้างนอก ก่อนจะเห็นว่าชายชราออกจากบ้านไปตามลำพังโดยถือตะกร้าติดตัวไปด้วยขณะที่เขามุ่งหน้าไปยังกระท่อมไม้ของยามิเล็ต เฟซ

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ทั้งสามก็สบตากัน

พวกเขาพบว่ามันค่อนข้างแปลกที่ชายชราคิดจะถือตะกร้าออกไปกลางดึกเช่นนี้ นี่จะต้องมีความลับบางอย่างที่ไม่มีใครล่วงรู้ซ่อนอยู่เป็นแน่

ไม่นานหลังจากนั้น เจอรัลด์และทั้งสองก็ออกจากบ้านและติดตามชายชราไปอย่างเงียบ ๆ

พวกเขาติดตามชายชราไปจนถึงกระท่อมไม้ จากนั้นพวกเขาเห็นเขาหยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋าเพื่อปลดล็อคประตู

เมื่อประตูถูกปลดล็อค ชายชราผู้นั้นสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างระมัดระวัง หลังจากแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ เขาก็ผลักประตูเปิดออกแล้วเดินเข้าไปอย่างมั่นใจ

เจอรัลด์และอีกสองคนก็เดินไปที่กระท่อมไม้ทันทีและยืนอยู่ตรงหน้ากระท่อมหลังนั้น

“เจอรัลด์ ดูเหมือนว่าชายชรากำลังปิดบังอะไรบางอย่างกับเรา เพราะเขามีกุญแจบ้านหลังนี้อยู่กับตัว!”

เรย์กระซิบกับเจอรัลด์

ตอนนี้พวกเขาตระหนักได้แล้วว่าชายชราไม่ใช่คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่อย่างที่คิด เขาต้องมีความสัมพันธ์บางอย่างกับเอ็มเบอร์ลอร์ดแน่

“เรย์ ผู้เฒ่าฟลินท์ คุณสองคนไปซ่อนตัวก่อน เดี๋ยวฉันจะเข้าไปดูเอง!”

เจอรัลด์เอ่ยปากสั่งเรย์และผู้เฒ่าฟลินท์

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เรย์และผู้เฒ่าฟลินท์ก็ไม่คัดค้าน พวกเขาพยักหน้าเห็นด้วยทันที จากนั้นจึงรีบถอยกลับไปยังพุ่มไม้ใกล้ ๆ และซ่อนตัว

ส่วนเจอรัลด์ เขาเดินไปที่ด้านข้างของกระท่อมไม้และนั่งข้างกำแพง ก่อนจะถอดวิญญาณออกจากร่างไป

แน่นอนว่าเจอรัลด์ไม่คิดจะเข้าบ้านไปตรง ๆ เพราะนั่นจะเป็นการเปิดเผยตัวเองแก่พวกเขาและถูกชายชราค้นพบเอาได้

เมื่อเขาถอดวิญญาณออกไปแล้ว เจอรัลด์ก็เข้าไปในกระท่อมไม้และเริ่มมองซ้ายมองขวา

ขณะที่เขาขึ้นไปถึงชั้นบน เขาก็ได้ยินเสียงของชายชรา คล้ายกับว่าเขากำลังพูดคุยกับใครบางคนอยู่

ไม่นานหลังจากที่ชายชราพูดจบ เขาก็ได้ยินเสียงของเอ็มเบอร์ลอร์ด

เจอรัลด์รู้ว่าเป็นเขาในทันทีที่ได้ยินเสียงของอีกฝ่าย เอ็มเบอร์ลอร์ดซ่อนตัวอยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย

เจอรัลด์ไม่คิดเลยว่าชายชราผู้นี้จะเก็บซ่อนเรื่องนี้เอาไว้ได้อย่างดี และเขากับเอ็มเบอร์ลอร์ดก็มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมากจริง ๆ