บทที่ 1786

พวกเขาได้ดูภาพจากกล้องวงจรปิดแล้ว

ในตอนที่เกิดอุบัติเหตุ ไม่มีใครหรือรถคันอื่นใดอยู่รอบ ๆ เลยแม้แต่คันเดียว ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เฒ่าฟลินท์ก็ยังอยู่ในรถเพียงลำพังด้วย

นั่นหมายความว่าสถานการณ์ที่ผู้เฒ่าฟลินท์พบกับอุบัติเหตุนั้นแปลกประหลาดอย่างยิ่ง

ในวิดีโอที่ได้จากกล้องวงจรปิดนั้นแสดงให้เห็นว่ารถของผู้เฒ่าฟลินท์ลื่นไถลและหลุดการควบคุมไปเองในทันที

เจอรัลด์และเรย์ได้รับการปล่อยตัวในช่วงบ่ายนั้นเอง

พวกเขานั่งแท็กซี่กลับไปที่สำนักงาน

ระหว่างทางกลับ เรย์มองเจอรัลด์ด้วยสีหน้างุนงงอย่างหนักแล้วถามว่า “เจอรัลด์ คุณคิดเห็นยังไงกับการตายของผู้เฒ่าฟลินท์?เขาตายได้ยังไง?”

ใบหน้าของเจอรัลด์เคร่งเครียดมาก เขาเองก็ไม่แน่ใจเช่นกัน แต่ถึงกระนั้นเขาก็มั่นใจว่าเหตุการณ์นี้ไม่ใช่แค่อุบัติเหตุธรรมดาแน่นอน

“นี่หมายความว่าเอ็มเบอร์ลอร์ดยังไม่ตายเหรอ?”

วินาทีต่อมา ความคิดอันบ้าบิ่นก็ผุดขึ้นในใจของเรย์

เจอรัลด์รู้สึกว่าการคาดเดานี้เป็นไปได้น้อยมาก นั่นก็เพราะเอ็มเบอร์ลอร์ดตายไปต่อหน้าต่อตาเขาเอง แล้วเขาจะยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?

“เรากลับก่อนเถอะ บางทีมันอาจจะเป็นแค่อุบัติเหตุจริง ๆ ก็ได้!”

เจอรัลด์บอกกับเรย์

ไม่นานพวกเขาก็กลับมาถึงสำนักงาน

“เจอรัลด์ เรย์ พวกคุณกลับมาแล้ว! เป็นยังไงบ้าง?"

เมื่อเห็นพวกเขากลับมา จูโน่ก็รีบพุ่งตัวเข้ามาและถามพวกเขาด้วยความกังวล

ในตอนที่พวกเขาถูกคนจากรัฐบาลพาตัวไป สิ่งที่ทำให้จูโน่และโนริกังวลอย่างหนัก

แต่เมื่อได้เห็นพวกเขากลับมาโดยสวัสดิภาพ แล้วพวกเธอก็โล่งใจ

“เราไม่เป็นไรหรอก เราไปที่นั่นเพื่อให้ความร่วมมือในการสืบสวนเท่านั้น!”

เจอรัลด์ยิ้มอย่างอ่อนโยนและอธิบายให้จูโน่ฟัง

“ว่าแต่ คราวนี้พวกคุณเจอเอ็มเบอร์ลอร์ดหรือเปล่า?”

จูโน่ยื่นแก้วน้ำให้เจอรัลด์แล้วถาม

เจอรัลด์หยิบน้ำขึ้นมาจิบ เขาตอบว่า “เราเจอเขาแล้ว แล้วก็ฆ่าเขาแล้วด้วย!”