บทที่ 208

เขาไม่ได้ตำหนิปฏิกิริยาของพวกเขา

“ฮ่าฮ่าฮ่า! เจอรัลด์ ฉันไม่รู้ว่านายเป็นคนแบบนี้ ทำไมนายไม่หาของเล่นที่ดูสมจริงกว่าอันนี้ล่ะ?”

“ฉันไม่อยากพูดถึงคน ๆ นี้อีกต่อไปแล้วจริง ๆ คริสเตียน ไปกันเถอะ พวกเราจะไปที่เวย์แฟร์เมาน์เทน เอ็นเตอร์เทนเม้นด้วยรถมาเซราติของเธอ! ไปกันเถอะ เจน!”

“จากวันนี้เป็นต้นไป นายจะเป็นบุคคลที่น่ารังเกียจที่สุดในภาควิชาของเรา เจอรัลด์! โปรดช่วยฉันโดยการไสหัวไปซะตอนนี้ได้ไหม!” วิตนีย์ปากุญแจรถแลมบอร์กินีลงบนพื้น

เจนไม่กล้าจะขัดเจตจำนงของเจอรัลด์ และเธอก็ไปกับพวกเขา

“คุณซาร่าครับ คุณอยากจะไปดูรถคันใหม่ของคริสเตียนไหม?” พ่อของคริสเตียนถาม

“แน่นอนสิค่ะ! ไปดูกันสักหน่อยเถอะค่ะ! ส่วนเธอ โปรดออดไปจากที่นี่ซะ!” แม่ของเจนเดินไปข้าง ๆ เจอรัลด์และผลักเขา

เจอรัลด์สูดหายใจลึกและหยิบกุญแจรถของเขาขึ้นมา เขาตามพวกเขาออกไป

พวกเขากำลังยืนล้อมรอบรถแลมบอร์กินีรีเวนตัน และพูดคุยเกี่ยวกับรถนั้นอยู่

“นี่คือรถคันที่ฉันพูดถึงไง คริสเตียน มีชายหนุ่มคนหนึ่งที่ร่ำรวยโคตร ๆ ในโรงเรียนของเรา และเขาต้องกำลังทานอาหารที่ร้านนี้แน่!” วิตนีย์ตื่นเต้นเมื่อได้เห็นรถคันนี้

เธออยากจะเป็นเพื่อนกับผู้ชายที่ร่ำรวยสุด ๆ คนนี้มาตลอด

“คริสเตียน จำรถคันนี้ได้หรือเปล่า?”

พ่อของคริสเตียนและพ่อแม่ของเจนเพิ่งจะมาถึงและพวกเขาต่างก็ตกตะลึงไปตาม ๆ กัน

พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็นรถคันนี้ตอนที่พวกเขามาถึง! พวกเขารู้ว่ามันเป็นรถที่หรูหราอย่างแท้จริง