บทที่ 210

มีคนรวยมากมายเดินเล่นไปรอบ ๆ เจอรัลด์มาถึงประตูทางเข้าหลักและเฝ้าดูจากด้านนอก

เขาไปที่ประตูหลังและเข้าไปจากที่นั่น เมื่อเขามาถึงห้องประชุมส่วนตัวของตัวเอง แซคก็ยืนอยู่ที่นั่นพร้อมกับชายวัยกลางคนอีกคน

มีพวกเขาสองคนเท่านั้น ดังนั้นอีกคนต้องเป็นไมเคิล ซีคแน่นอน เขาดูเป็นผู้ใหญ่และน่าเชื่อถือ แต่จากสายตาของเขา เจอรัลด์บอกได้เลยว่าเขาน่าจะเป็นคนดุดันคนหนึ่ง

“คุณคลอฟอร์ด!” แซคตะโกนขึ้นมา

“ไมเคิล ซีค ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณคลอฟอร์ด!” ไมเคิลโค้งคำนับ

“ยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกันครับ ผู้อำนวยการซีค โปรดทำตัวตามสบาย พวกเราจะพูดคุยกันให้มากขึ้นด้านใน!” เจอรัลด์ยิ้มให้อย่างสุภาพ

ไมเคิลเพียงแค่แนะนำตัวเองและจากนั้นก็คุยเกี่ยวกับแผนในอนาคตที่เขามีสำหรับบริษัทเมย์เบอร์รี่ จำกัด

ความคิดของเขานั้นสร้างสรรค์และแข่งแกร่งมาก มันแตกต่างอย่างมากกับวิธีที่แซคมักจะจัดการสิ่งต่าง ๆ ไมเคิลเป็นคนตรงไปตรงมาและอุกอาจมากเมื่อเป็นเรื่องของการทำงาน

“ยังไงก็ตาม ผมได้ยินจากแซคมาว่าไม่นานมานี้คุณเพิ่งซื้อบังกะโลบนยอดเขา คุณได้ทำการปรับปรุงมันหรือยัง?”

เจอรัลด์พยักหน้า

“อืม ก่อนที่ผมจะออกไปทำงาน ผมเคยเรียนออกแบบตกแต่งภายในที่ต่างประเทศ คุณสามารถดูแผนการของผมได้นะครับ และบางทีถ้าคุณสนใจ ผมจะเป็นผู้รับผิดชอบโครงการนี้!” ไมเคิลยิ้ม

ปัง!

แซคสุดจะทนแล้ว เขาตบโต๊ะเพื่อแสดงความโกรธของเขา

“ผู้อำนายการซีค ผมคิดว่าคุณไม่ได้คุ้นเคยกับสถานการณ์ที่นี่มากนัก คุณควรทำความรู้จักกับสิ่งต่าง ๆ รอบ ๆ ที่นี่ก่อน ความจริงแล้ว ผมเป็นผู้รับผิดชอบการปรับปรุงบังกะโลหลังใหม่ของคุณคลอฟอร์ดอยู่แล้ว และโครงการนี้จะเสร็จเรียบร้อยดีภายในสิบวันนี้ คุณไม่ต้องเป็นกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย!”

‘ให้ตาย! ฉันดีพอที่จะพาเขาไปเยี่ยมคุณคลอฟอร์ด แต่ตอนนี้ เขากำลังพยายามจะขโมยงานของฉัน! นี่มันอุกอาจเกินไปแล้ว!’ แซคคิดในใจ

“สิบวันเหรอ? ผมสามารถทำมันได้ภายในห้าวันด้วยการปรับปรุงที่ยอดเยี่ยม ผมจะไม่ทำให้คุณคลอฟอร์ดต้องล่าช้ากับการย้ายเข้าแน่นอนครับ!” ไมเคิลเถียงกลับ