บทที่ 221

“เจอรัลด์เหรอ?”

ลิเลียน และชารอนเดินมาและพวกเธอเหลือบมองไปที่เจอรัลด์กับเควต้า

ลิเลียนและชารอนอยากจะไปเที่ยวกันสักทริปก่อนที่พวกเธอจะเรียนจบและก่อนหน้านี้พวกเธอก็ได้ยินมาว่ายอร์คนอร์ท นั้นสวยงามมากแค่ไหนจากเฮเวิร์ดและเขาได้เชิญพวกเธอมาเยี่ยมชมที่นี่ เนื่องจากพวกเธอมีเวลาว่าง พวกเธอจึงตัดสินใจมาเยี่ยมชมที่เขายอร์คนอร์ท แห่งนี้กัน แต่พวกเธอไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เจอเจอรัลด์ที่นั่น

“เธอรู้จักเขาเหรอ ลิเลียน?” หนึ่งในหญิงสาวขมวดคิ้ว

พวกเขาตัดสินเจอรัลด์ด้วยวิธีที่เขาแต่งกายและจากนั้นพวกเขาก็เหลือบมองไปที่เควต้าและก็คิดว่าเธอคงเป็นคนยากจนเหมือนกับเจอรัลด์ พวกเขาทั้งหมดไม่ค่อยเป็นมิตรกันเท่าไหร่

“แน่นอนสิ! เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายที่ฉันพูดถึงเมื่อวานไง ช่างบังเอิญอะไรอย่างงี้!” ลิเลียนยิ้มเยาะ

คราวแล้วลิเลียนรู้สึกประหลาดใจที่ได้รู้ว่าเจอรัลด์รู้จักกับยานซี ในงานรวมตัวของชั้นเรียน ทุกคนคิดว่าในที่สุดเจอรัลด์ก็กำลังก้าวหน้าแต่แล้วไม่นานหลังจากนั้นเธอก็รู้ว่ายานซียังจำเขาไม่ได้ด้วยซ้ำหลังจากการรวมตัวกัน

เมื่อผู้คนถามยานซีว่าเขารู้ไหมว่าเจอรัลด์เป็นใคร เขาตอบไม่ทันที มีข่าวลือว่ายานซีมักจะทำตัวราวกับว่าเขารู้จักใครสักคนอยู่เสมอ ครั้งที่แล้วที่การรวมตัวกัน เขาต้องหลอกเจอรัลด์เล่นด้วยเหมือนกันแน่

หลังจากลิเลียนได้รู้แบบนั้นแล้ว เธอก็รู้สึกดีกับการดูถูกเจอรัลด์

“นั่นแฟนสาวของนายหรือเปล่า เจอรัลด์?” ลิเลียนถาม

เจอรัลด์ส่ายหัวของเขา

คนจนก็ควรจะหาแฟนที่ยากจนพอ ๆ กัน เมื่อมองพวกเขาทั้งสองคนมันทำให้ชารอนรู้สึกว่าพวกเขาต้อยต่ำกันจริง ๆ

ชารอนรู้สึกน่าขันมากที่หวนระลึกถึงวันที่เธอหยอกเอินเล่นกับเจอรัลด์

“ไม่ใช่ นี่คือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน!” เจอรัลด์ตอบ