บทที่ 223

ลินเลียนหึงหวง

เธอไม่มีทางอารมณ์ดีได้และรู้สึกว่าเจอรัลด์เป็นสิ่งอุจาดตามากกว่าเดิมมื่อเธอเห็นเขาเดินมา

เธอยังคงรักษามารยาทพื้นฐานในอดีตได้ แต่ทันทีที่ลิเลียนเห็นเขา เธอก็เริ่มด่าว่าเขา

พูดง่าย ๆ เธอได้พูดเรื่องแย่ ๆ มากมายในที่สาธารณะ

ทุกคนเดินมา และหลังจากการโน้มน้าวใจบางอย่าง สุดท้ายลิเลียนก็สงบลงเล็กน้อย

เจอรัลด์อยากจะทำสิ่งหนึ่งตอนนี้จริง ๆ เขาแทบอยากจะตบหน้าลิเลียนแรง ๆ สักฉาดจะตายอยู่แล้ว

มันแย่พออยู่แล้วที่เธอเอาแต่หัวเราะเยาะเขาอยู่ร่ำไป

ตอนนี้ เธอยังยั่วยุเขาและดูถูกเขาอย่างตรงไปตรงมาแบบนี้

“โอเค พอได้แล้ว ลิเลียน ทำไมถึงชอบติโน้นตินี่อยู่ตลอดเวลาล่ะ? ถ้าเขาเต็มใจจะกิน ก็แค่ให้เขากินสิ เธอมีชื่อเสียงของตัวเองที่รักษา ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เธอจะได้เป็นครูแล้ว และเธอจะมีงานที่มั่นคงพร้อมกับรายได้ถาวร!” เฮเวิร์ดพูดด้วยรอยยิ้ม

เมื่อเธอเห็นว่าเฮเวิร์ดเดินมาโน้มน้าวเธอเป็นการส่วนตัว ในที่สุดลิเลียนก็สงบลง

“เห้อ คน ๆ นี้แค่ทำให้ฉันรำคาญและหัวเสียมาก แม้ว่านายจะยากจนมาก่อน แต่เฮเวิร์ด อย่างน้อยนายก็ร่ำรวยแล้วตอนนี้หลังจากได้รับค่าชดเชย นายจะไม่ลืมและไม่สนใจฉันเพียงเพราะเรื่องนั้น ใช่ไหม?” ลิเลียนถามขณะที่เธอเอนตัวไปหาเฮเวิร์ด

“ทำไมฉันถึงจะทำอย่างนั้นล่ะ? ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอ ลิเลียน จะเป็นเพื่อนที่ดีของฉันเสมอ” เฮเวิร์ดตอบกลับด้วยการหัวเราะ

คำพูดเหล่านั้นทำให้ชารอนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

ความจริงแล้ว ทุกคนที่ปรากฏตัวที่นี่ก็สามารถสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติในบรรยากาศคืนนี้ และเห็นได้ชัดถึง การต่อสู้ดิ้นรนแย่งความเป็นใหญ่ระหว่างลิเลียนและชารอนกำลังฟักตัวอยู่

คู่แข่งทั้งสองกำลังต่อสู้กันอย่างลับ ๆ ขณะที่พวกเขาคอยเฮเวิร์ด

บ้านเกิดของเฮเวิร์ดกำลังจะถูกพัฒนาขึ้นใหม่ ไม่ว่าสิ่งต่าง ๆ จะทำให้ก้าวหน้าอย่างไร เขาก็มั่นใจได้เลยว่าจะได้รับทรัพย์สินบางอย่างเป็นการตอบแทน และนั่นแหละ เขาจะได้เก็บเงินไม่กี่ล้านดอลลาร์ และความมั่นคงทางการเงินของเขาก็ทำให้มั่นใจได้

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าคนงามทั้งสองกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือนเพราะเขา

“เจอรัลด์ มานี่สิ! มีอันหนึ่งที่ย่างเสร็จแล้ว!”

เควต้ามองไปที่เจอรัลด์ ที่ตอนนี้กำลังกำหมัดของเขา และดูเหมือนเขากำลังจะระเบิดอารมณ์ออกมา อย่างรีบร้อน เธอดึงเจอรัลด์ไปด้านข้าง

เควต้ายังคงแนะนำและโน้มน้าวใจเจอรัลด์ต่อไป