บทที่ 225

“คุณผู้ชายค่ะ ดิฉันของโทษจริง ๆ ค่ะ แต่โดยทั่วไปแล้วร้านของเราบริการอาหารแบบประหยัดงบ...ทำไมคุณไม่ลองดูนี่…”

พนักงานเสริฟ์กล่าวขอโทษ

และแน่นอน เธอคงไม่โง่ขนาดนั้นที่จะทำให้แขกอย่างเช่นซาร่าต้องขุ่นเคืองเพราะคนประเภทเหล่านี้

“อย่างงั้นหรือ?” เจอรัลด์ตอบกลับ และยิ้มอย่างขมขื่น

หลังจากนั้น เขานำโทรศัพท์ออกมาก่อนที่เขาจะแสดงแบบฟอร์มการสั่งซื้อสำหรับโต๊ะวีไอพีที่เขาเพิ่งทำการจองออนไลน์

เมื่อพนักงานเสริฟ์ตระหนักได้ถึงสิ่งที่เธอได้ยื่นมือเข้าไป เธอก็ตึงเครียดขึ้นมาทันที

ผู้ชายคนนี้ได้จองโต๊ะวีไอพีจริง ๆ !

การเสริฟ์โต๊ะวีไอพีทำให้เธอได้รับค่าคอมมิชชั่นถึง 300 ดอลลาร์ และไม่ต้องพูดถึงนักไวโอลินที่ถูกจ้างเป็นพิเศษเพื่อเล่นให้สำหรับการจองเหล่านั้น

ท่าทางบนใบหน้าของพนักงานเสริฟ์แทบจะเปลี่ยนจากการดูถูกเป็นความกระตือรือร้นทันที

“เชิญค่ะ คุณผู้ชาย! เชิญมาด้านใน!”

ด้วยการโค้งคำนับเล็กน้อย เธอพาเจอรัลด์ไปยังสถานที่ที่แยกกันอย่างชัดเจนจากพื้นที่รับประทานอาหารแบบธรรมดา

หลังจากนั้น ก็มีนักไวโอลินคนหนึ่งในชุดสูทและสวมรองเท้าหนังวางเครื่องสีไว้บนบ่าของเขาและเล่นให้สำหรับโต๊ะของเจอรัลด์

ประสบการณ์ดังกล่าวทำให้ซาร่าค่อนข้างตกใจเล็กน้อย

เธอคงรู้สึกเป็นเกียรติอย่างมากที่ได้นั่งข้างหน้าต่าง ยิ่งไปกว่านี้ แทนที่จะเป็นคนโง่ที่น่าสมเพช อย่างที่เขาควรจะเป็น จริง ๆ แล้วเจอรัลด์ได้กลายมาเป็นแขกคนสำคัญของบ้าน และไม่ต้องเอ่ยถึงการปฏิบัติอย่างพิเศษที่เขาได้รับ ‘เจอรัลด์หาเงินมากมายขนาดนั้นมาจากที่ไหนกัน?’ ซาร่างงงวยต่อไป

“นายมีเงินเท่าไหร่กันแน่ ห๊ะ? ฉันต้องพูดนะ เจอรัลด์ นายกล้าจริง ๆ ที่ใช้จ่ายเงินของนายแบบนี้? ฮ่าฮ่าฮ่า! พยายามแสร้งทำเป็นว่านายร่ำรวยมากและเท่เพื่อสร้างความประทับใจให้กับแฟนสาวตัวน้อยตอนนี้หรือเปล่า?”

อย่างไม่มั่นใจ ซาร่ายังคงเยาะเย้ยเจอรัลด์ต่อไป

เจอรัลด์เพียงทำเป็นหูทวนลมกับคำพูดของเธอ

เขาไม่อยากจะอะไรกับผู้หญิงคนนี้อีกต่อไปแล้วจริง ๆ

ตอนนี้ที่เธอถูกตบหน้า แล้วเธอจะยังมีอะไรให้พูดอีกได้ยังไง?

“คุณอยากจะซื้อดอกไม้ไหมค่ะ คุณผู้ชาย? นี่เป็นดอกกุหลาบดามัสกัสจากบัลกาเรีย พวกมันอาจจะแพงไปหน่อย แต่พวกมันก็คุ้มค่ากับสถานะของคุณนะคะ คุณควรซื้อมันสักช่อให้คนรักที่น่ารักของคุณที่นี่”

พนักงานเสริฟ์สาวสวยจากต่างแดนเข็นรถเข็นจากโต๊ะหนึ่งไปยังอีกโต๊ะหนึ่งด้วยความระมัดระวัง ขณะที่เธอย้ายไป กลิ่นหอมของดอกไม้ก็ติดตามเธอไปด้วย ผู้ที่รับประทานอาหารอยู่รอบ ๆ ในร้านต่างก็ถูกดึงดูดจากสีและกลิ่นของดอกกุหลาบทันที

“เป็นกุหลาบดามัสกัส หนึ่งในดอกกุหลาบที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของโลก! ฉันอยากจะได้รับช่อดอกไม้นั้นสักช่อตลอดมา ฟินน์...คุณซื้อให้ฉันสักอันได้ไหมค่ะ”

เมื่อกุหลาบที่โรแมนติกอย่างเหลือเชื่อดึงดูดสายตาของเธอ ซาร่าก็หันสายตาไปจากเจอรัลด์ทันที

ดูเหมือนเธอจะถูกดอกไม้นั้นทำให้หลงเสน่ห์ จนไม่สามารถจะหยุดมองไปที่รถเข็นได้เลย