บทที่ 231

“โอ้มายก๊อด! มีล่า ดูสิ! ไอ้เศษสวะนั่นมาที่นี่!”

“ไม่ใช่ว่าเขาคบกับอลิซเหรอ? เขากำลังทำอะไรอยู่นอกชั้นเรียนของเรา?”

“เฮอะ! เธอคิดว่าไอ้เศษสวะที่น่าสมเพชคนนี้สนใจในตัวมีล่าของเราอยู่หรือเปล่า? โอ้มายก๊อด ฉันไม่สามารถเข้าใจจริง ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นในใจของอลิซ ทำไมเธอถึงยอมไปข้างนอกกับไอ้เศษสวะที่น่าสมเพชเช่นนั้นได้?”

เจอรัลด์กำลังรออยู่ด้านนอกชั้นเรียนของมีล่า

กลุ่มเพื่อนร่วมชั้นของเธอเยาะเย้ยเขาทันที

แต่อย่างไรก็ตาม เจอรัลด์คงทนกับเรื่องทั้งหมดนี้ไปแล้ว เขาเพียงขอมีล่าไปข้างนอกเพื่อเดินเล่นกับเขา

มีล่าประหลาดใจเล็กน้อยที่เจอรัลด์มาที่นี่เพื่อตามหาเธอ

เธอได้รอให้เจอรัลด์โทรหาเธอมาตลอด แต่เธอก็ผิดหวังอย่างมากที่เขาไม่ได้ทำอย่างงั้น ดังนั้น เธอจึงตรงมาที่ชั้นเรียน

มีล่าตกลงตามคำขอของเขาทันที

เป็นเพราะตอนนี้เธอเชื่อใจเจอรัลด์ ความจริง มีล่าก็รู้สึกเสียใจที่เธอตบหน้าเจอรัลด์ไปวันก่อน ลึกลงไปข้างใน เธอรู้ว่าเขาไม่ใช่คนประเภทนั้น ทันทีที่เขาอธิบายทุกสิ่งให้เธอฟังเมื่อวานนี้ เธอจึงเชื่อในสิ่งที่เขาพูด

ทุกคนต่างก็ประหลาดใจเมื่อทั้งสองคนเดินออกไปจากชั้นเรียนและก้าวออกไปจากวิทยาเขต

“เจอรัลด์ ไม่ใช่ว่าฉันบอกนายว่าลูกพี่ลูกน้องคนโตของฉันเพิ่งจะกลับมาจากประเทศเอ็มใช่ไหม? เธอยุ่งกับการจัดการธุระของเธอ แต่ตารางงานของเธอเพิ่งว่างลงไม่นานมานี้ และเธอก็ อยากจะพบกับนายมาตลอด!”

“ฉันอยากให้นายเลี้ยงอาหารค่ำพี่สาวลูกพี่ลูกน้องคนโตของฉันน่ะ” มีล่าตอบ

“โอ้ โอ้ โอเคงั้น เมื่อไหร่ดีล่ะ?”

เจอรัลด์รู้สึกโล่งใจเมื่อรู้สึกว่าความโกรธของมีล่าได้ลดลงแล้ว เขาจึงตกลงทันที

“นายไม่มีคาบเรียนในตอนบ่าย ใช่ไหม? ทำไมพวกเราไม่ไปทานมื้อเที่ยงด้วยกันล่ะ? ลูกพี่ลูกน้องคนโตของฉันจะยุ่งอีกครั้งในอีกสองสามวันนี้ เธอจะกลับไปประเทศเอ็ม หลังจากเธอได้ทำงานของเธอให้เสร็จ!”

“ตกลงตามนั้น!”

เช่นนั้นก็เป็นการตกลงกันแล้ว

เจอรัลด์จึงเริ่มมองหาสถานที่เพื่อรับประทานอาหารกัน

เขาไม่ต้องการมุ่งไปที่ย่านการค้าเมย์เบอร์รี่ เพราะมีคนคุ้นหน้าคุ้นตากันอยู่ที่นั่นมากเกินไป

นอกจากนี้ มันค่อนข้างหรูหรามากเกินไปเล็กน้อย

หลังจากคุยเรื่องนี้ เจอรัลด์ก็ตัดสินใจเลือกสถานที่ที่เรียกว่าบ้านไม้ไผ่น้อย

มันเป็นสถานประกอบการที่ค่อนข้างเงียบสงบเล็กน้อย และแม้ว่ามันไม่ใช่ส่วนหนึ่งของย่านการค้าเมย์เบอร์รี่ แต่ก็ยังเป็นร้านอาหารที่ถูกพัฒนาโดยกลุ่มการค้าเมย์เบอร์รี่อยู่ดี

เมื่อเป็นเรื่องของรายได้ ร้านอาหารทั้งสามแห่งบนย่านการค้าเมย์เบอร์รี่ก็ไม่แม้แต่จะสามารถเทียบได้กับเงินที่พวกเขาได้มา

ทันทีที่เขาได้ยินแบบนี้ เจอรัลด์ก็รีบจองห้องที่ร้านอาหารนั้นก่อนจะมุ่งหน้าไปที่นั่นกับมีล่าโดยตรง

เมื่อมาถึง เจอรัลด์ก็ตระหนักได้ว่าบ้านไม่ไผ่น้อยไม่ได้ใหญ่โตหรือหรูหราเท่าที่เขาคิดว่ามันจะเป็น

แต่แทนที่ ทั้งหมดนี้รู้สึกราวกับว่าพวกเขาเพิ่งได้เข้ามาในหมู่บ้านเล็ก ๆ บนภูเขาเล็กแห่งหนึ่งหลังจากเดินทางออกจากเมือง ห้องทั้งหมดในอาคารหลังเล็กสร้างมาจากหิน