บทที่ 262

“ตีนายเหรอ? ใครขอให้นายมาตอแยแฟนของฉันห๊ะ?! ฉันจะทุบตีนายให้ตาย!” เบนจามินโกรธจริง

เห็นได้ชัดว่าเขาห่วงใยแฟนนีอย่างใจจริง

เขาตะครุบผู้ชายคนนั้น ขณะที่เขายังคงทุบตีเขาต่อไปอีกครั้ง

เจอรัลด์ และฮาร์เปอร์ก็ยอมเจ็บตัวเช่นกัน และยังคงทุบตีผู้ชายทั้งสองคนนั้นต่อไป

“พวกนาย นายควรจะจำใส่ใจไว้ในอนาคต นายควรจะตื่นตัวและตะเกียกตะกายให้มากขึ้นและวิ่งไปให้ไกลที่สุดเท่าที่นายจะสามารถทำได้เมื่อนายเห็นผู้หญิงของคุณแลงดอนในอนาคต! เข้าใจไหม?” เจอรัลด์ตะคอกใส่อย่างเย็นชา

“คุณแลงดอนเหรอ? เอ่อ ฉันได้ยินนายชัดเจน และฉันจะจำนายไว้อย่างแน่นอน!” เด็กชายสองคนนั้นรู้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถเอาชนะพวกเขาได้ ดังนั้น พวกเขาจึงทำได้เพียงแค่ยอมรับความพ่ายแพ้เท่านั้นก่อนจะหลบไปเงียบ ๆ

ก่อนอื่นเลย แม้ว่าพวกเขาจะไม่เคยได้ยินชื่อของเบนจามินมาก่อน แต่เขามีพี่น้องที่ซื่อสัตย์สองคนที่กำลังต่อสู้เพื่อเขา ดังนั้น เขาต้องเป็นคนที่พิเศษแน่

พวกเขาต้องเที่ยวไปถามหลาย ๆ คนและหาข้อมูลเกี่ยวกับคน ๆ นี้ก่อนที่พวกเขาจะสามารถแก้แค้นได้ ใช่ไหมล่ะ?

ในความเป็นจริง เจอรัลด์และฮาร์เปอร์ได้หารือกันเกี่ยวกับเรื่องนี้ในหมู่กันเอง วิธีแก้ปัญหาของเจอรัลด์ที่จะช่วยเบนจามินทำเรื่องนี้ให้สำเร็จได้ในวันนี้ก็คือเพียงให้พวกเขาทั้งคู่แสร้งทำเป็นว่าเป็นน้องชายของเบนจามินในวันนั้น

เป็นการควรแก่เหตุผลที่เจอรัลด์ และฮาร์เปอร์ไม่ควรช่วยเบนจามินเนื่องจากเขามารับแฟนสาวของเขาก็เพราะการคุยโวโอ้อวดของเขาเท่านั้น

แต่อย่างไรก็ตาม พวกเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะเทือนใจเพราะความรู้สึกของเบนจามินที่มีต่อแฟนนี

นอกเหนือจากนี้ พวกเขาทั้งสามคนก็มีมิตรภาพและความเป็นพี่น้องที่แน่นแฟ้นมาก ในช่วงสามหรือสี่ปีที่ผ่านมานี้ ดังนั้น พวกเขาจึงไม่สามารถเฝ้าดูและเฝ้ามองเบนจามินจมอยู่ในความเศร้าและสภาพที่หดหู่ใจได้

ดังนั้น พวกเขาทั้งคู่จึงเต็มใจยิ่งเสียกว่าอะไรที่จะช่วยเหลือเขา

พวกเขาต้องการช่วยเหลือเบนจามินให้ผ่านพ้นเรื่องนี้ไปให้ได้ก่อน

คาดไม่ถึง พวกเขาจะบังเอิญได้เห็นแฟนสาวของเบนจามินถูกรังแก! นี่มันค่อนข้างดีเลย!

“ให้ตายเถอะ! แฟนนี แฟนของเธอเท่มากจริง ๆ !” โยลันดาพรั่งพรูออกมา ขณะที่เธอมองไปที่เบนจามินอย่างตื่นเต้น

เขาเพียงแค่ทุบตีพวกเขา เมื่อเขาบอกว่าเขาต้องการ และผู้ชายเสเพลสองคนนั้นก็ไม่แม้แต่จะกล้าสู้กลับเลยด้วยซ้ำ

เขาเป็นวีรบุรุษอย่างแท้จริง! อ่อนโยนมาก!

อย่างไรก็ตาม แฟนนีดุว่าเบนจามินไปเล็กน้อย “เบนจามิน สิ่งที่นายต้องทำก็แค่ทำให้เขาจากไป ทำไมนายต้องตีเขาด้วยล่ะ? นายจะไม่ต้องชดเชยให้อีกฝ่ายถ้าพวกเขาได้รับบาดเจ็บหรอกหรือ?”

“ไม่เป็นไรหรอก! นั่นเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย” เบนจามินกล่าวขณะที่เขาตบหน้าอกของเขาเบา ๆ “เออจริงสิ เจอรัลด์ นายจองสถานที่สำหรับมื้อเที่ยงแล้วหรือยัง?”

เจอรัลด์ยิ้มให้เบนจามินอย่างว่าง่ายขณะที่เขากล่าวว่า “ไม่ต้องห่วง คุณแลงดอน! ผมได้ทำการเตรียมการที่จำเป็นทั้งหมดไว้แล้ว ผมจองร้านอาหารที่ โฮมแลนด์ คิชเช่นไว้ พวกเราไปที่นั่นตอนนี้เลยไหม?”

เจอรัลด์จงใจจัดเตรียมสิ่งนี้ไว้ให้สำหรับเบนจามิน