บทที่ 267

“เจน! พวกเขาตีหัวของน้องชายผมนะ!” เจย์เดนบ่นขึ้นมาอย่างช้ำใจในเวลานี้

เพี๊ยะ!

ตรงกันข้ามกับที่คาดหวังไว้ เจนเพียงตอบกลับด้วยการตบหน้าเจย์เดนอย่างแรง

“เจย์เดน ตอนนี้ฉันคิดว่านายอาจหาญและกล้ามากเกินไปจริง ๆ นายกล้าสร้างปัญหาที่นี่จริง ๆ เหรอ? นายยังสร้างความเดือดร้อนให้กับคุณคลอ… คุณแลงดอนอีกด้วย!”

เจย์เดนตกใจเมื่อเขาได้รับการตบหน้าที่นี้

แม้ว่าเขาจะรู้สึกว่าไม่เป็นธรรมมาก แต่เขาก็ยังคงปิดปากเงียบอย่างเชื่อฟัง

เขาไม่ใช่คนโง่ วันนี้เขามั่นใจว่าคน ๆ นี้ที่ถูกเรียกว่าคุณแลงดอนนี้เห็นได้ชัดว่าต้องเป็นใครบางคนที่มีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง เขาไม่ใช่เพียงแค่ไอ้งั่งที่ยากจน และน่าสมเพชเหมือนที่เจสลินทำให้เขาเป็นแน่

มิอย่างงั้น ทำไมเจน คนที่ปกติเย่อหยิ่งขนาดนั้น ถึงเห็นแก่หน้าเขามากขนาดนี้จริง ๆ ด้วยล่ะ?

ขณะนี้ ทั้งหมดที่เขาทำได้ก็คือก้มหัวลงและเงียบต่อไป

“ให้ตายเถอะ! นี่มันเป็นฉากที่โหดร้ายมากจริง ๆ !”

โยลันดา ที่มากับแฟนนี ก็ถึงกับช็อกไปอย่างสิ้นเชิงเช่นกัน

โยลันดายิ่งรู้สึกอิจฉาท่าทางของเจนเป็นเฉพาะพิเศษในฐานะที่เป็นผู้หญิงที่มีอาชีพที่มีอิทธิพลเช่นนี้

เธออดไม่ได้ที่จะสงสัยว่า ถ้าเธอสามารถได้รู้จักกับใครบางคนที่มีอำนาจ และมีอิทธิพลเหมือนกับคุณคลอฟอร์ด ถ้าเป็นเช่นนั้น เธอก็สามารถตบหน้าทายาทคนรวยคนไหน ๆ ที่ไม่เจริญหูเจริญตาสำหรับเธอก็ได้เหมือนกันหรือไม่! ฮ่าฮ่าฮ่า!

“ถ้านายรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับนาย นายจะจากไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ มิอย่างงั้นละก็ เจย์เดน นายจะไม่สามารถก้าวออกไปจากสถานที่นี้ได้อีกต่อไป!” เจนกล่าวอย่างเย็นชาขณะที่เธอเอามือกอดอก

เจย์เดนอดไม่ได้ที่จะสั่นขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว

ณ ตอนนี้ เขาเพียงต้องการจะขออภัยต่อเบนจามินและออกจากสถานที่นี้ไปทันที

แต่ในขณะนั้นเอง เจสลินก็ตะโกนออกมาเสียงดัง “เดี๋ยวก่อน!”

“คุณเจนค่ะ โปรดรอสักครู่! แม้ว่าพวกเราจะมีเรื่องขัดแย้งและความเข้าใจผิดกันในอดีต ได้โปรดรับฟังฉันก่อนที่จะไล่พวกเราออกไปด้วย หลังจากที่ฉันพูดจบ คุณจะเสียใจที่ได้ช่วยเหลือคน ๆ นั้นในวันนี้แน่!” เจสลินจ้องอย่างเย็นชาไปที่เจอรัลด์ขณะที่เธอพูด

ดูเหมือนราวกับว่าเธอจะสามารถเห็นได้ว่าเจอรัลด์กำลังจะถูกเจนสับเป็นพัน ๆ ชิ้นในภายหลัง

“ฮี่ฮี่ เธอนั่นเอง นังเด็กนี่ เธอมีอะไรต้องพูดล่ะ? สิ่งที่เธอจะพูดควรจะเป็นประโยชน์กับฉันนะ มิอย่างงั้นละก็ ฉันจะสะสางเรื่องเก่าและใหม่กับเธอในคราเดียวนี้แหละ!”