บทที่ 276

สิลาก็สับสนเล็กน้อยเช่นกัน

ในเวลานี้ ทันใดนั้นโทรศัพท์ของสิลาก็ดังขึ้นมา ทันทีที่เขาเห็นชื่อบนไอดีผู้โทรเข้า เขาก็กดรับสายด้วยท่าทางที่โกรธบนใบหน้าของเขา เขายังเปิดลำโพงบนโทรศัพท์ของเขาอย่างไม่ลังเลใด ๆ อีกด้วยเช่นกัน!

“แม่งเอ้ย! เจย์เดน นายอยู่ไหนเนี่ย? ไม่ใช่ว่านายตกลงที่จะมาที่เมาน์เทนท็อป วิลล่า กับเจสลินในคืนนี้หรอกเหรอ? พวกนายสองคนไปเปิดห้องกันมาหรือไง?” สิลาถามขณะที่เขาสบถด่าเขา

“อย่าไปพูดถึงมันเลย สิลา วันนี้ฉันก่อหายนะครั้งใหญ่และถูกพ่อทุบตีจนปางตายแหนะ แม่ของฉันเพิ่งจะทายาให้ฉันเสร็จ!”

“ว่าไงนะ? ลุงสก็อตต์มักจะตามใจและโอ๋นายอยู่เสมอมาหนิ แต่วันนี้เขาตีนายจริง ๆ งั้นเหรอ? นายได้ทำอะไรบางอย่างที่เลวร้ายหรือบางอย่างที่ทำให้ตระกูลคลอฟอร์ดต้องขุ่นเคืองใจหรือเปล่า?

“ฉันไม่รู้ว่าวันนี้ฉันไปยั่วยุใครเข้า แต่อย่างไรก็ตาม ฉันจะไปทำให้ตระกูลคลอฟอร์ดต้องขุ่นเคืองใจได้อย่างไร? ฉันไม่ได้โง่นะ เพื่อบอกความจริงนายนะ วันนี้ฉันแค่มีเรื่องขัดแย้งกับผู้ชายบางคนจากภาควิชาภาษาและวรรณคดี นายรู้ไหมว่าเจนก็ตีฉันด้วยเหมือนกันเพียงเพราะฉันไปทำให้ใครบางคนที่เรียกว่าคุณเบนจามิน แลงดอน จากภาควิชาภาษาและวรรณคดีต้องขุ่นเคืองใจ? เจสลินก็รู้ว่าเขาเป็นใครเหมือนกัน!”

“ให้ตาย! คุณเบนจามิน แลงดอนเหรอ? ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินเรื่องเขามาก่อนเลย? เจนก็ตีนายด้วยเพราะเขาเหรอ?” สิลาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสับสนงุนงงเล็กน้อย วันนี้เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

“เดี๋ยวก่อนนะ นายกำลังพูดถึงใครอยู่นะ? เบนจามินเหรอ? นายแน่ใจใช่ไหมว่าเจสลินก็รู้จักพวกเขาด้วยเหมือนกัน?”

คำพูดเหล่านี้ทำให้ตัวของอลิซสั่นเทาไปเล็กน้อย

เธอเอนตัวเข้าหาขณะที่เธอพูดผ่านโทรศัพท์

“เออจริงสิ อลิซ เธอน่าจะรู้จักพวกเขาด้วยเหมือนกัน ผู้หญิงคนนั้น เจสลิน บอฉันว่าเธอมักจะยุ่งเกี่ยวกับคนจากหอพักของพวกเขา! ภูมิหลังของเบนจามินคนนั้นคืออะไร? แม่งเอ้ย! เขาต้องมีอำนาจมากเกินไปแน่!”

“อืม ถ้าเป็นเบนจามินคนเดียวกับที่ฉันรู้จักละก็ งั้นฉันก็รู้แน่ชัดว่าเขาเป็นแค่ไอ้งั่งที่น่าสมเพชคนหนึ่งที่ไม่มีเงินหรืออำนาจเลย เขาจะทำให้เกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ได้อย่างไรกัน?”

“ใครบอกว่าไม่ล่ะ? ฉันยังตรวจสอบมันอีกครั้งเช่นกัน เบนจามินไม่มีภูมิหลังเลย และครอบครัวของเขาจริง ๆ แล้วก็กำลังทนทุกข์กับการหาเงินให้พอใช้ในแต่ละเดือน สิ่งเดียวที่ดีเกี่ยวกับครอบครัวของเขาก็คือจริง ๆ แล้วมีใครบางคนทำได้ดีมากในการสอบราชการพลเรือนในอดีต แค่นั้นแหละ! ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมพ่อของฉันถึงต้องตีฉันแบบนี้ด้วย!”

เจย์เดนยังได้ตรวจสอบ และพลิกหาภูมิหลังและประวัติครอบครัวทั้งหมดของเบนจามินอีกด้วยเนื่องจากเขารู้สึกว่าสิ่งต่าง ๆ นั้นยากที่จะเข้าใจมากเกินไป

อลิซหยุดไปชั่วครู่ตอนนี้ ดูเหมือนว่าเธอจะนึกถึงบางอย่าง เธอไม่ต้องการจะถามเกี่ยวกับคน ๆ นั้น แต่เธอก็ช่วยไม่ได้

อลิซถามอย่างเคร่งขรึม “เจย์เดน ให้ฉันถามนายบางอย่าง วันนี้มีผู้ชายที่ชื่อเจอรัลด์อยู่ข้างเบนจามินหรือเปล่า?”

“แม่งเอ้ย! เธอรู้ได้ยังไง? ใช่! ใช่ มีผู้ชายคนหนึ่งที่ติดตามเขาชื่อว่าเจอรัลด์ และดูเหมือนว่าเขาจะเป็นหนึ่งในลูกสมุนของเบนจามินนะ ฉันคิดว่าการจองสำหรับโรงแรม และร้านอาหารต่างก็จัดการโดยผู้ชายคนนั้นที่ชื่อเจอรัลด์ เขายังหยิบขวดเบียร์ขึ้นมาและทุบมันโดยตรงลงบนหัวของลูกพี่ลูกน้องของฉันด้วยซ้ำ! แต่อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเขาจะรู้จักเจนเป็นอย่างดี” เจย์เดนตอบกลับ รู้สึกเต็มไปด้วยความสงสัย