บทที่ 282

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เขากลายไปเป็นไอ้หนุ่มน้อยที่ชั่วร้ายที่สุดในเมย์เบอร์รี่?

“เอ่อ...แน่นอนผมเคยได้ยินเกี่ยวกับเขา! แต่ผมเคยได้ยินแต่เรื่องราวที่ดี ๆ เท่านั้นนะ!” ใบหน้าของเจอรัลด์แดงก่ำด้วยความความอับอาย

“เรื่องที่ดี ๆ ที่เธอหมายถึงคืออะไร? เธอไม่รู้ว่าธุรกิจต่าง ๆ ดำเนินการกันอย่างไรใช่ไหม? นานมาแล้ว เจอรัลด์ได้ทุ่มทุนเงินจำนวนมากในองค์กรหลักของเมย์เบอร์รี่ มันอาจจะดูเหมือนเป็นการเคลื่อนไหวที่มีประสิทธิภาพ แต่ธุรกิจอื่นมากมายในชุมชนเมย์เบอร์รี่ต่างก็ล้มเหลวเช่นกัน ไม่ต้องขอบคุณเขาหรอก ธุรกิจต่าง ๆ ที่ได้รับการอัดฉีดเงินทุนอย่างกะทันหันต้องประสบกับการพัฒนาบางอย่างที่มากเกินไป ซึ่งได้ส่งผลกระทบต่อความสมดุลของชุมชนธุรกิจ และแน่นอน มันยังก่อให้เกิดความท้าทายอย่างมากให้กับสถานประกอบการระดับสองและสามอย่างเราอีกด้วย! ผู้คนมากมายจากชุมชนธุรกิจเกลียดเขาจนเข้ากระดูกเลยแหละ!”

เมื่อวินน์พูดจบ เจอรัลด์ก็วางช้อนซ้อมลงและลูบจมูกของเขา

แน่นอน เขารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับการลงทุนขนาดใหญ่เหล่านั้นที่วินน์กำลังพูดถึงอยู่ เขาเป็นตัวแทนของพี่สาวของเขาในการลงทุนในโครงการเหล่านั้น รวมถึงเงินทุนของโรงเรียนประถมสก็อตฮาวและโครงการที่คล้ายกันอื่น ๆ

เจอรัลด์ไม่เคยคิดมากและเพียงแค่ทำทุกอย่างตามที่พี่สาวของเขาบอกให้เขาทำ

หลังจากทำเช่นนั้นไป อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้เจาะลึกข้อมูลลงไปอีก

โดยไม่ประจักษ์สำหรับเขา การไหลเข้าของเงินทุนจำนวนมากได้ทำลายสมดุลทางเศรษฐกิจของเมย์เบอร์รี่

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ เขาเป็นสาเหตุที่ทำให้วินน์ต้องกังวลใจเกี่ยวกับการลงทุนของเธอ มันส่งผลให้เธอละเลยมินนี่ จนในที่สุดเธอถึงกับละสายตาจากเธอและปล่อยให้เธอตกลงไปในน้ำได้

เจอรัลด์ทำอะไรไม่ได้นอกจากยิ้มอย่างขมขื่น

“ฮึ่ม ฉันพูดพอแล้ว ใช่ไหม ดังนั้น เจอรัลด์ เธอกำลังจะเริ่มการฝึกงานเร็ว ๆ นี้ ใช่ไหม? มีที่ดี ๆ ไว้ในใจหรือยังล่ะ?”

ดูเหมือนว่าตอนนี้วินน์จะหันกลับมาถามคำถาม

เจอรัลด์เป็นคนจริงใจและใจดี แต่จากการที่เขาแต่งตัวและโทรศัพท์ที่เขาใช้ วินน์ก็บอกได้เลยว่าอเขามาจากครอบครัวที่ยากจน

มีความเมตตาภายในหัวใจของวินน์ และเธอก็กังวลเกี่ยวกับอนาคตของเจอรัลด์

“ผมยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะไปที่ไหนเลย!” เจอรัลด์ตอบกลับ

“ไม่เป็นไร ถ้าเธอไม่มีที่ไหนจะไป เธอสามารถไปฝึกงานที่บริษัทของฉันได้นะ ฉันจะเพิ่มเงินเดือนให้เธอเป็นสองเท่า และตราบใดที่เธอติดตามฉัน ฉันรับประกันได้เลยว่าเธอจะสามารถซื้อบ้านของตัวเองในเมย์เบอร์รี่นี้ได้ภายในห้าปีแน่!”

ด้วยเหตุใดเหตุหนึ่ง วินน์ถูกใจคิดจะเก็บเจอรัลด์ไว้อยู่เคียงข้างเธอ

มินนี่ขัดบทสนทนาของพวกเขาขึ้นมา “แม่คะ แม่ต้องการให้คุณอาเจอรัลด์ซื้อบ้านไปทำไม? แค่ให้เขาอยู่ที่นี่กับพวกเรา! และเมื่อหนูโตขึ้น หนูก็จะมีบ้านของตัวเอง ดังนั้นแม่ก็สามารถอยู่กับคุณอาเจอรัลด์ได้!”

“มินนี่ หนูกำลังพูดพล่ามอะไรอยู่! แม่จะอยู่กับคุณอาเจอรัลด์ได้ยังไง? มีแค่คู่แต่งงานเท่านั้นที่จะได้รับอนุญาตให้อยู่ด้วยกัน เข้าใจไหม?”

วินน์อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่น

“อู้วว ตอนนี้หนูเข้าใจแล้ว!”

วินน์หันความสนใจไปหาเจอรัลด์ เพียงเพื่อเห็นเขายิ้มอย่างเงียบ ๆ เท่านั้น