บทที่ 332

ไม่เพียงแค่ฐานทัพฉุกเฉินทางทหารที่ว่านั้นที่เป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังติดอาวุธ แต่ยังมีทีมแพทย์ที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดทีมหนึ่งรวมถึงหน่วยงานรวบรวมข่าวกรองอีกด้วย

นี่มันเหมือนกับในหนังแอ็คชั่นเลยนะ

เจอรัลด์ยังไม่เคยติดต่อกับกรมเหล่านั้นใด ๆ เป็นการส่วนตัวมาก่อน

การได้รับอนุญาตให้เข้าถึงฐานทัพฉุกเฉินทางทหารหมายความว่าเขาจะต้องรับผิดชอบทั้งหมดนี้ในอนาคต เพียงแต่เป็นการยืนยันเพิ่มเติมว่าเจอรัลด์ว่าเขาจะเป็นผู้นำในอนาคต

มันดึกแล้วเมื่อเขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ และเจอรัลด์เองก็พร้อมที่จะเข้านอนแล้วในคืนนี้

แต่อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้นเขาก็จำได้ว่าเขายังมีเรื่องบางอย่างที่ยังทำไม่เสร็จ!

เจอรัลด์ยิ้มเยาะขณะที่เขาเดินไปที่ห้องนั้น

“โอ้ จะทำตัวดี ๆ ไหม? ไม่อย่างงั้นละก็ ฉันอาจจะต้องฆ่าเธอตายจริงๆก็ได้! เธอพยายามจะกัดฉันจริง ๆ เหรอ? เธอเป็นหมาหรือไง?”

แม้ว่าจะอยู่ค่อนข้างไกลออกไป เจอรัลด์ก็สามารถได้ยินบอดี้การ์ดของเขาสบถด่าจากหลังประตูแล้ว

“ปล่อยฉันนะไอ้สารเลว! ถ้าแกไม่ปล่อยฉัน ฉันจะทำให้มั่นใจเป็นการส่วนตัวได้เลยว่าคุณไรย์จะสับแกให้เละเป็นชิ้น ๆ เมื่อเขามาถึง!” เลียร่าคำราม

“โอ้ ไม่นะ…คุณไรย์…ผมกลัวแล้ว…ฮ่าฮ่าฮ่า! คุณผู้หญิง มองไปรอบ ๆ ตัวเธอสิ ฉันจะบอกใบ้ให้เธอนะ เธออาจจะแค่รอความตายของเธออยู่ก็ได้เช่นกันเพราะเธอกล้าที่จะทำให้คุณคลอฟอร์ดแห่งเมืองเมย์เบอร์รี่ต้องขุ่นเคืองใจ!”

"อะไรนะ? คุณคลอฟอร์ดเหรอ? ฉันเคยทำให้คุณคลอฟอร์ดต้องขุ่นเคืองใจตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?” เลียร่าถามด้วยความประหลาดใจอย่างแท้จริง

“ยังพยายามแกล้งทำเป็นไม่รู้อีกเหรอ? คุณคลอฟอร์ดคือคนที่พาเธอมาที่นี่ในวันนี้ไงล่ะ!”

“ …เดี๋ยว เขาคือคุณคลอฟอร์ดคนนั้นเหรอ?”

ในขณะนั้น เจอรัลด์ก็เข้ามาในห้อง

"คุณคลอฟอร์ด!” บอดี้การ์ดสองคนข้างในตะโกนออกมาอย่างเคารพก่อนจะเดินออกจากห้องไปภายใต้คำสั่งของเขา

“นาย…นายวางแผนจะทำอะไรกับฉัน” เลียร่าถาม ในที่สุดความหวาดกลัวซึมซับเข้ามา

ในที่สุดเธอก็ตระหนักได้ว่าเขาสามารถทำให้คนจำนวนมากมายขนาดนั้นเร่งรีบกลับมาได้อย่างไรเมื่อพวกเขาอยู่ที่ร้านอาหารซูราติ

ชายผู้นี้คือคุณคลอฟอร์ดตัวเป็น ๆ!

“เธอเป็นนักโทษในห้องนี้แล้ว เธอคิดว่าฉันจะทำอะไรล่ะ?” เจอรัลด์ตอบขณะที่เขายิ้ม