บทที่ 375

สุดท้ายเจอรัลด์ก็กำจัดอลิซไปได้ ฝูงชนก็ยังสนุกสนานและเพลิดเพลินกับตัวเองกันต่อไป

สำหรับเจอรัลด์ เขาไม่อาจทนต่อคำถามและข้อซักถามของทุกคนได้อีกต่อไป ดังนั้น เขาจึงคิดหาข้ออ้างที่มีเหตุผลเพื่อขอตัวลาก่อนเท่านั้น

ยังไงซะ เขาก็ได้บรรลุเป้าหมายของเขาแล้ว ตอนนี้แม่ของเฮลี่จ้องมองฮาร์เปอร์ราวกับว่าเขาเป็นบุคคลอันเป็นที่รัก

จากนั้นเจอรัลด์ก็นั่งรถแท็กซี่ก่อนที่เขาจะกลับไปที่โรงเรียนทันที

“คุณครับ จอด!” ทันทีที่เขามาถึงตรงประตูมหาวิทยาลัย เจอรัลด์ก็เห็นเหตุการณ์ตรงหน้าเขา และเขาจึงขอให้คนขับรถหยุดรถทันที

มันเกือบจะเป็นเวลากลางคืนแล้วตอนนี้ และมีรถหรูสองสามคันจอดอยู่ตรงข้างถนนใกล้ประตูโรงเรียน

มีเด็กชายหลายคนที่ดูเหมือนนักเลงกำลังรุมล้อมหญิงสาวคนหนึ่งที่พยายามจะกลับเข้าไปในโรงเรียน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาพยายามจะขวางทางเธอและพวกเขาก็ไม่ต้องการจะปล่อยเธอไป

หญิงสาวคนนั้นดูโกรธมาก และเธอยังตบหน้าหนึ่งในเด็กชายเหล่านั้นอีกด้วย

พวกเขาจึงโกรธและใช้กำลังกันมากขึ้นในเวลานี้ และพวกเขาดูเหมือนราวกับว่าพวกเขาต้องการจะตีเธอจริง ๆ ตอนนี้

คนขับรถก็มองไปที่สถานการณ์ตรงนั้นเช่นเดียวกัน และเขาอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวของเขาด้วยรอยยิ้มแห้ง ๆ บนใบหน้า “โอ้! ปัจจุบันนี้ ทายาทที่ร่ำรวยบางคนอาศัยเพียงความมั่งคั่งและอำนาจของครอบครัวของพวกเขาเพื่อจะทำอะไรก็ได้ที่พวกเขาต้องการสินะ พวกเขาทุกคนเป็นคนหนุ่มสาวที่ไม่เคารพกฏหมาย ไอ้หนุ่ม ถ้านายรู้ว่าอะไรดีสำหรับตัวเอง นายน่าจะอยู่ให้ห่างจากเรื่องนี้นะ มีคนบางคนที่พวกเราไม่สามารถจะไปทำให้ขุ่นเคืองใจได้!”

เจอรัลด์ยื่นเงินสิบห้าดอลลาร์ให้คนขับรถแท็กซี่ หลังจากบอกคนขับรถว่าเขาไม่ต้องการเงินทอน เขาผลักประตูรถเปิดออกก่อนที่เขาจะก้าวลงจากรถไป

เขาเริ่มเดินไปหาหญิงสาวคนนั้นที่กำลังถูกรุมล้อมในเวลานี้

คนขับรถแท็กซี่อดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองไปที่ด้านหลังของเจอรัลด์ด้วยความเห็นใจเล็กน้อย “โอ้ เด็กหนุ่ม! ฉันขอให้นายโชคดีละกัน!”

หลังจากนั้น คนขับรถแท็กซี่ก็เหยียบคันเร่งและขับจากไปทันที

“คุณกีย่า โปรดอย่าทำเรื่องให้ยากสำหรับเราเลย เจ้านายของเราบอกว่าพวกเราต้องเชิญคุณไปที่นั่นเพื่อดื่มกันกับเขาในวันนี้ ไม่ใช่เรื่องผิดปกติอะไรกับการดื่มเป็นเพื่อนเขา ใช่ไหม?” นักเลงหนุ่มสองสามคนอ้าแขนของพวกเขาขณะที่พวกเขารุมล้อมกีย่าเอาไว้

มีผู้คนเดินผ่านไปมาในเวลานี้ แต่ไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้

กีย่าสบถด่าอย่างเย็นชา “ไปให้พ้น! ฉันไม่รู้ว่าเจ้านายของพวกนายเป็นใคร! ทำไมฉันควรจะดื่มกับเขาล่ะ?”