บทที่ 39

เจอรัลด์ได้ยินหญิงสาวตะโกนเรียกเขา

เมื่อเขาหันกลับมา เขาตระหนักได้ว่าไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากวิตนีย์ ประธานของสหภาพนักศึกษา

อย่างเห็นได้ชัด วิตนีย์ได้สังเกตเห็นฉากที่เจอรัลด์ได้ลงจากรถเฟอร์รารี่แล้ว ในเวลานี้ เธอกำลังจ้องมองเจอรัลด์ด้วยความเหลือเชื่อพร้อมสีหน้าที่ตกตะลึงบนใบหน้าของเธอ

“มีอะไรให้ฉันช่วยไหม?”

เจอรัลด์ไม่คาดคิดว่าเขาจะยังคงถูกพบเห็นโดยคนรู้จักถึงแม้ว่าเขาได้ขอให้เอเดนส่งเขาในที่ที่ห่างไกลจากวิทยาเขตแล้ว

เจอรัลด์รู้ว่าเหตุผลที่วิตนีย์ตะโกนเรียกเขาเสียงดังเป็นเพราะเธอต้องการจะรู้ว่าทำไมเขาถึงได้ลงจากรถเฟอร์รารี่มาได้

อย่างไรก็ตาม เจอรัลด์แสร้งทำเป็นงุนงงเล็กน้อย

อย่างจริงจัง...

“นาย นาย นาย... ทำไมนายถึงลงมาจากรถเฟอร์รารี่ได้?” วิตนีย์ถามเขาอย่างตรงไปตรงมา

ในระหว่างการเผชิญหน้ากับเจอรัลด์สองสามครั้งสุดท้าย เธอได้พบกับการเปิดเผยที่น่าตกใจมากจริง ๆ

อย่างแรก เธอได้รู้ว่าเจอรัลด์ถูกลอตเตอร์รี่และเขาสามารถเลี้ยงอาหารทุกคนที่โฮมแลนด์ คิชเช่นในคืนที่แล้วได้จริง นอกจากนี้ เขาไม่ลังเลที่จะใช้จ่ายเปลืองเลย

ดังนั้น วิตนีย์ตัดสินใจถามเพื่อนร่วมชั้นของเจอรัลด์เกี่ยวกับเรื่องนี้เพราะเธอต้องการรู้ว่าจริง ๆ แล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่ คำตอบที่เธอได้จากพวกเขาคือเจอรัลด์ถูกลอตเตอรี่และเขาได้เงิน 30,000 ดอลลาร์

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ นักเรียนจำนวนมากได้คาดการณ์แล้วว่าเจอรัลด์ได้เงินมากกว่า 30,000 ดอลลาร์จากการถูกลอตเตอร์รี่

นี่ทำให้วิตนีย์รู้สึกไม่สบายใจมาก เจอรัลด์ คนที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากเป็นคนยากไร้จะมีความโชคดีเช่นนี้ได้อย่างไร? พระเจ้าตาบอดหรือเปล่า?

มันเป็นเพียงเรื่องปกติสำหรับเธอที่จะรู้สึกแบบนี้

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครจะรู้สึกสบายใจและมีความสุขหากคนที่พวกเขาได้ทำร้ายมาทั้งชีวิตของพวกเขาจะมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นกว่าพวกเขาอย่างทันทีทันใด!