บทที่ 410

รถของแทมมี่คือรถแคมรี่ที่ดูดี

สิ่งแรกที่เธอกล่าวกับเขาก็คือ “ฮึ่ม! เจอรัลด์ คลอฟอร์ด...เมื่อคิดว่าคนชั้นต่ำอย่างนายสามารถวางกับดักเทพธิดาอย่างกีย่าให้ตัวเองได้—ช่างเป็นฝันที่เป็นจริงอะไรอย่างงี้!”

“ใช่! ใช่ จริง ๆ เลย!” เจอรัลด์พยักหน้า

“ห๋า? แทมมี่ ผู้ชายคนนี้คือแฟนของกีย่าเหรอ? อ่า...เกิดอะไรขึ้นกับโลกใบนี้กัน?” ลูกพี่ลูกน้องของแทมมี่กุมหน้าผากของเธอ ยืนโซเซไปมา

ท้ายที่สุดแล้ว ใครที่รู้จักกีย่า ก็รู้ว่าเธอเป็นสาวงามในหมู่คนงาม เทพธิดาในหมู่เทพธิดาทั้งหลาย ไม่มีใครจะคาดคิดว่าเธอจะหาคนแบบนี้มาเป็นแฟนของเธอได้

ดูเหมือนว่าแทมมี่และลูกพี่ลูกน้องของเธอจะมีความคิดเหมือนกัน พวกเธอยืนอยู่ที่นั่นตอนนี้ ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอย่างดูถูกเจอรัลด์

‘ลบท่าทางที่ขุ่นเคืองเหล่านั้นออกไปจากหน้าพวกเธอซะ!’ เจอรัลด์คิดกับตัวเอง

“เอาล่ะ พอได้แล้ว” กีย่าขัดจังหวะขึ้นมา “โอ้ แทมมี่—ไม่ใช่เธอพูดว่าเธอมีญาติห่าง ๆ เป็นโขยงที่นี่ในมณฑลเงียบสงบแห่งนี้หรอกเหรอ? พวกเขาไม่มาร่วมกับเราเหรอ?”

ขณะที่เธอกล่าวเช่นนี้ เธอก็กอดแขนเจอรัลด์อย่างโอนโยน...และยังกรอกตาใส่เขาอีกด้วยเช่นกัน ราวกับจะพูดว่า ‘นั่น เห็นไหม! ทุกคนคิดว่านายได้โชคใหญ่ กับการได้แฟนอย่างฉัน! แต่คนบางคนดูเหมือนจะไม่เห็นคุณค่าของความโชคดีของพวกเขาเลย!’

“โอ้ พวกเขาจะมา ฉันเพิ่งสางสายกับพวกเขา—พวกเขาถามฉันว่าพวกเราจะไปทานอาหารกันที่ไหน เธอรู้ไหม? เจอรัลด์ นายได้วางแผนอะไรไว้สำหรับมื้อเที่ยง?” น้ำเสียงของแทมมี่ค่อนข้างฉุนเฉียว ขณะที่เธอตั้งคำถามนี้ ราวกับว่าความสัมพันธ์ของเจอรัลด์กับกีย่ามาพร้อมกับการดูแคลนเธอบางอย่าง

ราวกับว่าเธอถือโทษโกรธแค้นบางอย่างกับเขา

แท้จริงแล้ว แทมมี่ไม่ได้มีความเคารพนับถือชื่นชมอย่างสูงต่อเจอรัลด์ เธอเติบโตในเมืองที่มีความเป็นสากล; เขาเป็นคนบ้านนอก เขาเรียบง่ายและยากจน เป็นสายล่อฟ้าสำหรับการเยาะเย้ย ความคิดที่ว่าเขากลายมาเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของกลุ่มคนในแวดวงของเธอ...เธอแค่ไม่สามารถจะทนมันได้!