บทที่ 416

พ่อของลูอีสยังบอกเขาอีกด้วยว่าเขาสมควรได้รับการทุบตีแล้ว

พ่อของเขาอธิบายว่า คนที่ทำร้ายเขานั้นไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากคุณคลอฟอล์ด ทายาทที่ร่ำรวยและสมถะเป็นอย่างมากจากเมย์เบอร์รี่

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลูอีสจึงรู้สึกเย็นสันหลังวาบ

เขาเกือบจะนำปัญหาใหญ่มาให้ตัวเองแล้วในวันนั้น

บางทีก็เหมือนที่พ่อของเขาพูด การถูกทุบตีเป็นสิ่งที่ดีในท้ายที่สุดแล้ว บางทีมันก็อาจจะทำให้คุณคลอฟอร์ดลงทุนในบริษัทของเขาได้

เช่นนั้น ด้วยความเป็นไปได้เช่นนั้นในใจ ลูอีสจึงเผชิญกับความแปลกใจเล็ก ๆ ความตกใจกลัว และความปิติยินดีในเวลาเดียวกันเมื่อเขาเห็นเจอรัลด์

“เจอรัลด์! งั้นนายก็มาทานอาหารที่นี่เหมือนกันสินะ!” ลูอีสกล่าวพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ ขณะที่เขาตบก้นที่บอบบช้ำของเขาเบา ๆ

‘อะไรนะ’

คาเมรอนและคนอื่น ๆ ทั้งหมดต่างก็คิดสิ่งเดียวกัน พวกเขาทุกคนกระตือรือร้นที่จะดูละคร แต่ปฏิกิริยาของลูอีสทำให้พวกเขาตกตะลึงกันไปตาม ๆ กัน

‘อะไรเนี่ย? ทำไมลูอีสรู้จักเจอรัลด์ด้วย?’ เขายังเรียกเจอรัลด์ด้วยท่าทางที่คุ้นเคยเช่นนั้นอีกด้วยซ้ำ!’

‘นั่นจะเป็นไปได้อย่างไรกัน!’

“ถูกต้อง ถ้าพวกเราไม่มาที่นี่ พวกเราจะเห็นนายแซงคิวได้อย่างไร?” เจอรัลด์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าของเขา

ในในของเขา เขากำลังสงสัยว่าเขาไม่ได้ทุบตีลูอีสให้สาหัสพอในคืนนั้นหรือไม่

“เอ่อ นายก็รู้ พ่อของฉันได้ลงทุนไปมากในสถานที่แห่งนี้มาก่อน เพราะเช่นนั้น ฉันจึงชินที่ไม่ต้องต่อคิว! แต่นายไม่ต้องห่วงเจอรัลด์! มื้ออาหารของนายฉันจะเลี้ยงเองวันนี้! จริง ๆ แล้ว ช่างมันเถอะนะ มื้ออาหารของนายทั้งหมดที่นี่ในอนาคตฉันจะจ่ายให้เอง!” ลูอีสกล่าวขณะที่เขาถูมือเข้าด้วยกัน

“ไม่จำเป็น ผู้หญิงคนนี้ไม่แม้แต่จะลดราคาให้ฉันแม้แต่ดอลลาร์เดียวด้วยซ้ำ พวกเราจะไม่ได้รับของขวัญพิเศษใด ๆ เหมือนกัน ฉันเกรงว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะมาที่นี่” เจอรัลด์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

“อะไรนะ? ให้เวลาฉันสักครู่ เจอรัลด์!”

เมื่อตระหนักว่าเป็นพนักงานรับจ่ายเงินหญิงที่ทำให้เจอรัลด์ขุ่นเคืองใจ ลูอีสจึงหันไปถลึงตามองใส่เธอ เธอยืนอยู่ข้างพวกเขามาตลอดเวลา มีสีหน้าตกตะลึงจนแทบพูดไม่ออกบนใบหน้าของเธอ

“อ่า! คุณลูอีส ถ้าเช่นนั้น สุภาพบุรุษคนนี้คือเพื่อนของคุณสินะคะ!”

พนักงานรับจ่ายเงินหญิงรู้สึกกลัวตอนนี้ เธอเริ่มคิดหาข้ออ้างได้ขึ้นมาในใจขณะที่กลัวจนเหงื่อหยดลงหน้าผากของเธอ

‘ฉันปฏิบัติต่อเขาแบบนั้นเพราะคาเมรอนส่งสัญญาณให้ฉันเหมือนกัน! เขาบอกฉันให้ทำเรื่องยุ่งยากให้เจอรัลด์ ดังนั้นเธอจึงทำตามคำสั่งของเขาเท่านั้น!’

‘ครอบครัวของคาเมรอนทำงานในแผนกสุขภาพ ดังนั้นแน่นอนฉันถึงไม้กล้าขัดขืนเขา!’

‘นอกจากนี้ เจอรัลด์ผู้ชายคนนั้นก็ดูเหมือนคนไม่เอาไหน ดังนั้นฉันจึงไม่ได้คิดให้ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้ เมื่อคิดว่าเขารู้จักคุณลูอีสด้วย!’

ก่อนที่เธอจะสามารถได้เริ่มอธิบายตัวเอง เสียงตบหนึ่งฉาดก็ได้ยินกัน

น้ำมือของลูอีสทำให้แก้มของเธอแดงก่ำขึ้นมาในตอนนี้ ขณะที่เขาตะคอกใส่ “เธอดูถูกลูกค้าได้อย่างไร! ไม่ใช่ว่าเจอรัลด์มาที่นี่เพื่อเพลิดเพลินกับมื้ออาหารหรอกหรือ? เธอกล้าดีกลั่นแกล้งลูกค้าคนหนึ่งที่เธอไม่แม้แต่จะคุ้นเคยได้อย่างไร! ฉันควรจะได้ยินเกี่ยวกับเรื่องการลาออกของเธอในคราวหน้าที่ฉันมาที่นี่นะ!”

“แต่ฉัน...ฉันทำมันไปก็เพราะ…”

แก้มซ้ายของเธอบวมเป่งแดงและเจ็บปวด ขณะที่เธอมองไปทางคาเมรอน