บทที่ 432

ทุกคนตกตะตึง ในใจของพวกเขา พวกเขาทุกคนต่างก็คิดถึงสิ่งเดียวกัน

‘…อะไรนะ? นั่นช่างเป็นการเปลี่ยนแปลงที่สุดขีด! และรวดเร็วมากเหมือนกัน!’

“…เซลล่า ฉันคิดว่าใครบางคนต้องใช้เส้นสายอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์เพื่อช่วยเหลือเธออย่างแน่นอน…มิอย่างงั้น ทำไมเจ้านายของเธอถึงจะก้าวออกมาเพื่อจัดการกับคนวิตรถารนั่นในตอนแรกล่ะ? การสืบสวนเรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องให้เจ้านายเข้ามาเกี่ยวข้องแต่กระนั้นเขายังโทรหาเบอร์ส่วนตัวของเธอเพื่อขออภัย! ยิ่งไปกว่านั้น ไอ้วิตรถารนั่นก็ถูกไล่ออกอีกด้วย!”

“ฉันเห็นด้วย เธอพูดเองว่าเบื้องบนเป็นคนตัดสินใจ ใครบางคนต้องใช้เส้นสายของพวกเขาในการทำแบบนี้แน่นอน!”

เรและคนอื่น ๆ กำลังถกการคาดเดาของพวกเธอกันอย่างเปิดเผยในตอนนี้

“ฉันคิดว่ามันเป็นอย่างงั้นเหมือนกัน มันเป็นเรื่องยากมากที่จะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ฝึกงานที่มีศักยภาพสำหรับแผนกบุคคล ฉันอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าใครจะมีอำนาจมากขนาดนั้นกันที่จะทำให้เจ้านายและผู้บังคับบัญชาของฉันกระทำการได้…” เซลล่ากล่าวขณะที่เธอนวดขมับของเธอเบา ๆ

ทันทีทันใดนั้น เธอก็แข็งทื่อไปก่อนจะเงยหน้าขึ้นและจับจ้องสายตาไปที่เจอรัลด์

“เจอรัลด์!” เธอตะโกนออกมาอย่างไม่รู้ตัวขณะที่เธอลุกขึ้นยืน

“…เอ๋? เจอรัลด์เหรอ?”

คนอื่น ๆ ในห้องมองไปที่เขาด้วยความตกใจ

เจอรัลด์คาดไม่ถึงกับปฏิกิริยาของเซลล่า แม้ว่าเธอจะถูกต้องก็ตาม

ก่อนหน้านี้เมื่อคนที่เหลือกำลังหารือในหมู่พวกเขา เจอรัลด์ออกจากห้องคนไข้ไปเพื่อโทรหาแซค แซคได้รับคำสั่งให้คลี่คลายปัญหานี้ทันทีที่เขาสามารถทำได้

ตอนนี้ที่ทุกอย่างไดรับการแก้ไขแล้ว เจอรัลด์ประหลาดใจที่เซลล่าสามารถเดาความจริงได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้

“ฉันคิดว่าฉันรู้ว่าใครช่วยเหลือฉัน เจอรัลด์!” เธอกล่าวขณะที่เธอเดินไปหาเขา

“รู้ไหม เมื่อคิดย้อนกลับไป ในระหว่างทางที่พวกเรามาที่นี่นายพูดว่าพวกเราไม่ควรดูถูกคนอื่น ๆ เพราะพวกเขาอาจเป็นคนเดียวที่จะสามารถชาวยเหลือพวกเราได้ในตอนท้าย แม้ว่าพวกเราจะดูถูกพวกเขาในตอนแรกก็ตาม ขอบคุณที่เตือนฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้นะเจอรัลด์!” เซลล่ายังคงแสดงความขอบคุณของเธอต่อเจอรัลด์ต่อไป

‘เธอคิดว่าเธอรู้ว่าใครช่วยเหลือเธองั้นเหรอ?’ เจอรัลด์คิดกับตัวเอง นั่นหมายความว่าความลับยังไมถูกเปิดเผยใช่ไหม?

จากนั้นเธอก็เริ่มอธิบาย “ฉันได้รับการจ้างงานโดยผู้จัดการจากแผนกฝ่ายบุคคล เขาเป็นผู้จัดการหนุ่มที่ขยันและทุกครั้งที่พวกเราพบกัน เขาก็จะพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวคำทักทายธรรมดา แม้ว่ามันจะฟังดูไม่เหมือนมากนัก แต่ฉันคิดว่าเขาคือคนที่คอยช่วยเหลือฉันอย่างลับ ๆ!”

“ตอนแรก ฉันแค่คิดว่าเขาเป็นคนจริงใจและประพฤติดีที่มุ่งความสนใจของเขากับงานของเขาเท่านั้น เมื่อคิดย้อนกลับไป อย่างไรก็ตาม เขาอาจจะเป็นคนที่ถ่อมตัวและเจนโลกมากกว่าที่ฉันคิด ฉันพูดแบบนี้ตอนนี้เพราะฉันได้ยินมาจากเพื่อนร่วมงานของฉันในวันก่อนว่าเขาอาจจะไม่ใช่คนแบบที่เขาแสดงออกให้เห็นก็ได้!” เซลล่ากล่าว

ความสับสนของเจอรัลด์เคลียร์แล้วทันทีที่เธอจบคำอธิบายของเธอ เช่นนั้นเธอก็เดาผิดในท้ายที่สุดแล้ว ถึงกระนั้นมันก็ไม่ได้รบกวนอะไรเขาเลยจริง ๆ