บทที่ 455

“บ้าไปแล้ว พวกเราเข้าได้เข้ามาจริง ๆ!”

ลิเลียนหายใจ อย่างมึนงง

เธอแทบจะไม่แสดงการขัดขืนใด ๆ แม้เจอรัลด์ยังคงกอดเอวเธอไว้อยู่

ทั้งหมดนี้เพียงน่าตื่นเต้นมากเกินไป ตอนนี้ที่สถานการณ์กลับกัน

พวกเขาอยู่ในสถานที่จัดงาน

งานเลี้ยงวันเกิดของเอเลน่าใหญ่โตเป็นพิเศษในครั้งนี้ เหตุผลสำคัญเป็นเพราะคุณลาร์ซันต้องการจะใช้โอกาสนี้ในการจัดการชุมนุมครั้งใหญ่สำหรับเจ้าของธุรกิจทั้งหมดด้วยเหมือนกัน

เนื่องจากเฮเวิร์ดมาจากยอร์คนอร์ท เมาน์เทน นั่นจึงทำให้เขามีคุณสมบัติอยู่ในรายชื่อของผู้เข้าร่วมงานเลี้ยงโดยอัตโนมัติ

มีแขกมากกว่าร้อยคนในสถานที่นี้ ส่วนใหญ่คือทายาทหนุ่มสาวที่ร่ำรวย และก็มีเหล่าเจ้านายมากมายด้วยเหมือนกัน

การออกแบบของงานคล้ายกันเล็กน้อยกับงานแต่งงาน มีทางเดินยาวอยู่ตรงกลาง และโต๊ะจัดเลี้ยงก็เรียงกันอยู่ทั้งสองด้านของทางเดิน

เจอรัลด์จัดการหาที่นั่งสำหรับพวกเขาทั้งคู่

ท้ายที่สุดแล้ว ก็มีผู้คนมากมายอยู่ที่นี่ และส่วนใหญ่ก็จะมองหาที่นั่งกับเพื่อน ๆ ของพวกเขาอย่างสบาย ๆ

เฮเวิร์ดได้เข้ามาในห้องบอลรูม เขาจ้องมองอย่างดุร้ายไปที่เจอรัลด์และลิเลียน ก่อนจะดึงชารอนไปนั่งอีกโต๊ะกับเพื่อนของเขาบางคน

“เจอรัลด์เหรอ? ทำไมนายถึงอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ?”

เสียงหนึ่งถามออกมาเสียงดัง

ขณะที่เขาหันกลับไปมอง เจอรัลด์ถึงกับสะดุ้งตกใจ

เป็นหญิงสาวคนหนึ่ง และกลายเป็นว่าคือเลลา ลูกสาวของลุงจองนั่นเอง

กลุ่มของชายหนุ่มที่มีความมั่นใจและสาวสวยกำลังยืนอยู่ข้างเธอ เลลาก็จ้องมองเจอรัลด์ด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

ทำไมเลลาถึงอยู่ที่นี่ล่ะ?

ขณะที่เจอรัลด์คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็สามารถค่อย ๆ เห็นอะไร ๆ ได้ชัดเจนขึ้น

ลุงจองไม่ใช่ผู้นำของเวสตัน เมอร์ชานต์ โฮลดิ้ง แต่เนื่องจากว่าเขากำลังลงทุนในมณฑลเงียบสงบ เขาต้องรู้จักและมีการติดต่อธุรกิจมากมายกับผู้จัดการและเจ้านายรายใหญ่

เพราะพ่อของเอเลน่าได้จัดงานชุมนุมขนาดใหญ่เช่นนี้ขึ้นมาและเฮเวิร์ดก็ได้รับตั๋วเข้างาน มันจึงเป็นไปโดยไม่ต้องบอกว่าเลลาก็จะได้ตั๋วมาด้วยเหมือนกัน

ช่างบังเอิญอะไรอย่างงี้ที่พวกเขาบังเอิญได้มาพบกัน

“เลลา นี่คือเพื่อนของเธอเหรอ?”