บทที่ 470

เลอาบอกเลลาให้อยู่ที่บ้านเช่นกัน เพื่ออยู่เป็นเพื่อนดักลาส

สำหรับเจอรัลด์ เขาโทรหาแซคทันทีที่เขาออกมาจากบ้าน

เมื่อแซคได้รับการอัปเดตเกี่ยวกับเรื่องนี้ เจอรัลด์รู้ว่าสถานการณ์จะได้รับการจัดการอย่างรวดเร็วแน่ ท้ายที่สุดนี่คือแซค

ขณะที่แซควางแผนเริ่มทำการจัดการที่เหมาะสม เจอรัลด์ก็มุ่งหน้าไปที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตเพื่อซื้อของทั้งหมดที่อยู่ในรายการของเลอา

เมื่อเขาได้ทุกอย่างแล้ว เขาก็กลับไปที่บ้านของครอบครัวจอง

เมื่อเขาเดินเข้าไปในบ้านอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงใหญ่โตได้เกิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“ยินดีด้วย ลุงจอง!”

“ขอบใจนะ! ลุงไม่คาดคิดจริงว่าดรีม อินเวสทเมนท์ กรุ๊ป จริง ๆ แล้วจะเข้ารับงานโครงการอสังหาริมทรัพย์นี้ต่อ! เพื่อตัดสินใจในการเข้าแทนที่โครงการทั้งหมดนี้…เอาตามตรงลุงถึงกับตกตะลึงเลยทีเดียว!”

วิลลี่ไม่ต้องการรับน้ำเกลืออีกต่อไปแล้ว ความซีดเซียวทั้งหมดของเขาในตอนแรกหายไปแล้วและในมือที่ยกขึ้นของเขา คือโทรศัพท์ของเขาเอง

“มารวมกันรอบ ๆ นี่ ทุกคน! พวกเธอทุกคนต้องสนุกกับการดื่มที่ดีกับลุงในวันนี้! โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอ ดักลาส!” วิลลี่ตะโกนออกมาอย่างรื่นเริง

สำหรับเขา เขารู้สึกว่าความช่วยเหลือของพ่อของดักลาสนั้นสำคัญในการตัดสินใจขั้นสุดท้ายของ ดรีม อินเวสทเมนท์ กรุ๊ป เส้นสายของตัวเขาเองก็อาจจะมีบทบาทในนั้นเช่นกัน

พูดง่าย ๆ ผู้นำได้โทรหาวิลลี่เมื่อครู่ก่อน เพื่อบอกให้เขาทราบว่าตำแหน่งของเขาในเวสตัน เมอร์ชานต์ โฮลดิ้ง ได้รับการคืนสถานะแล้ว เขาก็จะได้ควบคุมดูแลในโครงการนี้ในอนาคตด้วย

จากนั้นพวกเขาก็จะรวบรวมเงินบริจาค และเรื่องนี้ก็จะได้รับการแก้ไขโดยสิ้นเชิง

เขาจะยังหดหู่ใจหลังจากได้ยินเรื่องทั้งหมดนั้นได้อย่างไรกัน?

จากนั้นวิลลี่ก็มองไปที่ทั้งดักลาสและเลลา เขามีความคิดในใจขึ้นมา

“เลลา ให้พ่อบอกหนู…”

“เจอรัลด์ มากินข้าวสิ!”

และในขณะที่เขากำลังจะพูดบางอย่าง วิลลี่ก็เห็นเลลากำลังเสริฟ์อาหารให้เจอรัลด์

เขาช็อกสุด ๆ “เลลา! หนูกำลังทำอะไร? เจอรัลด์ยังมีมือทั้งสองข้างอยู่ ไม่ใช่เหรอ? ให้เขาไปเอาอาหารเองสิ!”

เลลาหันไปมองเขาก่อนจะกล่าวขึ้นมา “พ่อค่ะ จริง ๆ แล้ว เจอรัลด์…”

“ลุงจองครับ เจอรัลด์ไม่ใช่คนที่เขาเคยเป็นอีกต่อไปแล้ว!” ดักลาสตะโกนออกมา ขณะที่เขาถลึงตาอย่างดุร้ายใส่เจอรัลด์ก่อนที่เลลาจะทันได้พูดจบประโยคของเธอ

ถ้าเลลาจะแต่ถ่ายทอดข้อมูลแบบเดียวกัน เขาจะเป็นคนที่พูดมันเอง!