บทที่ 48

ความจริงแล้ว ซาเวีย, ยูริ, อลิซ และคนอื่น ๆ ทั้งหมดกำลังตกตะลึงในเวลานี้

อย่างเห็นได้ชัดพวกเขาได้ยินมาแล้วว่าผู้คนหนุ่มสาวเหล่านั้นที่นั่งอยู่โต๊ะนั้นคือใคร แต่พวกเขาไม่มีโอกาสที่จะไปทักทายพวกเขา พวกเขาตกใจมากที่คนเหล่านั้นได้เชิญเจอรัลด์ให้ไปนั่งกับพวกเขาจริง ๆ

ในเวลานี้ เจอรัลด์ก็ประหลาดใจที่เอเดน เอเลน่าและเพื่อน ๆ ของพวกเขาทั้งหมดก็อยู่ที่นี่ที่พิธีการเปิดในคืนนี้ เขาไม่ได้ให้ความสนใจใด ๆ กับแขกคนอื่น ๆ ทั้งหมดก่อนหน้านี้ อย่างไรก็ตาม ทันทีทันใดนั้นเขาก็ได้ยินคำเชิญของพวกเขาในตอนนี้

เจอรัลด์คิดกับตัวเองและเขารู้ว่าหากเขาเดินออกไปจากห้องจัดงานเลี้ยงตอนนี้ ทุกคนคงจะคิดว่าเขาได้มาที่นี่เพื่อขออาหารจริงอย่างแน่นอน! ดังนั้น เขารู้สึกว่ามันคงจะดีกว่าสำหรับเขาที่จะตอบรับคำเชิญและไปนั่งกับเอเดนและคนหนุ่มสาวที่เหลือแทน อย่างน้อย เขาคงสามารถทำให้คนเหล่านั้นที่ดูถูกเขาหุบปากลงได้ชั่วขณะ

เจอรัลด์พยักหน้าอย่างทันที “โอเค!”

หลังจากนั้น เจอรัลด์เดินไปด้านหน้าของห้องจัดงานเลี้ยง ทีละก้าวภายใต้การมองอย่างประหลาดใจของทุกคน ก่อนที่เขาจะนั่งลงในที่นั่งว่างระหว่างเอเลน่าและเอเดนในที่สุด

“ไร้ยางอาย!”

“เขาไม่รู้ที่ของเขาเลยจริง ๆ!”

“เขากล้าที่จะนั่งโต๊ะเดียวกับพวกเขาจริง ๆ! เขาไม่รู้สถานะของเขาเองเลยเหรอ?”

“นอกจากนี้ เขานั่งใกล้กับเทพธิดาของพวกเรามาก เอเลน่า!”

มีลูกคนรวยรุ่นที่สองอื่น ๆ จำนวนมากที่เต็มไปด้วยความริษยาและเกลียดชังในเวลานี้

อลิซ ยูริ ซาเวียและคนที่เหลือในกลุ่มก็มองไปที่ควินตันด้วยความตกใจก่อนที่พวกเขาจะถามเขาว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นกันแน่!

พวกเขารู้สึกไม่สบอารมณ์ที่เจอรัลด์ได้นั่งอยู่กับคนหนุ่มสาวเหล่านั้น อย่าลืมว่า โต๊ะของพวกเขาได้ถูกวางไว้ในตำแหน่งที่มีเกียรติที่สุดโต๊ะหนึ่ง ตลอดทางขึ้นไปด้านหน้าข้างเวที ในทางตรงกันข้ามโต๊ะของพวกเขาเพียงแค่อยู่ตรงกลางของห้องจัดงานเลี้ยง

“งั้น หากบางคนได้เชิญให้นายไปนั่งที่โต๊ะ นายต้องตอบรับคำเชิญด้วยเหรอ?”

ควินตันรู้สึกยิ่งรู้สึกอึดอัดมากขึ้นเพราะจริง ๆ แล้วเขาคือตัวละครหลักและเขาควรจะเป็นจุดสนใจของความสนใจของทุกคนในคืนนี้

ดังนั้น ควินตันเดินไปหาเอเดนและคนหนุ่มสาวที่เหลือก่อนจะพูดขึ้นว่า “คุณเอเดน คุณทำอย่างงี้หมายความว่าอย่างไร? ชายหนุ่มคนนี้จะสามารถนั่งที่โต๊ะนี้ได้อย่างไรกัน?”

“ทำไมถึงจะนั่งที่โต๊ะนี้ไม่ได้? หากว่าเพื่อนคนนี้ของพวกเราไม่ได้อนุญาตให้นั่งที่นี่ งั้นพวกเราทั้งหมดจะออกไปด้วยเหมือนกัน!”

เอเดนทำเสียงออกจมูกก่อนจะยืนขึ้นโดยตรง

ท่ามกลางฝูงชน เจ้านายบางคนผู้ที่ทำงานอย่างใกล้ชิดกับตระกูลเบเกอร์ก็ยืนขึ้นด้วยในเวลานี้ หากเอเดนตัดสินใจออกจากงานไป งั้นปกติแล้ว พวกเขาก็จะทำตามเขาและออกจากห้องจัดเลี้ยงอย่างทันที

“นี่...”