บทที่ 480

กว่าเจอรัลด์จะจ่ายค่าบ้านเสร็จ ธนาคารก็ใกล้จะปิดแล้ว และเซโน่ก็คอยดูให้แน่ใจว่าเจอรัลด์รู้เรื่องนี้ โดยโทรหาเขาตลอดเวลา

หลังจากรีบกลับไปที่ห้องพักในโรงแรมเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า เจอรัลด์ก็มุ่งหน้าไปที่ร้านอาหารชื่อ จอห์นแบรี่ บิสโต ทันที

ขณะที่เขากำลังเดินทางไปที่นั่น เซโน่และเซียนนารออยู่ที่ร้านอาหารแล้ว

อีกสามคนอยู่ในห้องส่วนตัวกับพวกเขา

หนึ่งในนั้นคือเพื่อนร่วมงานของเซียนนา ในขณะที่อีกสองคนเป็นผู้หญิงที่จะนัดบอดกับเจอรัลด์ในวันนี้เช่นเดียวกับแม่ของเขา

ผู้หญิงคนนั้นมีผมยาวสีดำและผิวของเธอดูสวยมาก เธอทั้งดูดีละเอียดอ่อนและสวยงาม อย่างไรก็ตาม รูปลักษณ์ของเธอไม่ได้บ่งบอกถึงจิตใจของเธอ ในขณะที่เธอดูเย็นชาและก้มศีรษะลงเกือบตลอดเวลา ขณะที่เธอดูวีแชทของเธออย่างต่อเนื่อง

ในทางกลับกัน แม่ของเธอเป็นหญิงวัยกลางคนที่อวบอ้วนและคิ้วที่สักที่ดูคล้ายกับหนอนผีเสื้อ ตรงกันข้ามกับลูกสาวของเธอโดยสิ้นเชิง เธอดูค่อนข้างแข็งแกร่งและน่าเกรงขาม

“เจอรัลด์เป็นคนดีมาก และเราไม่ยกย่องเขาด้วยเหตุผลนั้น คุณจะรู้ว่าเราหมายถึงอะไรเมื่อคุณได้พบเขา ยิ่งไปกว่านั้น เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง และเขาก็หล่อมากเช่นกัน! เขาเริ่มหางานทำและฉันได้ยินมาว่าเขาตั้งเป้าที่จะทำงานในสำนักงานสาธารณะ อย่าปล่อยให้โอกาสหลุดมือ เขาเพิ่งซื้อบ้านในมณฑลเงียบสงบ!” เซียนนาอธิบายขณะที่พวกเขารอ

แม้ว่าเซียนนาจะมีความขุ่นเคืองต่อเจอรัลด์ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่เธอก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเสมอไป เธอเคยมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาในช่วงมัธยมต้น เพราะเขาอยู่ใกล้เซโน่ตลอดเวลา

ความเกลียดชังเริ่มต้นขึ้น เพียงเพราะเหตุการณ์ที่ทำให้เซโน่ถูกไล่ออกในตอนนั้น อย่างไรก็ตาม ความแค้นที่เธอมีต่อเขาได้หายไปหลังจากเหตุการณ์ในเช้าวันนี้

ตอนนี้เธอเป็นห่วงเจอรัลด์อย่างจริงใจ และเธอต้องการทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อช่วยเขา

“อืม บ้านที่เขาซื้อมันใหญ่แค่ไหน? ถ้ามีไม่ถึงสามห้องจะนับว่าเป็นบ้านได้ยังไง? ต้องมีอย่างน้อย 3 ห้องนอน 2 ห้องนั่งเล่น 2 ห้องน้ำ!” หญิงสาวถามในขณะที่เธอเงยหน้าขึ้นในที่สุด

“แล้วเธอไม่รู้เหรอไง? บ้านใหม่ของเขาเหมาะกับพวกตัวเปล่าอย่างพวกคุณ! ฮ่าฮ่า!” เซโน่ได้ตอบกลับ

“แล้วรถของเขาล่ะ? ตอนนี้เขาขับรถอะไรอยู่”

คราวนี้เป็นแม่ของหล่อนที่ถาม

“โอ้ เขายังไม่มีรถเลย แต่คุณรู้ไหม รถยนต์ไม่คุ้มค่ากับเงินมากมายขนาดนั้นตั้งแต่แรก!” เซโน่ตอบกลับ

แม่ของหล่อนไอก่อนจะพูดว่า “คุณรู้ไหม การมีบ้านหรือรถไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเรา เราแค่หวังว่าเขาจะเป็นคนซื่อสัตย์! ฉันไม่ชอบผู้ชายที่ชอบคุยโวและโอ้อวดเท่านั้น!”

“ถ้าอย่างนั้นคุณมั่นใจได้เลยว่าผู้ชายคนนั้นเป็นคนที่ซื่อสัตย์ที่สุดในโลก! เราโตมาด้วยกัน ดังนั้นเราจึงมั่นใจมากเกี่ยวกับนิสัยและบุคลิกของเขา” เซียนนาตอบ

ในขณะที่ทุกคนกำลังคุยกันอยู่ ในที่สุดเจอรัลด์ก็เปิดประตูและเข้าไปในห้อง

“เจอรัลด์! นั่นแหละเขา! มานี่เร็ว ฉันจะได้แนะนำพวกเธอให้รู้จัก!” เซโน่กล่าวด้วยรอยยิ้ม ในขณะที่เขาเริ่มแนะนำทั้งสองฝ่ายให้รู้จักกัน