บทที่ 482

เจอรัลด์หยิบกระดาษทิชชู่ขึ้นมา ขณะที่เขาปาดเหงื่อออกจากหน้าผาก เขารู้สึกอยากผ่อนคลายอย่างกะทันหันและเริ่มเดินไปห้องน้ำ

เมื่อเขาเดินผ่านห้องน้ำหญิง เขาได้ยินหญิงวัยกลางคนและลูกสาวคุยกันอย่างกะทันหันขณะที่หล่อนตบหลังลูกสาวของหล่อนซ้ำ ๆ เบา ๆ

“เป็นอะไร? ทำไมคลื่นไส้กะทันหัน?”

หญิงวัยกลางคนนั้นถามลูกสาวด้วยความเป็นห่วง

“ค่ะ… เด็กซนคนนี้เตะหนูอีกแล้ว!”

“โอ๊ย! ฉันบอกแกให้ระวังมากกว่านี้! ฉันบอกเสมอใช่ไหมว่าให้แกใส่ใจดูแลตัวเอง! ทำไมแกต้องไปยุ่งกับไอ้ชาวต่างชาติคนนั้นด้วย”

หล่อนขมวดคิ้วและดุลูกสาว

“แม่ อย่าพูดแบบนั้นกับเจมิสัน! เจมิสันไม่ใช่แค่ผู้ชายธรรมดาทั่วไป เขาเป็นชาวต่างชาติจากประเทศ M! เขาสัญญากับหนูว่าเขาจะกลับมาหาหนูภายในสามปี!”

เจอรัลด์ที่ได้ยินเรื่องนี้จากข้างนอกก็โกรธจัด

เขารู้แล้วว่าสองแม่ลูกคู่นี้ตั้งใจมาหลอกลวงเขาจริง ๆ

รู้สึกดีเกินไปที่จะเป็นจริง และทุกอย่างก็เข้าที่อย่างผิดปกติ แต่หญิงสาวดูกังวลมากที่จะแต่งงาน

เธอแค่ต้องการหาผู้ชายสักคนมาแทนที่ชั่วคราว เพื่อเป็นพ่อของลูกในท้องของเธอเหรอเปล่า?

และถ้าเขาแต่งงานกับเธอ จะมีของแถมที่ไม่ต้องการเพิ่มเติม เป็นเด็กลูกครึ่งเป็นการตอบแทน!

ไม่มีทาง! เขาไม่สามารถยอมถูกพวกเขาหลอกได้อีกต่อไป มิฉะนั้นเรื่องนี้จะไม่มีวันจบสิ้น

ในขณะที่เขากัดฟัน เขามองหาเซโน่ และคนอื่น ๆ อย่างเจ็บใจ แต่เขารู้ว่าพวกเขาจงใจซ่อนตัวในช่วงเวลาดังกล่าว

เจอรัลด์กลับไปนั่งอย่างคนพ่ายแพ้ ในขณะที่เขาเหมือนจมน้ำตายในความไร้อำนาจ

ไม่นานหลังจากนั้นสองแม่ลูกก็กลับมาที่ห้อง

“เอาล่ะเจอรัลด์ คุณเข้าใจทุกสิ่งที่เราพูดตอนนี้เหรอเปล่า? หากเป็นเช่นนั้น คุณอาจกลับไปเลือกวันที่เหมาะสมได้ คงจะดีที่สุดถ้าทั้งคู่จะแต่งงานกันภายในเดือนนี้!”

ผู้หญิงคนนั้นพูดอย่างเย็นชา

“เดี๋ยวก่อนครับคุณป้า ผมมีอะไรจะพูด”

เจอรัลด์พูดอย่างเชื่องช้าและไม่แจ่มแจ้ง

“เอ๊ะ? คุณยังมีสิ่งที่จะพูด? โอเค พูดมาเลย!”

ผู้หญิงคนนั้นตอบอย่างหมดความอดทน

เจอรัลด์เหลือบมองหญิงสาวก่อนจะพูดว่า “ให้ผมดูคุณก่อนได้ไหม”