บทที่ 488

“ใครเป็นคนก่อปัญหา?” ชายหนุ่มตั้งคำถามขึ้นมา

เมื่อวอร์ริคเห็นชายหนุ่มคนนี้ เขาก็ช็อกไป “เป็นคุณจริง ๆ เจซันผู้ยิ่งใหญ่! ผมชื่อวอร์ริค และผมแค่มาสังสรรค์แถวนี้ ทั้งหมดนี่คือการเข้าใจผิดกัน!”

เจซันถูกเชิญชวนให้มาร้องเพลงที่บาร์คาราโอเกะที่อยู่ข้างจอนห์แบรี่ บิสโต เดิมทีเขาคิดว่ามันคงไม่ถูกต้องถ้าเขาไม่ช่วยเหลือเวย์ลอนใด ๆ เลยหลังจากได้รับความช่วยเหลือมากมายขนาดนั้นจากครอบครัวของเวย์ลอน

ด้วยความคิดเช่นนั้นในใจ เขาจึงตัดสินใจมาเป็นการส่วนตัวเพื่อดูสักหน่อย

“เช่นนั้น ฉันควรทำยังไงล่ะ? เวย์ลอน นายไม่ได้รับบาดเจ็บ ใช่ไหม?”

เจซันถามขึ้นมา

“ผมไม่ได้บาดเจ็บ พี่ชาย ไม่ต้องห่วง”

เวย์ลอนเดินไปหาเจซันและนำบุหรี่ออกมาก่อนจะยื่นมันให้กับเจซัน ขณะที่เขาจุดมันให้เขา

และในขณะที่เจซันดูดบุหรี่ไปได้ไม่กี่ครั้ง มันก็ตกลงบนพื้น

“พี่ชาย มีอะไรเหรอ?”

เวย์ลอนถามอย่างสงสัย

“คุณ…คุณอยู่นี่เหรอครับ?”

เจซันถามขณะที่เขามองไปที่เจอรัลด์ ที่นั่งอยูที่โต๊ะด้วยความประหลาดใจ

เขารู้อย่างชัดเจนว่าเจอรัลด์เป็นใคร ในฐานะหนึ่งในคนเหล่านั้นที่มีส่วนร่วมในองค์กร เขามั่นใจถึงตัวตนที่แท้จริงของเจอรัลด์

ในทางตรงกันข้าม เจอรัลด์คิดอยู่เสมอว่าเจซันเป็นคนจริงใจและเที่ยงตรง เขาจึงยากที่จะเข้าใจได้ว่าเขารู้จักมักคุ้นกับคนอย่างเวย์ลอน ที่เพียงชอบใช้เวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ได้อย่างไร

“อืม!”

เจอรัลด์ตอบขณะที่เขาพยักหน้า

มิโลที่นั่งอยู่ด้านข้าง ก็อยากจะได้พูดกับเจซันเช่นกัน จากนั้นเขาจึงรีบร้อนเข้าไปหาเจซันขณะที่พูดเบา ๆ ขึ้นมา “เจซันผู้ยิ่งใหญ่ นั่นคือเด็กที่พวกเราจะทุบตีในวันนี้!”

“ว่าไงนะ? นายกำลังพูดว่าคนที่นายต้องการให้ฉันทำร้าย…คือเขาเหรอ?” เจซันถามด้วยความตกใจ

“ใช่ครับ พี่ชาย จริง ๆ แล้วเด็กคนนี้ทำให้น้องชายอุปถัมภ์ของคุณต้องขุ่นเคืองใจ! และนี่ก็เท่ากับว่าทำให้คุณขุ่นเคืองใจด้วยเหมือนกัน ดูผมนะ ผมจะตีเขาเดี๋ยวนี้แหละ!”

การแสดงออกของเจซันยากที่จะอ่านออกในขณะนั้น

วอร์ริคจึงเริ่มเดินไปหาเจอรัลด์เพื่อจะทุบตีเขา

เมื่อเห็นเช่นนั้น เจซันจึงยกเท้าของเขาขึ้นมาฉับพลัน และเตะวอร์ริคที่หนักมากกว่าแปดสิบกิโล

วอร์ริคล้มลงบนพื้นด้วยเสียงดังโครมทันที

“ให้ตาย! นายหยาบคายและไม่เคารพอย่างมาก! วันนี้ฉันจะทำเรื่องนี้ให้จบไปซะ!”

ในฐานะคนขับรถ ตามปกติแล้วเจซันก็สามารถต่อสู้ได้ดีมากทีเดียว