บทที่ 504

พนักงานดั้งเดิมส่วนใหญ่ของกลุ่มการค้าเมย์เบอร์รี่อยู่ทำงานในโครงการพัฒนายอร์คนอร์ท เมาน์เทนกันเนื่องจากพวกเขาปฏิบัติตามกฏของการลงทุนในมณฑลเงียบสงบ

ดังนั้นนอกเหนือจากผู้บริหารคนอื่น ๆ ไม่กี่คนที่เดิมทีก็มาจากกลุ่มการค้าเมย์เบอร์รี่ ผู้บริหารที่เหลือของดรีม อินเวสทเมนท์ กรุ๊ป จึงถูกคัดเลือกเข้ามาใหม่ผ่านการยึดและการรับคนเข้าใหม่ของบริษัท

อย่างไรก็ตาม บริษัทเพิกเฉยต่อการถือพวกพวก ซึ่งอาจเป็นเหตุผลที่ทำไมถึงมีปัญหาทางธุรกิจที่น่าสงสัยมากมายขนาดนี้

เจอรัลด์เข้าใจเรื่องนี้ แต่ก็รอก่อนได้ สำหรับตอนนี้มื้อเที่ยงสำคัญมากกว่า

เขาเพลิดเพลินกับมื้อเที่ยงง่าย ๆ ก่อนจะมุ่งหน้ากลับไปที่ห้องของเขา ซึ่งเขาเปลี่ยนเป็นชุดสูทและรองเท้าบูทหนัง

เขานำเอกสารการสัมภาษณ์และจดหมายแนะนำสำรองมาด้วยก่อนจะมุ่งหน้าไปที่ดรีม อินเวสทเมนท์ กรุ๊ป เพื่อเข้าร่วมการสัมภาษณ์ของเขา

“สวัสดีครับ คนสวย ชั้นยี่สิบหกคือที่ที่ผมควรจะมุ่งหน้าไปหรือเปล่าถ้าผมมาเข้าร่วมสัมภาษณ์สำหรับฝ่ายการลงทุน?” เจอรัลด์ถามหญิงสาวคนหนึ่งที่เพิ่งจะเดินออกจากลิฟต์มาพร้อมกับกองเอกสารในมือ

“อืม ใช่! นายมาที่นี่เพื่อสัมภาษณ์ ใช่ไหม? ชั้นยี่สิบหกถูกแล้ว!”

เธอดูเหมือนจะอายุใกล้เคียงกันกับเจอรัลด์ เธอดูเหมือนนักศึกษามหาวิทยาลัยที่เพิ่งจบใหม่

“ขอบคุณนะ!” เจอรัลด์กล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ไม่เป็นไรเลย-อ่าา!”

ขณะที่เธอให้ความสนใจมากเกินไปกับการตอบเจอรัลด์ เธอจึงทำเอกสารทั้งหมดตกลงบนพื้นโดยไม่ตั้งใจ

เจอรัลด์ก็ย่อตัวลงเพื่อช่วยเธอเก็บเอกสารทันที

“นายสมัครฝึกงานที่นี่ทันทีหลังจบการศึกษาด้วยเหมือนกันหรือเปล่า?” เธอถามด้วยรอยยิ้มขณะที่เจอรัลด์ช่วยเธอเก็บเอกสาร

“บิงโก! เธอทำงานที่นี่มานานแค่ไหนแล้วล่ะ?” เจอรัลด์ถามกลับ

“โอ้ ฉันเพิ่งเริ่มทำงานได้สองสามวันก่อนเองดังนั้นฉันจึงไม่รู้มากนัก ฮี่ฮี่…แต่อย่างไรก็ตาม ฉันรู้ว่าฉันก็มาจากแผนกการลงทุนเช่นกัน! ฉันหวังว่านายจะโชคดีกับการสัมภาษณ์ของนายในภายหลังนะ! เนื่องจากว่าพวกเรามีความเป็นไปได้อย่างมากที่จะเป็นเพื่อนร่วมงานกันในอนาคต ฉันจะเริ่มแนะนำตัวเองก่อนละกัน! ฉันชื่อเฟย์!” เธอกล่าวขณะที่เธอยิ้มให้อีกครั้ง