บทที่ 512

พนักงานทั้งหมดตรงเคาน์เตอร์ด้านหน้าลุกยืนขึ้นทันทีด้วยการเอาใจใส่ และกล่าวทักทายเธออย่างสุภาพ

“อ่า คุณหญิงมิลเลอร์ ยินดีต้อนรับค่ะ!”

“ว้าว คุณหญิงมิลเลอร์ ยังคงสวยเหมือนเดิมเลยนะคะ!” ทุกคนพูดแทรกกันขึ้นมา

ลูน่ายิ้มอย่างสดใสและพูดขึ้นมา “คุณหญิงมิลเลอร์ค่ะ ก็แค่ผู้ชายคนนี้ตรงนี้ ก่อเรื่องน่ารำคาญน่ะสิค่ะ ถ้าลูกพี่ลูกน้องของฉันไม่ได้ขอให้ฉันช่วยเหลือเขาละก็ ฉันก็คงไม่แม้แต่จะคุยกับเขาในตอนแรกเลยด้วยซ้ำ เช่นนั้นคุณผู้ชายมิลเลอร์ ครั้งนี้คุณอยากจะซื้ออสังหาริมทรัพย์กี่แห่งกันคะ?” เธอหันไปหาสามีของเธอและถามขึ้นมา

คุณผู้ชายมิลเลอร์ มัณฑณากร คือคนที่ซื้อสังหาริมทรัพย์มากมายหลายแห่งและให้รูปลักษณ์ใหม่ทั้งหมดกับพวกมัน

จากนั้นอสังหาริมทรัพย์เหล่านี้ก็จะถูกปล่อยเช่าออกไป เช่นนั้น เขาจึงเป็นลูกค้ารายใหญ่ที่สุดของบริษัท

“ผมแค่อยากจะซื้อที่เดียวในคราวนี้ แต่ผมต้องการทำมันให้เสร็จอย่างเร็ว!” คุณผู้ชายมิลเลอร์กล่าวขณะที่เขาโอบเอวภรรยาของเขาเอาไว้

จากนั้นคู่รักก็มองไปที่เจอรัลด์อย่างไม่ชอบใจ; ดูเหมือนว่าพวกเขาจะพัฒนาความรู้สึกที่เหนือกว่าคนอื่น ทุกคนกำลังแห่ไปที่พวกเขากันแต่ไม่สนใจเจอรัลด์เลย

ในพื้นที่วีไอพี เพื่อนร่วมชั้นเก่าทุกคนของเจอรัลด์สังเกตุเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ ลิเลียนอยากจะเดินไปหาเขา แต่มันดูเหมือนว่าเจอรัลด์พาตัวเองไปทะเลาะกับตัวแทนอยู่

หลังจากการลังเลใจชั่วครู่สั้น ๆ ลิเลียนจึงตัดสินใจอยู่นิ่ง ๆ นอกจากนี้ มันคงน่าอึดอัดมากเกินไปที่จะเข้าหาเขา ตอนนี้ที่เขากำลังถูกทำให้อับอายขายหน้า ถ้าใครเข้าไปหาเขาโดยตรง ความเชื่อมั่นในตนเองของเขาอาจจะถูกทำลายลงแน่

ลูน่ายังคงดูเหมือนโกรธเคืองอยู่ ขณะที่ยื่นเอกสารไม่กี่อย่างให้คุณผู้ชายมิลเลอร์

จากนั้นเธอก็หันไปที่หญิงสาวตัวเล็กด้านหลังของเธอและยื่นเอกสารที่เหลือในมือของเธอให้ “เฮ้ นิกกี้! เธอจะต้องดูแลลูกค้าคนนี้จากนี้ต่อไป ทั้งหมดที่เธอต้องทำคือเปลี่ยนชื่อของฉันเป็นชื่อของเธอซะ! โอ้ และฉันจะโอนค่าคอมมิชชั่นสามพันดอลลาร์ให้เธอในภายหลังผ่านเพย์พาลแล้วกัน ตอนนี้เขาเป็นของเธอแล้วที่ต้องจัดการด้วย ให้ตายสิ”