บทที่ 528

เจอรัลด์ยิ้ม

ทั้งสามคนที่อยู่ข้างหน้าเขาไม่สามารถเข้าใกล้ได้เลยแม้แต่น้อย โดยคาดว่าเขาคือเจ้าของบริษัทที่แท้จริง

จากนั้นเขาก็มองไปทางเอวาก่อนจะพูดขึ้นว่า “เพื่อนมัธยมเหรอ? ทำไมคุณถึงทำกับผมได้ขนาดนี้ คุณเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เอวา?”

“อย่าแม้แต่จะคิดเล่นการ์ดมิตรภาพ ไอ้สารเลว! หลังจากมือสกปรกของแกมาแตะต้องบนตัวฉันแล้ว อย่าได้ฝันว่าฉันจะปล่อยแกไปง่าย ๆ! ในเมื่อแกกำลังพูดถึงเรื่องมิตรภาพแล้ว ทำไมแกไม่เก็บตั๋วให้ฉันเมื่อตอนบ่ายนี้ล่ะ”

“สิ่งที่ตลกที่สุดคือ แกขาดสามัญสำนึกขั้นพื้นฐานที่สุด! แกคิดจริง ๆ เหรอว่าฉันจะตกหลุมรักแกหรือคิดจะคบกับแก? จินตนาการต่อไปนั่นคือ ทั้งหมดที่แกจะได้รับ!”

เนื่องจากพวกเขาไม่ได้ถ่ายอยู่ เอวาจึงไม่มีเหตุผลที่จะกรองคำพูดของเธอ

เธอรู้จักเจอรัลด์ดี เจอรัลด์เป็นคนยากจนและไม่มีอำนาจ การรู้ถึงความแตกต่างของอำนาจระหว่างพวกเขา ทำให้เอวาสามารถดำเนินการตามแผนของเธอได้โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เธอไม่กลัวแม้จะห่างไกลจากความจริง

“อย่างนั้นเหรอ ตอนนี้เป็นอย่างไร ดูเหมือนว่าผมจะคิดมากเกินไปจริง ๆ!” เจอรัลด์ตอบด้วยเสียงหัวเราะ

“ผมไม่อยากจะเชื่อเรื่องนี้จริง ๆ ผมเชื่อจริง ๆ ว่าคุณต้องการเลี้ยงอาหารค่ำผมเพราะความเป็นเพื่อนในอดีตของเรา หากคุณมีความจริงใจ ผมก็เต็มใจช่วยเหลือคุณอย่างแน่นอนในอนาคตหากคุณมีปัญหา!” เจอรัลด์ตอบ

แม้ว่าเจอรัลด์คาดไว้ว่าเอวาจะมีอุบายบางอย่างเมื่อเธอโทรหาเขาเพื่อไปทานอาหารค่ำ แต่เขารู้สึกประทับใจมากในขณะที่พวกเขาหวนคิดถึงวันเก่า ๆ ของพวกเขาที่ร้านอาหาร นั่นคือเหตุผลที่เขาตัดสินใจพาเธอไปส่งบ้านตั้งแต่แรก

ก่อนที่พวกเขาจะเข้าไปในบ้านของเอวา เจอรัลด์ได้ตัดสินใจแล้วว่าเขาจะช่วยเหลือเธอต่อไป แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้อยู่ใกล้กันเหมือนแต่ก่อน

อย่างไรก็ตาม หลังจากเหตุการณ์ทั้งหมดนี้เกิดขึ้น ตอนนี้เขารู้สึกผิดหวังในตัวเธอเหลือเกิน

"แก? ช่วยฉัน? แกคิดว่าแกเป็นใคร? ฟังนะ เราจะปล่อยแกไปง่าย ๆ ลองคิดดู แกแค่ต้องเซ็นชื่อในเอกสารเหล่านี้ แล้วบริษัทจะเป็นของแก!”

“ผมจะเซ็นมัน แต่คุณจะต้องรอพรุ่งนี้ บัตรประจำตัวของผมไม่ได้อยู่กับผมตอนนี้ และผมจำเลขประจำตัวของผมไม่ได้!” เจอรัลด์พูดขณะนึกถึงข้อแก้ตัวนั้นทันที

"อะไรกัน? แกจำเลขประจำตัวของแกเองไม่ได้เหรอ?” สจ๊วตเอ่ย

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้กังวลมากนักเพราะพวกเขายังมีคลิปอยู่ เจอรัลด์ไม่สามารถหนีจากพวกเขาได้ และสจ๊วตเองก็รู้