บทที่ 533

“หมายความว่าอย่างไรคุณพ่อ? คุณหมายถึงอะไรที่มันเป็นของพวกเขา? ฉันเตือนพ่อแล้ว ฉันได้ปรึกษากับทนายความแล้ว และหากเรานำเรื่องนี้ขึ้นศาล สัญญาที่พ่อลงนามจะไม่ถูกนับรวม! ใบรับรองอสังหาริมทรัพย์เป็นของเราอยู่แล้ว!” แซนดริลล่าพูดอย่างบ้าคลั่ง

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะทะเลาะกันเรื่องนี้มาระยะหนึ่งแล้ว

เจอรัลด์คิดกับตัวเอง

ก่อนหน้านี้ เขาโทรหาคุณลุงวินเทอร์ เขารู้สึกว่าคุณลุงวินเทอร์อารมณ์ไม่ดี

ปรากฏว่าพวกเขาทะเลาะกัน

แม้ว่าบ้านจัดสรรจะเป็นของคลอฟอร์ด ทำไมเจอรัลด์ต้องต่อสู้กับพวกเขาเพื่อมัน?

“นอกจากนี้ เจอรัลด์ไม่ได้ถูกล็อตเตอรี่เหรอ? ทำไมเขาถึงยังสนใจบ้านหลังนี้อยู่เล่า! และฉันไม่รู้ว่าฉันทำกุญแจบ้านหายที่ไหน!” แซนดริลลาพูดต่อ

“ฮึ่ม!” คุณลุงวินเทอร์คำรามขณะหยิบก้อนหินก้อนใหญ่ขึ้นจากพื้น

“ขอโทษนะ พ่อคิดว่า พ่อกำลังทำอะไรอยู่?” แซนดริลลาถาม ขณะที่เธอก้าวถอยหลังด้วยความกระวนกระวายใจ

จากนั้นคุณลุงวินเทอร์ก็บุกไปที่ประตู และทุบล็อกด้วยก้อนหิน

และเขาก็ดึงล็อกใหม่ออกจากกระเป๋าของเขา

“เจอรัลด์ ล็อกอันนี้ พวกเขาทั้งสามไม่กล้าที่จะผลัดกันเปลี่ยนที่ล็อกบ้านของเธอ วุ่นวายแค่นี้พอ เข้าไปข้างในและทำความสะอาด แล้วมาที่บ้านของฉันเพื่อทานอาหารเย็น ป้าของเธอกำลังทำอาหารเลี้ยงให้เธอ” คุณลุงวินเทอร์กล่าว

“ครับผม!”

เจอรัลด์หยิบกุญแจแล้วฝืนยิ้ม กลายเป็นว่าพี่สะใภ้ทั้งสองไม่ใช่คนแรกที่ล็อกประตูบ้าน พี่สะใภ้ใหญ่ และสามก็มีส่วนร่วมด้วย

เจอรัลด์มองดูสถานการณ์ที่เลวร้ายและสิ้นหวัง ทำได้เพียงฝืนยิ้ม

ใบหน้าของแซนดริลลาเปลี่ยนเป็นสีแดง เธอร้องไห้ ขณะที่เธอวิ่งกลับบ้านและโทรออก

หลังจากที่เจอรัลด์จัดบ้านแล้ว เขาก็ไปทานอาหารเย็นที่บ้านคุณลุงวินเทอร์

เขาได้รับการต้อนรับด้วยรถยนต์ใหม่เอี่ยมสองสามคัน ที่จอดอยู่หน้าบ้านของคุณลุงวินเทอร์ คันที่ดูดีที่สุดในกลุ่มคือ Passat สีดำ

พวกเขาเพิ่งซื้อใหม่ทั้งหมด

ดูเหมือนว่าพี่น้องทั้งหมด ตั้งแต่คนโตถึงคนที่สามอยู่ที่นั่น