บทที่ 554

“…โอ้ใช่ งั้นชารอน ทำไมเธอถึงมองหางานทำในตอนนี้? แล้วเฮเวิร์ดล่ะ?” เจอรัลด์ถาม แม้ว่าเขาจะเคยชอบเธอ แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธออีกต่อไปแล้ว

“อ่า อืม หลังจากเฮเวิร์ดรู้ว่านายคือคุณคลอฟอร์ด เขาก็ช็อกมากจนเขาปฏิเสธที่จะออกจากบ้านอยู่หลายวัน นอกจากนี้ เขารู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ในอดีตของพวกเรา ดังนั้น…”

ชารอนหยุดอยู่แค่นั้นและเพียงทิ้งประโยคให้ค้างไว้แบบนั้น

‘…อ่า เช่นนั้น ชารอนกำลังมองหางานส่วนหนึ่งเป็นเพราะฉันสินะ!’ เจอรัลด์คิดกับตัวเอง

จากนั้นเจอรัลด์ก็ยิ้มอย่างอักอ่วนก่อนจะพูดขึ้น “แต่เธอรู้ไหม ฉันยังคงปราบปลื้มจริง ๆ ฮ่าฮ่า! จำตอนนั้นในสมัยมัธยมปลายได้ไหม? วันเกิดที่ดีที่สุดที่ฉันเคยมีอยู่ในโรงอาหารไงล่ะ!”

เมื่อได้ยินแบบนั้น ทั้งชารอนและลิเลียนก็เริ่มรำลึกถึงอดีตกัน ในช่วงมัธยมปลาย เกือบจะทุกคนปฏิเสธที่จะไปไหนมาไหนกับเจอรัลด์ และวันเกิดของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงนั้น

วันเกิดของเขาในปีนั้นเป็นวันประกาศผลการเรียน และทุกคนต้องกลับไปที่โรงเรียนในช่วงวันหยุดเพื่อรับใบรับรองผลการเรียนของพวกเขากัน เป็นเซลล่าและชารอนที่แนะนำว่าพวกเธอจะฉลองวันเกิดของเจอรัลด์ในโรงอาหารกัน พวกเธอต้องการฉลองมันกับเขาก่อนที่เขาจะเข้าร่วมในกองทัพ

หญิงสาวสองคน ด้วยกันกับลิเลียน ได้ซื้อเค้กก้อนใหญ่ให้เจอรัลด์ในตอนนั้น ลิเลียนก็อยู่ที่นั่นเพราะเธอสนิทกับชารอนและแม้ว่าเธอจะลังเลใจอยู่เล็กน้อนในตอนแรกก็ตาม แต่เธอก็ยังคงลงเอยฉลองวันเกิดของเขาด้วยกันกับเขาอยู่ดี

นั่นเป็นครั้งแรกที่เจอรัลด์เคยได้กอนเค้ก และเขาก็รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมาก นั่นคือช่วงเวลาที่เขาตัดสินใจที่จะเป็นเพื่อนกับพวกเธอตลอดไป

ตอนนี้ อย่างไรก็ตาม เขาก็รู้แล้วว่าการตัดสินใจฝ่ายเดียวนั้นมันเป็นอย่างไร