บทที่ 560

คราวนี้ เป็นสายเรียกเข้าจากกีย่า

“พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของนายใช่ไหม เจอรัลด์?” กีย่าถามทันทีที่เขารับสาย

“อืมม…”

“ฮึ่ม! งั้นทำไมนายไม่ชวนฉันไปฉลองวันเกิดกับนายเลยล่ะ? วันนี้ฉันรอมาให้นายโทรมาทั้งวันเลยนะ! มันก็ดึกขนาดนี้แล้วแต่นายก็ยังไม่ได้เชิญฉัน… นายอาจจะลืมฉันไปแล้วหรือเปล่า?

“ไม่เลย ก็แค่เป็นเพราะฉันกลับมาที่บ้านเกิดของฉัน ฉันจึงวางแผนที่จะมีงานเลี้ยงวันเกิดแบบง่าย ๆ น่ะ!” เจอรัลด์อธิบาย

ด้วยความสัตย์จริง เจอรัลด์ไม่ได้วางแผนที่จะเชิญกีย่ามาเลยจริง ๆ

แม้ว่าเธอจะดีกับเขามาก แต่เจอรัลด์ก็แค่อยากจะคบกันกับมีล่าในตอนนี้เท่านั้น เขาไม่ต้องการจะใกล้ชิดกันกับผู้หญิงคนอื่นมากเกินไป ดังนั้น เขาจึงสรุปเอาว่าการมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนเช่นนี้กับกีย่าต่อไปจะไม่เป็นผลดีแน่

ยิ่งไปกว่านั้น กีย่าได้รับความเดือดร้อนตอนที่เธออยู่ที่นี่กับเขาในคราวที่แล้ว เจอรัลด์จึงรู้สึกกระดากอายที่จะเชิญเธอมาที่นี่อีกครั้ง

“ไม่ว่านายจะเชิญฉันหรือไม่ ฉันก็จะไปหานายที่บ้านของนายอยู่ดีในพรุ่งนี้ เว้นแต่ว่า…นายไม่เห็นว่าฉันเป็นเพื่อนของนายเลย…?”

กีย่าเอนหัวของเธอพิงกับหัวเตียงขณะที่เธอพูดผ่านโทรศัพท์บ้าน ตอนนี้เธออยู่ในห้องที่วิลล่า

ผ่านสายโทรศัพท์ เจอรัลด์ทำได้เพียงแค่ตกลงอย่างช่วยไม่ได้ขณะที่เขาพยักหน้ารับ ทันทีทันใดหลังจากนั้น เขาก็คิดข้ออ้างขึ้นมาได้ว่าเขายุ่งอยู่และวางสายไป

“ฮึ่ม! นายมันบ้า! นายช่างเลือดเย็นกับฉันจริง ๆ!” กีย่ากล่าวด้วยสีหน้าหดหู่ใจบนใบหน้าของเธอก่อนที่จะวางสายเช่นกัน

ตอนแรกเธอคาดหวังไว้ว่าเจอรัลด์จะเชิญเธอไปฉลองวันเกิดของเขากับเขาก่อน แต่ในทางตรงกันข้าม ตอนนี้เธอรู้สึกว่าถ้าเธอไม่ได้โทรหาเขา เขาก็จะไม่เชิญเธอไปเลยอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่เหตุการณ์ใหญ่ครั้งนั้น เมื่อไหร่ก็ตามที่เธอพยายามมองหาเจอรัลด์เพียงแค่จะได้พูดคุยธรรมดา ๆ กับเขาบ้าง เขาก็มักจะตอบอย่างเฉยเมยอยู่เสมอมา อย่างมากที่สุด มันก็เป็นปกติสำหรับเขาที่จะตอบกลับเพียงแค่ไม่กี่คำพูด

นี่จึงทำให้กีย่ารู้สึกอึดอัดอยู่เล็กน้อย ยิ่งเธอรู้สึกอึดอัดมากขึ้นเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งอดไม่ได้ที่จะคิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้มากขึ้นเท่านั้น

ในขณะนั้น เสียงเคาะประตูห้องนอนของเธอก็ดังขึ้นมา

“กีย่า? นอนหรือยังลูก? พ่อของลูกและแม่มีเรื่องบางอย่างจะคุยกับลูกน่ะ!” แม่ของกีย่ากล่าวขึ้นมาจากหลังประตู

“พ่อคะ แม่ หนูยังไม่นอนค่ะ! เข้ามาได้เลย!”