บทที่ 567

หลังจากที่ไปรับทุกคนแล้ว ก็มีคนสี่คนอยู่ในรถขณะมุ่งหน้าไปยังฟูเอนติ ใช้เวลาประมาณยี่สิบนาทีกว่าจะถึงซันนี่สปริงส์

เจอรัลด์ไม่คิดว่าจะได้เห็นคนจำนวนมากขนาดนี้ รถยนต์หรูหราเข้ามาเรื่อยๆทีละคน และพ่อค้าหาบเร่หลายรายมารวมตัวกันที่ทางเข้าของซันนี่สปริงส์ อย่างไรก็ตาม นี่เป็นโอกาสสำคัญของพวกเขาที่จะทำกำไรจากฝูงชนที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แทนที่จะได้ฉลองวันเกิด มันดูเหมือนงานเทศกาลทั้งหมด

'ช่างคึกครื้นจริง ๆ!' เจอรัลด์คิดในใจ

พรมแดงปูไว้ตั้งแต่ทางเข้าไปจนถึงโรงแรม และพนักงานหลายสิบคนก็วิ่งไปรอบ ๆ ยุ่งอยู่กับการต้อนรับแขกผู้มีเกียรติที่พวกเขาจะได้เห็น

ถ้าไม่ใช่แซค เจอรัลด์คงไม่คิดที่จะจัดงานใหญ่โตขนาดนี้ มันไม่รู้สึกเหมือนเป็นการฉลองวันเกิดของเขาอีกต่อไป

“พระเจ้า มีคนมากมายที่นี่! คุณจัดการจองได้อย่างไร เจอรัลด์? เป็นไปไม่ได้ที่ฉันจะจินตนาการได้!” โลลิต้าถาม ยังคงงุนงง

“เธอพูดถูกนะลูก! หาร้านอาหารเล็ก ๆ ดี ๆ สักร้านเพื่อฉลองกัน ยิ่งไปกว่านั้น แม่ของคุณสามารถทำอาหารให้เราได้! ที่นี่คนเยอะมากและอาหารก็แพงมาก!” คุณวินเทอร์อุทาน

“ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นครับ เราจะฉลองกันที่นี่!” เจอรัลด์พูดพร้อมกับหัวเราะคิกคัก

เจอรัลด์รู้ว่าไม่มีอะไรต้องปิดบังอีกต่อไป งานฉลองจัดขึ้นเพื่อเขาและเขาคนเดียว ขณะที่เจอรัลด์กำลังจะอธิบายตัวเอง ฟรานซิสและเพื่อนบางคนก็เข้ามาหาพวกเขา

“คุณลุง? คุณป้า? มาทำอะไรที่นี่คะ?" ฟรานซิสถามเมื่อเห็นพวกเขา

“อ๊ะ ฟรานซิส! เธอไม่ได้บอกเราว่าคุณลุงกับคุณป้าของเธอจะมา! เราบอกให้พนักงานพาเข้าไปก็ได้ แต่เราเข้ามาได้ก็เพราะหัวหน้าของเราด้วย!” เพื่อนคนหนึ่งของเขากล่าว

ฟรานซิสไอก่อนจะพูดว่า “อย่างที่คุณพูด เรามาที่นี่เพราะหัวหน้าของเราเท่านั้น ไม่ใช่ว่าเรามาทำงาน แต่ฉันขออะไรแบบนี้ได้ไหม? เนื่องจากครอบครัวของฉันไม่ได้รับเชิญ แต่พวกเขาสามารถออกไปเที่ยวรอบ ๆ บริเวณนี้ได้เท่านั้น!”