บทที่ 57

“ผู้จัดการวิลสัน เกิดอะไรขึ้นกัน?”

วาเนสซ่าไม่สามารถตอบสนองใด ๆ ไปชั่วขณะ

อย่างไรก็ตาม สัญชาตญาณของเธอบอกเธอว่าเธออาจจะได้ทำบางอย่างที่เธอจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต

ด้วยเหตุนี้ วาเนสซ่าก้าวไปด้านหน้าอย่างรีบเร่งขณะที่เธอถามคำถามผู้จัดการ

“ไปให้พ้นเดี๋ยวนี้! ฉันจะจัดการเรื่องนี้กับเธอทีหลัง!”

วิลสันประณามวาเนสซ่าขณะที่เขาจ้องไปที่เธออย่างเกรี้ยวกราด

ในเวลานี้ ผู้จัดการการเงินและเสมียนจัดการก็มาอยู่ด้านหลังเขา และพวกเขาทั้งหมดกำลังมองไปที่เจอรัลด์ด้วยการแสดงออกที่สุภาพและเคารพบนใบหน้าของพวกเขา

วาเนสซ่าตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง เธอคิดว่าเจอรัลด์ไม่มีอะไรเลยอย่างแน่แท้แต่เป็นเพียงแค่คนยากไร้ที่น่าสังเวช

เธอสันนิษฐานว่าเจอรัลด์มาที่นี่เพื่อดูรถแลมบอร์กินีที่เขาไม่สามารถจะซื้อได้เท่านั้น

ดังนั้น ในความพยายามที่จะไม่ทำให้คู่หนุ่มสาวที่สามารถซื้อรถแลมบอร์กินีได้จริงขุ่นเคืองใจ วาเนสซ่าไม่ลังเลใจที่จะรุกรายชายหนุ่มคนนี้ที่เธอคิดว่าเป็นคนยากไร้

แต่คนยากไร้จะสามารถทำให้ผู้จัดการของเธอทำตัวแบบนี้ได้อย่างไรกัน? เขาจะซื้อรีเวนตันจริงหรือ?

โอ้มายก๊อด เขาร่ำรวยแค่ไหนกัน?!

คู่หนุ่มสาวตกอยู่ในความสะดุ้งตกใจในเวลานี้

ชายหนุ่มรู้สึกราวกับว่าเขาได้ถูกทำให้ขายหน้าอย่างมาก “ผู้จัดการ ผมขอแนะนำคุณให้คิดว่าผมคือลูกค้าของคุณตัวจริง!”

“ใช่! พวกเราจะซื้อกัลลาโด้จากคุณผู้หญิงคนนี้วันนี้ หากคุณยังคงปฏิบัติต่อเธอเช่นนี้ พวกเราอาจจะเปลี่ยนใจและเลือกที่จะไม่ซื้อจากร้านของคุณอีกต่อไป!” หญิงสาวก็ยังตะโกนขึ้นขณะที่เธอพยายามจะพูดช่วยวาเนสซ่า

“ผมไม่สนว่าคุณต้องการจะซื้อรถจากพวกเราหรือไม่ และคุณ ผู้หญิง! ใครอนุญาตให้คุณเข้าไปนั่งอยู่ในรีเวนตัน? ผมต้องการให้คุณออกจากรถนั่นมาเดี๋ยวนี้!”

ในเวลานี้ วิลสันกำลังคิดกับตัวเองว่าคู่หนุ่มสาวคู่นี้ไม่ใช่คนสำคัญอะไรเลยเมื่อเทียบกับผู้ถือบัตรแบล็กโกลด์

“ฉัน...” ใบหน้าผู้หญิงของเธอเปลี่ยนเป็นซีดขาวทันทีที่เธอได้ยินคำสั่งการขับไล่ของวิลสัน

วิลสันยิ้มขึ้นก่อนที่เขาจะมองไปที่เจอรัลด์และพูดว่า “คุณคลอฟอร์ด ดูนี่ครับ ถัดไป...”

เจอรัลด์รู้ว่าเขากำลังถามว่าหากเขาจะเริ่มระเบียบการต่าง ๆ

ดังนั้น เขาเพียงแค่พยักหน้าขณะที่เขาหยิบบัตรแบล็กโกลด์ไว้ในมือ

จากนั้น เจอรัลด์เล็งบัตรแบล็กโกลด์ไปที่เซ็นเซอร์บนอุปกรณ์ก่อนที่เขาจะป้อนระหัสผ่านโดยตรง

ติ้ง!

“2,700,000 ดอลลาร์ได้ใส่ไว้ในบัญชีรายวัน!”