บทที่ 576

เมื่อถึงเวลานั้น เจอรัลด์ก็กลับไปที่หอพักแล้ว

เมื่อฮาร์เปอร์และเบนจามินเห็นเขา พวกเขาก็รีบเข้าไปกอดเขาทันที

“ยินดีต้อนรับการกลับมา เจอรัลด์!”

เขายินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้เห็นพวกเขาเช่นกัน ในเวลาไม่นาน ทั้งสามคนก็เริ่มพูดคุย และถามไถ่กัน

เจอรัลด์กลับไปที่มหาวิทยาลัยก่อนเพื่อไปพบฮาร์เปอร์และเบนจามิน เพราเขาต้องมุ่งหน้าไปที่บริษัทของเขา

ขณะที่ทั้งสามคนยังคงสนทนากันต่อไป จู่ ๆ ประตูหอพักก็ถูกเปิดออกอย่างกะทันหัน

เจอรัลด์ตกใจ เมื่อเห็นผู้หญิงที่ไม่คุ้นเคยยืนอยู่ที่ประตู

“พี่!” เด็กหญิงตะโกนอย่างมีความสุข ขณะที่มองดูฮาร์เปอร์

“สวัสดีเบนจามิน! และนายต้องเป็นเจอรัลด์ใช่ไหมคะ?”

“ใช่ฉันเอง ยินดีที่ได้รู้จัก! เธอคงเป็นน้องสาวของฮาร์เปอร์ใช่ไหม?” เจอรัลด์ถาม

"ใช่แล้ว! ฉันชื่อโรแซนน์! นายหล่อมากเจอรัลด์!” โรแซนน์ตอบด้วยรอยยิ้ม

“พูดถึงเรื่องนั้น พี่ชายของฉันบอกฉันว่าเขาจะพาฉันออกไปทานมื้อเที่ยงกับเพื่อนร่วมห้องคนใหม่ของพี่ นายจะไปกับเราด้วยเหรอเจอรัลด์?” คราวนี้โรแซนน์ถาม

ดูเหมือนว่าฮาร์เปอร์พูดถึงเขากับน้องสาวของเขาค่อนข้างบ่อย

“ฉันก็อยากทานมื้อเที่ยงด้วยกันนะ แต่ฉันไม่คิดว่าฉันจะมีเวลาเพราะฉันยังต้องกลับไปที่ออฟฟิศอีก งั้นพวกนายไปทานมื้อเที่ยงด้วยกันก่อนก็ได้ เดี๋ยวฉันมาแก้ตัวให้ตอนค่ำ ฉันจะเลี้ยงอาหารดี ๆ ให้ทุกคนกินทีหลัง!” เจอรัลด์แนะนำ ในขณะที่เขายิ้ม

"อ๋อเหรอ! ไม่ดีเลย… เอาล่ะเจอรัลด์! นายควรใส่ใจกับสิ่งตรงหน้าของนายก่อน…” โรแซนน์พูด น้ำเสียงของเธอไม่พอใจเล็กน้อย ดวงตาของเธอสะท้อนถึงความผิดหวังเล็กน้อยเช่นกัน

จู่ ๆพวกเขาก็เห็นแสงสว่างอีกครั้งเมื่อเธอถาม “จริง ๆ แล้ว นายจะเสร็จกี่โมงล่ะเจอรัลด์? นายยังไม่ทานมื้อเที่ยงใช่ไหม? ถ้านายกำลังจะไปที่สำนักงานของนายในช่วงสั้น ๆ นายสามารถไปกับเราได้! พวกเราจะทานมื้อเที่ยงช้ากว่าปกตินิดหน่อย!”

“จริงด้วย ถ้าไม่มีอย่างอื่นให้ทำอีก ฉันจะไปทานมื้อเที่ยงกับทุกคนแน่นอน! เอาล่ะ ฉันควรไปตอนนี้เลยดีกว่า จะได้ทำสิ่งที่ต้องทำให้เสร็จเร็วขึ้น!”

เจอรัลด์รู้สึกว่าเขาไม่สามารถปฏิเสธเธอได้อีกเป็นครั้งที่สองแน่นอน