บทที่ 617

ในขณะที่เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้น เพื่อนของกีย่าก็ยังคงอยู่กับเธอในวิลล่าของครอบครัวควาร์ริงตันกัน

สาว ๆ กำลังดื่มและร้องเพลงด้วยกัน ดูเหมือนว่าจะสนุกสนานกันมาก ความจริงแล้ว พวกเธอทุกคนต่างก็กำลังพยายามอย่างหนัก เพื่อทำให้กีย่าร่าเริงขึ้น เพื่อที่เธอจะได้ลืมความเศร้าทั้งหมดที่เกี่ยวกับเจอรัลด์

เนื่องจากว่าพ่อแม่ของกีย่าจากไปที่ยานเคนก่อนหน้านี้ แทมมี่และสาว ๆ คนอื่นจึงตกลงที่อยู่คืางคืนเป็นเพื่อนเธอ

“แทมมี่ ฉันอยากไปห้องน้ำ…เธอจะไปเป็นเพื่อนฉันไหม?” กีย่าถาม

“แน่นอนสิ!”

จากนั้นพวกเธอทั้งคู่ก็มุ่งหน้าไปยังห้องน้ำชั้นบนด้วยกัน

อย่างไรก็ตาม ไม่นานหลังจากนั้น ก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังมาจากชั้นบน!

ด้วยความช็อก ทุกคนจึงรีบวิ่งไปยังต้นตอของเสียงกันทันที อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเธอไปถึงห้องน้ำ ก็ไม่เห็นแทมมี่และกีย่าแล้ว

“แทมมี่? กีย่า?! อ อย่าล้อเล่นไปเรื่อยกับพวกเราสิ! เธอสองคนอยู่ไหน?”

สาว ๆ เริ่มตะโกนเรียกหา ขณะที่พวกเธอค้นหารอบ ๆ วิลล่า หลังจากเวลาพักใหญ่ผ่านไป พวกเธอจึงสรุปว่าการหายตัวไปของพวกเธอไม่ใช่การเล่นพิเรนทร์ พวกเธอหายไปอย่างไร้ร่องรอยจริง ๆ!

ถึงตอนนี้ พวกเธอส่วนใหญ่จึงกระวนกระวายใจกันมากจนพวกเธอแทบจะปล่อยโฮออกมากันแล้ว

“พ พวกเราควรทำยังไงกันดีล่ะตอนนี้…?”

“พวกเราจะทำอะไรได้? พวกเราจำเป็นต้องโทรหาใครบางคน!”

ย้ายกลับมาที่กีย่าและแทมมี่ พวกเธอตื่นขึ้นในเวลาต่อมาในบ้านที่ดูเหมือนจะรกร้างในที่ห่างไกล

ทั้งหมดที่พวกเธอจำได้ก็คือว่า มีร่างเงาบุคคลปรากฎต่อหน้าพวกเธอ ขณะที่พวกเธอกำลังจะเข้าไปในห้องน้ำกัน สิ่งสุดท้ายที่พวกเธอสามารถนึกขึ้นได้ก่อนจะเป็นลมไปคือ ความรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงด้านหลังของพวกเธอ

“ป ปล่อยพวกเราไป! แกเป็นใครกัน?!” กีย่าตะคอกใส่อย่างตกใจกลัว