บทที่ 637

ซาเวียไม่คาดคิดว่าสิ่งต่าง ๆ จะเป็นไปแบบนี้

เธอเพียงต้องการจะใช้โอกาสนี้เพื่อขยายวงสังคมของเธอกับผู้เข้าร่วมงานเท่านั้น

ถ้าเจอรัลด์ไม่ได้เข้าร่วมงานนี้ แผนการของเธอก็คงจะเป็นไปอย่างราบรื่นแล้ว

ไม่มีใครคาดคิดว่างานเลี้ยงจะลงเอยด้วยสถานการณ์ตรึงเครียดเช่นนี้เลย

“ฮึ่ม! นายช่างน่าอับอายต่อตระกูลหลงเช่นนี้ ยูนัส หลง! ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายจะทำเรื่องเช่นนี้ได้!” ซาเวียกล่าวด้วยความรังเกียจ ขณะที่เธอถ่มน้ำลายใส่เขา

การตอบสนองของเธอคือ การตบหน้ากลับทันทีจากยูนัส

สายตาของยูนัสแดงก่ำ ขณะที่ซาเวียถูกเขาตบอย่างรุนแรงจนล้มลงบนโต๊ะตัวหนึ่ง

“นังบ้าเอ้ย! หุบปากไปซะ! ทั้งหมดที่เธอทำคือการคุยเรื่อยเปื่อยไปเรื่อย ๆ! ฉันเบื่อหน่ายกับทั้งหมดนั่นจริง ๆ! เธอคิดว่าเธอเป็นใครกันที่มาสั่งสอนฉันแบบนั้น? ฉันจะพูดแบบนี้แค่ครั้งเดียวนะ เธอเป็นพี่สะใภ้ของฉันได้ เพราะฉันยอมรับให้เธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเราเท่านั้น! ถ้าฉันไม่พาเธอเข้ามา เธอก็จะเป็นแค่นังสารเลวเร่รอนที่พยายามจะก้าวเข้ามาด้วยความยากลำบากเท่านั้น!”

“นาย…นายกล้าตีฉันเหรอ?” ซาเวียกล่าว ขณะที่เธอจับแก้มที่ฟกช้ำของเธอด้วยความไม่เชื่อ มุมปากของซาเวียก็เริ่มมีเลือดออกแล้วเช่นกัน

เจอร์รี่ก็ไม่แม้แต่จะอยากพูดอะไรหลังจากเห็นเช่นนี้

ตระกูลหลงมีขนาดใหญ่มาก เป็นตระกูลที่มีหลายชายสามคนที่จะเป็นทายาทในอนาคต การแบ่งสรรความมั่งคั่ง และอำนาจนั้นก็ค่อนข้างซับซ้อน

แม้เจอร์รี่เองไม่ใช่หนึ่งในทายาทหนุ่มทั้งสามของตระกูลหลง แต่พวกเขาก็ส่งเขามาในครั้งนี้เพื่อตรวจสอบสิ่งต่าง ๆ

หลังจากเห็นว่ายูนัสประพฤติตัวอย่างไร เจอร์รี่ก็โกรธจัดมากที่เขาทำให้ชื่อของตระกูลหลงต้องมัวหมอง

แต่ก็นั่นแหละ หากยูนัสสูญเสียความโปรดปรานในหมู่สมาชิกครอบครัวคนอื่น ๆ ไป เจอร์รี่ก็จะยังคงมีหวังอยู่

เนื่องจากเจอร์รี่ไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกับซาเวีย เขาจึงไม่ได้แคร์เธอเลยจริง ๆ

ในตอนนั้น วิดีโอจากก่อนหน้านี้ก็ยังคงเล่นอยู่บนหน้าจออยู่

เจอรัลด์เองก็กำลังเฝ้าดูสถานการณ์คลี่คลายต่อหน้าต่อตาเขาด้วยท่าทางอย่างไม่แยแส

เขาและซาเวียไม่ได้คบกันอีกต่อไปแล้ว เขายังหยุดตำหนิตัวเองที่เป็นสาเหตุของการเลิกลาของพวกเขาเช่นกัน ไม่มีความจำเป็นสำหรับเขาที่จะรู้สึกผิดต่อผู้หญิงอย่างเธออีกต่อไปแล้วจริง ๆ