บทที่ 651

หลังจากเจอรัลด์รออย่างกระวนกระวายใจข้างนอกห้องคนไข้อยู่ครู่เดียว ทั้งฟินน์เลย์และดร.ฮุดสันก็ออกมาจากห้องคนไข้

เมื่อเจอรัลด์เห็นพวกเขาทั้งคู่ เขาก็พบว่ามันแปลกและน่าสงสัยเล็กน้อยที่ ดร.ฮุดสันตอนนี้ดูเหมือนจะเคารพต่อฟินน์เลย์มากยิ่งขึ้น เจอรัลด์ยังสังเกตุเห็นว่าในขณะที่พวกเขาออกมาจากห้อง คุณหมอก็เกือบจะพยายามพยุงแขนของฟินน์เลย์ไว้ แม้เขาจะเปลี่ยนใจอย่างรวดเร็วในวินาทีสุดท้ายก็ตาม

“เป็นไงบ้างครับ?” เจอรัลด์ถาม

“เธอเกือบจะหายดีแล้ว! เธอสามารถเข้าไปเยี่ยมเธอตอนนี้ได้!” ฟินน์เลย์กล่าวพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ

เมื่อได้ยินแบบนั้น เขาก็เข้าไปในห้องคนไข้ทันทีเพื่อดูเควต้า เธอดูดีขึ้นมากแล้วตอนนี้ เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ และแม้แต่แก้มแดงสีกุหลาบปกติของเธอก็เริ่มกลับมาแล้ว

“นายไม่ต้องกังวลหรอก เจอรัลด์ คุณควิกมีทักษะการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม!” เควต้ากล่าวทันทีที่เธอเห็นเขา เห็นได้ชัดว่ารู้สึกกังวลที่เจอรัลด์ยังคงเป็นกังวลเกี่ยวกับอาการของเธอ

“ดีที่ได้รู้แบบนั้น!” เจอรัลด์ตอบกลับ ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

“ขอบคุณมากนะครับ คุณควิก!” เจอรัลด์กล่าวจากนั้นขณะที่เขาพยักหน้าให้ฟินน์เลย์

ชายชราช่วยเจอรัลด์ได้มากจริง ๆ แม้เจอรัลด์จะค่อนข้างรำคาญเขาในตอนแรกก็ตาม แต่ตอนนี้เขาก็เต็มไปด้วยความาขอบคุณต่อฟินน์เลย์อย่างจริงใจ

“ไม่ใช่เรื่องยากอะไร! หลายชาย ถ้าไม่มีอะไรอื่นแล้ว พวกเราไปกันตอนนี้เลยได้ไหม?” ฟินน์เลย์ถาม ชัดเจนว่าพูดถึงเรื่องที่เจอรัลด์จะไปส่งเขากลับบ้านเกิดของเขาในจังหวัดซอลฟอร์ด

ฟินน์เลย์ดูเหมือนว่าเขาอยากจะจากไปซะเดี๋ยวนี้ให้ได้ ซึ่งทำให้สีหน้าของเจอรัลด์เปลี่ยนเป็นซึมเศร้าทันที

ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม เขาก็ยังคงมีอีกหนึ่งปัญหาที่ต้องให้ความสนใจกับ แม้มีล่าจะเข้าใจเขาผิด แต่ตอนนี้เธอก็โกรธมากจนเธอไม่เต็มใจที่จะรับฟังคำอธิบายของเขาเลยด้วยซ้ำ เขาควรทำยังไงดีล่ะตอนนี้?

“รออีกหน่อยครับ พวกเราจะมุ่งหน้าไปที่นั่นทันทีที่ผมแก้ปัญหานี้ได้!”

หลังจากได้ยินแบบนั้น เจอรัลด์ก็บอกให้เควต้าพักผ่อนให้ดีก่อนก่อนที่เขาจะออกจากห้องคนไข้ไปเพื่อต่อสายโทรออก

แม้ว่าเขาจะโทรไปหลายครั้งติดต่อกัน มีล่าก็กดวางสายทันทีในทุก ๆ ครั้ง

เจอรัลด์จึงทำได้เพียงถอนหายใจอยู่ภายในเท่านั้น