บทที่ 667

“บอกฉันมา ทำไมเธอถึงจ้องธงนั้นก่อนหน้านี้?” ผู้หญิงคนนั้นถาม น้ำเสียงของเธอชัดเจนมาก

มีล่าเพียงก้มหัวของเธอลง ไม่มั่นใจว่าจะพูดอะไรด้วยซ้ำ

ขณะที่มีล่ายังคงเอาแต่นิ่งเงียบ ผู้หญิงคนนั้นก็สังเกตเห็นรอยตบหน้าบนแก้มของมีล่า จากนั้นเธอก็ยื่นมือของเธอออกไปยกคางของมีล่าขึ้นอย่างอ่อนโยน

“เธอสวยมากแต่เธอก็ถูกตบ ช่างน่าสงสาร…เธอมาจากที่ไหนล่ะ?” ผู้หญิงคนนั้นถาม น้ำเสียงของเธอฟังดูเสียใจอย่างแท้จริง

“ม เมย์เบอร์รี่ค่ะ!” มีล่าตอบกลับ

เธอไม่ได้ตอบคำถามของผู้หญิงคนนั้นก่อนหน้านั้นเนื่องจากเธอไม่ต้องการให้เธอรู้ว่าเธอกำลังคิดถึงเจอรัลด์อยู่อย่างจริงใจ!

ท้ายที่สุดแล้ว มีล่าก็ยังคงไม่มั่นใจถึงตัวตน และสถานะที่แท้จริงของผู้หญิงคนนั้น

“เธอเป็นนักศึกษาฝึกงานที่ได้รับเลือก และส่งมาที่นี่จากมหาวิทยาลัยเมย์เบอร์รี่ครับ! ผลการศึกษาของเธอนั้นโดดเด่นมาก!” หัวหน้าสถานีการออกอากาศตอบกลับ

ผู้หญิงคนนั้นเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง และไม่ได้พูดอะไรขณะที่เธอเหลือบมองมีล่าอีกไม่กี่ครั้งก่อนจะหันกลับเดินเข้าไปในบริเวณหลัก

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เธอจะเดินผ่านประตู เธอหันหลังกลับ และชี้ไปที่มีล่าก่อนจะพูดขึ้นมา “เธอตรงนั้น! ตามฉันมา!”

หลังจากกล่าวไปเช่นนั้น เธอก็เข้าไปโดยไม่ได้พูดอะไรอีก

“มีล่า! ทำไมเธอยังคงยืนอยู่ตรงนั้นด้วยความงุงงงล่ะ? ตามประธานไปได้แล้ว!” หัวหน้าสถานีการออกอากาศกล่าวฉับพลัน

“ด ได้ค่ะ!”

มีล่ายังคงรู้สึกช็อกอย่างที่สุด แต่อย่างไรก็ตาม เธอก็ติดตามประธานไปด้านใน

ในทางกลับกัน ฮอลลี่ถูกทิ้งให้รู้สึกมึนงง

‘ทำไมกัน?’ เธอคิดกับตัวเอง

‘ทำไมประธานถึงดูแลมีล่าเป็นอย่างดีโดยเฉพาะล่ะ? เป็นเพราะเธอได้ยินว่ามีล่ามาจากมหาวิทยาลัยเมย์เบอร์รี่หรือเปล่า? เธอไม่แม้แต่จะบอกให้มีล่ารับผิดชอบกับความหยาบคายของเธอก่อนหน้านี้เลยด้วยซ้ำ!’

ฮอลลี่เต็มไปด้วยความอิจฉา

เป็นตอนที่งานกำลังจะเริ่มขึ้นเมื่อมีล่าตระหนักได้ในที่สุดว่านามสกุลของประธานคือ คลอฟอร์ด เธอรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ตอนที่เธอได้ยินคนอื่น ๆ เรียกเธอว่า ประธานคลอฟอร์ดในขณะที่ติดตามเธอ

เช่นนั้นเธอก็มีนามสกุลคลอฟอร์ดเหมือนกันสินะ

เนื่องจากประธานคลอฟอร์ดขอให้มีล่าติดตามเธอไป มีล่าจึงถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มผู้ช่วยที่ได้รับมอบหมายให้ช่วยงานเธอ ด้วยเหตุนั้น ทั้งฮอลลี่และมีล่าจึงต้องทำงานร่วมกันบนเวทีในเวลาเดียวกัน

ตอนนี้ถูกทำให้ตาบอดด้วยความอิจฉา ฮอลลี่จึงมองไปที่มีล่าด้วยสายตาอาฆาตเมื่อไหร่ก็ตามที่เธอสามารถทำได้