บทที่ 67

“พวกเรามีมิตรภาพที่แน่นแฟ้นกันมาก แต่มันคงจะไม่สะดวกสำหรับฉันที่จะเปิดเผยตัวตนของเขา เพื่อนที่แสนดีของฉันต้องการให้ฉันเก็บตัวตนของเขาไว้เป็นความลับ! ฮ่าฮ่าฮ่า!” เลนนีตอบกลับขณะที่เขาดับบุหรี่ของเขา

ในเวลานี้ เขายังยิ้มอ่อน ๆ บนใบหน้าของเขาอีกด้วย

ทุกคนกำลังมองไปที่เลนนีด้วยความอัศจรรย์ใจในตอนนี้ และนี่โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับวิตนีย์ ที่กำลังจ้องไปที่เลนนีด้วยความชื่นชม

สายตาของควินน์ก็กำลังเปล่งประกายระยิบระยับขณะนี้ หากสิ่งที่เลนนีพูดคือเรื่องจริง เธอจะมีโอกาสได้นั่งในรถแลมบอร์กินีคันนั้นที่ทุกคนคลั่งไคล้มากด้วยไหม?

แม้แต่เด็กผู้ชายทั้งหมดก็ยังอิจฉาเลนนีด้วยตอนนี้

“เลนนี นายกำลังพูดความจริงกับพวกเราหรือเปล่า? หรือนายกำลังใช้กลเดิม ๆ ที่นายใช้เพื่อหลอกล่อให้คนดังเล็ก ๆ คนนั้นมาเดทกับนาย? นายแค่โม้หรือเปล่าตอนนี้?”

วิคเตอร์ไม่อยากจะเชื่อในหูตัวเอง อย่าลืมว่า เขารู้เรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับบ้านของเลนนีและสถานการณ์ทางการเงินของครอบครัวของเขา อย่างมากที่สุด เลนนีถือได้ว่าเป็นคนรวยรุ่นที่สองตัวเล็ก ๆ มากคนหนึ่งเท่านั้น

เขาจะไปรู้จักคนที่มีอำนาจเช่นนั้นได้อย่างไรกัน?

นอกจากนี้ เขารูว่าเลนนีมีนิสัยเสียในการพูดโอ้อวด

“นั่นจะเป็นไปได้อย่างไร? ฉันจะไปโม้เกี่ยวกับรถแลมบอร์กินีรีเวนตันได้อย่างไรกัน? นายควรรู้ว่ามันคือเรื่องจริง!” เลนนีตอบกลับด้วยรอยยิ้มบูดเบี้ยวบนใบหน้าของเขา

“เลนนี ฉันเชื่อนาย!” วิตนีย์ตอบกลับขณะที่เปล่งรอยยิ้มที่มีเสน่ห์ให้เลนนี

เธอชำเลืองไปที่รูปถ่ายของรถสปอร์ตหรูเป็นครั้งคราว และเธอรู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อไหร่ก็ตามที่เธอได้มองมัน เธอคงจะพึงพอใจหากเธอสามารถนั่งอยู่ในรถคันนั้นเพียงแค่สักครั้ง

วิตนีย์รู้ว่าเธอมีโอกาสเดียวที่จะทำอย่างนั้นได้ก็คงจะต้องทำผ่านชายหนุ่นคนนี้ เลนนี!

เจอรัลด์มีรอยยิ้มที่ขมขื่นบนใบหน้าของเขา

กุญแจรถแลมบอร์กินีรีเวนตันถูกเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อของเขาแต่โดยดี

ด้วยเหตุนี้ เขาได้กลายมาเป็น ‘เพื่อนที่แสนดี’ ของบางคน

นี่ไม่ใช่สิ่งเดียวที่ทำให้เจอรัลด์รู้สึกอึดอัดใจจริง ๆ

ตามความเป็นจริง เจอรัลด์ยิ่งรู้สึกอึดอัดใจมากเป็นเพราะสาวสวยสองคนที่ออกมาข้างนอกกับเลนนีเพราะพวกเธอคิดว่าเขารู้จักเจ้าของรถสปอร์ต

เขาจะไปรับสาว ๆ ได้จริงไหมหากเขาขับรถสปอร์ด้วยตัวเอง?

วิตนีย์จะตกหลุมรักมันด้วยไหมถ้างั้น?

ขณะนี้เอง เจอรัลด์อดไม่ได้ที่จะสงสัยหากว่าเขาใช้ชีวิตเรียบ ๆ เกินไปตลอดเวลา เขาจะพ่ายแพ้จริง ๆ!

ปั๊ก!

จู่ ๆ เจอรัลด์รู้สึกถึงบางอย่างกระทบใบหน้าของเขา

เมื่อเจอรัลด์เงยหน้าขึ้นมอง เขาก็ได้รู้ว่าวิตนีย์โยนลูกบอลกระดาษขนาดเล็กใสหน้าเขา

“เฮ้ ทำไมนายแอบฟังบทสนทนาของเรา? ทำไมล่ะ? นายกำลังฝันว่าได้นั่งในรถแลมบอร์กินีอยู่ใช่ไหม? โปรดหยุดฝันมันซะ ทำไมนายไม่กลายมาเป็นคนข้ามเพศแทนล่ะ...” วิตนีย์เหยียดยิ้มขณะที่เธอจ้องไปยังเจอรัลด์

“ทำไมจะต้องสนใจกับคนข้ามเพศจน ๆ ด้วย?” นาธาเนลโผล่งขึ้นมาอย่างรวดเร็วในตอนนี้

เจอรัลด์ทำได้เพียงแค่มองพวกเขาอย่างทำอะไรไม่ถูกขณะที่เขาฟังคำดูหมิ่นต่าง ๆ ของพวกเขาอีกครั้งหนึ่ง

โชคดี พนักงานเสริฟ์ชายได้เริ่มเสริฟ์อาหารกันแล้วขณะนี้

แม้แต่บะหมี่ทำมือและเส้นมันฝรั่งผัดของเจอรัลด์ก็อยู่นี่แล้ว

“ว้าว! อาหารดูน่าอร่อยและยอดเยี่ยมมาก!”

“แน่นอน อะไรจะดีไปกว่าการผสมผสานระหว่างอาหารรสเลิศและไวน์แดง! ฉันจะสั่งไวน์แดงที่มีราคาสามร้อยดอลลาร์เพื่อให้ทุกคนได้ลองกันวันนี้!” วิคเตอร์ประกาศขึ้นปุปปับขณะที่เขายิ้ม

ทุกคนกำลังมองไปที่วิคเตอร์ด้วยความชื่นชมบนใบหน้าของพวกเขา