บทที่ 688

ความจริงแล้ว เจอรัลด์ก็ได้พูดไปแล้วว่าเขาไม่ต้องการการดูแลหรือการใส่ใจใด ๆ เป็นพิเศษจากมหาวิทยาลัย ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็มาที่นี่ภายใต้ข้ออ้างของนักศึกษาโอนย้ายไม่กี่วันเอง

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าเจอรัลด์กำลังได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษอยู่

เขากำลังนั่งอยู่ในจุดที่เปิดเผยอยู่ด้านหน้าของชั้นเรียน

“ครูค่ะ ที่นั่งตรงนั้นไม่ใช่ของเขา! มันเป็นของฟาเบียน ทำไมคุณต้องให้ที่นั่งของฟาเบียนกับเขาด้วยล่ะคะ?!”

ในขณะนี้ ทันใดนั้นหญิงสาวคนหนึ่งก็ลุกขึ้นและถามอย่างไม่พอใจ ขณะที่เธอชี้ไปที่เจอรัลด์

“อิซาเบล เจอรัลด์เพิ่งย้ายมาที่นี่ เธอพูดด้วยท่าทางแบบนั้นได้อย่างไรกัน? เจอรัลด์สามารถนั่งตรงนี้ก่อน ฉันจะจัดเตรียมที่นั่งอีกที่ให้ฟาเบียนเอง เมื่อเขากลับมาจากการแข่งขันของเขา”

ครูคนนั้นตอบกลับอย่างช่วยไม่ได้ด้วยรอยยิ้มแห้ง ๆ บนใบหน้าของเธอ

“ทำไมล่ะ?!”

อิซาเบลยังคงถามต่อไปอย่างกระวนกระวายใจ ขณะที่เธอต้องไปที่เจอรัลด์ด้วยความโกรธและรังเกียจ

“อิซาเบล เธอคือตัวแทนของชั้นเรียน ดังนั้น ทำไมเธอถึงพูดด้วยท่าทางแบบนั้น? เอาล่ะถ้างั้น ตกลงตามนี้แล้วกัน!”

หลังจากครูพูดจบ เธอก็ยิ้มให้เจอรัลด์ก่อนจะเดินออกไปจากชั้นเรียน

หลังจากนั้น ชั้นเรียนก็เต็มไปด้วยการกระซิบการะซาบของเพื่อนร่วมชั้นในหมู่กันเอง

พวกเขาส่วนใหญ่กำลังพูดถึงความจริงที่ว่ามันดูเหมือนว่าเจอรัลด์จะไม่มีช่วงเวลาที่ดีที่นี่และอื่น ๆ เนื่องจากเขาทำให้ตัวแทนชั้นเรียนต้องขุ่นเคืองใจไปแล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว โดยทั่วไปผู้คนก็มักจะกลั่นแกล้งคนแปลกหน้ากัน

นี่คือความจริงไม่ว่ามันจะเป็นโรงเรียนหรือสถานที่ทำงานก็ตาม

เช่นนั้น ทุกคนแสดงท่าทีที่ไม่เป็นมิตรอย่างอธิบายไม่ได้ตามสัญชาตญาณต่อเจอรัลด์ ที่เป็นนักศึกษาโอนย้ายเด็กใหม่ ราวกับว่าพวกเขากลัวว่าเจอรัลด์จะพยายามแย่งชิงสิ่งต่าง ๆ ไปจากพวกเขาหลังจากมาที่นี่

แต่อย่างไรก็ตาม เจอรัลด์ก็ไม่ได้สนใจเรื่องทั้งหมดนี้มากเกินไปนัก