บทที่ 692

เสียงนั้นมาจากชายหนุ่มคนหนึ่งที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่ประกอบไปด้วยผู้คนที่มีอายุใกล้เคียงกัน พวกเขาทั้งห้าคนมีสายตาที่เย็นชา และอันตรายอย่างยิ่งพอ ๆ กันขณะที่พวกเขายืนอยู่ในฝูงชน

“ทำไมพวกนายทั้งหมดถึงยังคงยืนอยู่ที่นั่นกันล่ะ? ตามเขาไปสิ!” หนึ่งในชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าของกลุ่มตะคอกใส่

แต่อย่างไรก็ตาม ก่อนที่พวกเขาจะทันได้ทำการเคลื่อนไหวถัดไป กลุ่มของคนห้าคนก็ตระหนักได้ว่าพวกเขาถูกล้อมเอาไว้แล้ว! ไม่นานการต่อสู้ก็เริ่มขึ้นและความโกลาหลก็ตามมา เป็นการป้องกันไม่ให้พวกเขาทำภารกิจของพวกเขาต่อไป

“ไสไปให้พ้น!” หัวหน้าคำรามด้วยความโกรธ ขณะที่เขาผลักผู้โจมตีที่ไม่รู้จักออกไป พยายามอย่างเต็มที่ที่จะหลบหนีไปจากความยุ่งเหยิงนี้

เมื่อในที่สุดเขาสามารถเป็นอิสระได้ ก็ไม่เห็นว่าเจอรัลด์อยู่ที่ไหนแถวนี้แล้ว

ด้วยความโกรธจัด หัวหน้ากลุ่มจึงเร่ิมกระทืบเท้าของเขากับถนนลาดยางเพื่อระบายความหงุดหงิดของเขา

ขณะที่เรื่องนั้นเกิดขึ้น ภายในคฤหาสน์ที่ถูกปิดซ่อนไว้อย่างดีจากสายตาของสาธารณชน วัยรุ่นกลุ่มหนึ่งเข้าไปหาพ่อบ้านก่อนที่หนึ่งในพวกเขาจะถามขึ้นมา “นายหญิงน้อยอยู่ที่ไหน?”

“เธออยู่ที่โรงฝึกโดโจครับ” พ่อบ้านตอบกลับ

หลังจากได้คำตอบแล้ว จากนั้นกลุ่มสิบสองคนจึงเริ่มเดินทางไปที่นั่นกัน

ในขณะเดียวกัน แจสมินกำลังยุ่งอยู่กับการชกมวยกับคนอื่นในโรงฝึกอยู่ ผมของเธอถูกมัดรวบขึ้นเป็นหางม้าและเธอสวมชุดคลุมศิลปะการต่อสู้สีขาวสะอาดตา

คู่ต่อสู่ของเธอคือ ชายหนุ่มเจ็ดคนที่มักจะทำภารกิจร่วมกันกับอีกห้าคนที่ถูกส่งไปติดตามเจอรัลด์ แม้ว่าเธอจะถูกโจมตีด้วยคนมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด แต่แจสมินก็ยังคงเป็นคนที่ทำการชกต่อยได้มากที่สุด

มินดี้ก็อยู่ที่นั่นเช่นกัน แม้เธอจะเพียงแค่เคี้ยวมันฝรั่งทอดกรอบ ในขณะที่ส่งเสียงเชียร์แจสมินเป็นครั้งคราว ขณะที่เธอยังคงต่อยลมออกจากคู่ต่อสู้ของเธอต่อไป

“คุณเริ่มเก่งขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ นายหญิงน้อย! เมื่อตัดสินจากความคืบหน้าของคุณว่าเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วมากแค่ไหน ในไม่ช้า ผมไม่คิดว่าผมจะมีอะไรสอนคุณไปมากกว่านี้อีกแล้วนะครับ!” ครูของเธอที่เฝ้าสังเกตุการต่อยมวยของเธอมาตั้งแต่ต้นกล่าว

ทันทีที่ประโยคของครูฝึกสิ้นสุดลง กลุ่มคนสิบสองคนจากก่อนหน้านี้ก็มาถึงที่โรงฝึกกันแล้ว เมื่อเห็นแจสมิน พวกเขาทั้งสิบสองคนก็โค้งให้อย่างพร้อมเพรียงกัน

คนหนุ่มทั้งหมดในนั้นเป็นแชมป์เทควันโดและคาราเต้ที่มีชื่อเสียงระดับโลกกัน พวกเขาทั้งหมดก็เป็นครูฝึกของแจสมินเช่นกัน

“ฮ่า คุณถ่อมตัวมากเกินไปแล้ว…สำหรับพวกนายเจ็ดคน เชิญไปพักก่อนได้!”

“เธอค่อนข้างมีสมรรถภาพสูงเลย ใช่ไหม? แม้ว่าจะถูกโจมตีอย่างรุนแรงมากกว่าถึงเจ็ดคนก็ตาม แต่เธอก็ยังคงจัดการก้าวขึ้นมาอยู่ตำแหน่งสูงสุดได้! ฉันหวังว่าฉันจะแข็งแรงได้เท่าเธอบ้าง!” มินดี้อุทานออกมา

“อืม ฉันก็พยายามจะให้เธอเรียนรู้กันกับฉันนะ…ตามปกติแล้ว แต่อย่างไรก็ตาม เธอขี้เกียจมากเกินไปที่จะพยายามตั้งแต่แรก!” แจสมินตอบกลับด้วยรอยยิ้มขบขันแกมเหน็บแนม