บทที่ 700

เนื่องจากเขาดูไม่ดีแน่ถ้าเขาไม่ไปเอาขวดน้ำในคราวนี้ เจอรัลด์กับมาร์เวนจึงออกจากหอประชุมไป ในใจของเขา เจอรัลด์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่ชื่อของเขาไม่ได้ถูกเรียกให้ออกไปก่อนหน้านี้ ในฐานะผู้บริจาาคสูงสุดคนนั้น

ในทางกลับกัน มินดี้กลับรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ขณะที่เธอเฝ้ามองเจอรัลด์และมาร์เวนออกจากห้องโถงไป

“เฮ้ แจสมิน? เมื่อเจอรัลด์เดินผ่านฉันไป ฉันสามารถรู้สึกได้ว่าหัวใจของฉันเต้นรัวอย่างแรง! ให้ตาย วินาทีนั้น ฉันยังคิดที่จะอยากให้เขาอยู่เคียงข้างฉันอีกด้วยซ้ำ! ความรู้สึกนั้นคืออะไรกันเนี่ย…? แม้พวกเราไม่ได้คุ้นเคยกันกับเขาจริง ๆ แต่ทำไมเขาถึงดูคุ้นเคยขนาดนี้ล่ะ…?” มินดี้กระซิบ

“ฉันเข้าใจที่เธอหมายถึง แม้เขาจะแต่งตัวเหมือนคนปกติคนหนึ่ง แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกเหมือนเป็นแบบนั้นแน่นอน! แต่พวกเราก็ยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับภูมิหลังของเขาเหมือนกัน…” แจสมินตอบกลับพร้อมกับพยักหน้า

ขณะที่พวกเธอทั้งคู่ยังคงพูดคุยถึงเจอรัลด์ต่อไป ผู้ชายทั้งหกคนนั้นก็กำลังขนย้ายขวดน้ำกลับไปที่หอประชุมกันแล้ว

พวกเขายังคงได้รับมอบหมายให้แจกจ่ายขวดน้ำให้กับเจ้าหน้าที่ของโรงเรียน และคนทำงานสองสามคนที่เกี่ยวข้องในงานนี้เช่นกัน

ในขณะนี้ที่พวกเขาถือขวดน้ำอยู่ในมือเมื่อพวกเขามาถึงตรงหอประชุมอีกครั้ง ก็ไม่มีเจ้าหน้าที่หรือคนทำงานคนไหนดูเหมือนจะกระหายน้ำอีกต่อไปแล้ว

อาจเป็นเพราะฟาเบียนยังคงอยู่ในสายบนเวทีอยู่ก็ได้

อิซาเบลเองตอนนี้ก็อยู่บนเวทียืนข้าง ๆ เขา แม้ว่าการโทรนั้นไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอเลยก็ตาม

เมื่อการโทรนั้นสิ้นสุดลงในที่สุด ความผิดหวังก็รู้สึกได้ไปทั้งหอประชุม เงินนั้นไม่ได้ถูกบริจาคมาโดยพ่อของฟาเบียนแต่อย่างใด

งั้นใครจะทำแบบนั้นกันล่ะ? การเปิดเผยว่าพ่อของฟาเบียนไม่ได้เป็นผู้บริจาคจึงเพียงเพิ่มความอยากรู้อยากเห็นของผู้ชมเท่านั้น

เมื่อเห็นว่าพ่อของเขาไม่ได้มีส่วนร่วมในการบริจาคนี้ ฟาเบียนจึงหันไปมองสเตลล่าก่อนจะพูดขึ้นมา “บางทีอาจเป็นพ่อของเธอที่บริจาคหรือเปล่า สเตลล่า? ท้ายที่สุด เขาก็มีใจรักในงานแบบนี้อยู่เสมอมา ใช่ไหม?”

สเตลล่าพยักหน้าก่อนจะตอบ “ใช่ ฉันจะโทรหาพ่อของฉันเพื่อยืนยันเรื่องนี้!”

ในขณะที่สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่สเตลล่า ในครั้งนี้ เสียงร้องโอ้ยฉับพลันก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนไปจากเธอชั่วขณะ

คนที่ร้องเสียงหลงขึ้นมาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากมาร์เวนนั่นเอง!

เดิมทีเขากำลังถือขวดน้ำทั้งหมด ในขณะที่เจอรัลด์แจกจ่ายพวกมันออกไป โชคไม่ดี หญิงสาวคนหนึ่งที่สวมชุดคลุม ที่กลับเข้ามาในหอประชุมอีกครั้ง ไม่ทันหลีกเลี่ยงเขาได้ทันเวลาและชนเข้ากับมาร์เวนโดยไม่ตั้งใจ