บทที่ 703

“โอ้? นายวางแผนจะมอบทั้งหมดนั้นให้ใครกัน?” เจอรัลด์ถาม ขณะที่เขายังคงยิ้มต่อไป

เจอรัลด์สงสัยอย่างจริงจัง เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเคยเห็นด้านนี้ของมาร์เวน

“ฮ่าฮ่า…ระหว่างนายกับฉันนะ เป็นผู้หญิงที่ฉันชอบน่ะ! เธอมาจากสมาคมเทควันโด้ซึ่งจะจัดการแข่งขันในเร็ว ๆ นี้! เนื่องจากเธอฝึกฝนอย่างหนักมาตลอด ฉันจึงคิดที่จะซื้ออาหารเพื่อให้เธออยู่ดีกินดีไง!” มาร์เวนตอบกลับ ด้วยรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าของเขา

เมื่อได้ยินแบบนั้น เจอรัลด์จึงรู้สึกมีความสุขกับมาร์เวน แม้มาร์เวนจะเป็นหนึ่งในคนที่ฉลาดกว่า แต่ความรู้สึกของเขาก็ยังคงเรียบง่ายและจริงใจ

เนื่องจากตอนนี้พวกเขาก็ค่อนข้างสนิทกันแล้ว เจอรัลด์จึงตัดสินใจที่จะติดตามไปด้วย

สุดท้าย พวกเขาก็มาถึงที่สมาคมเทควันโด้ ด้านใน ผู้คนจำนวนค่อนข้างมากกำลังยุ่งอยู่กับการฝึกกัน

เมื่อมองไปรอบ ๆ ในขณะที่กอดอาหารทั้งหมดที่เขาซื้อไว้ในอ้อมแขน ในที่สุดมาร์เวนก็พบคนที่เขากำลังมองหาอยู่แล้ว ผู้หญิงที่เขาชอบนั้นสวยจนน่าตะลึงเสียจริง พูดได้แค่นี้

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ดูสิว่าใครอยู่ที่นี่ ราเคล! เจ้าอ้วนคนนั้นมาที่นี่เพื่อนำอาหารมาให้เธออีกแล้ว!”สมาชิกสองสามคนที่ก่อนหน้านี้กำลังฝึกกันอยู่กล่าว

พวกเธอหยุดกันชั่วขณะ เมื่อพวกเธอเห็นมาร์เวนและเจอรัลด์กำลังเข้ามา สมาชิกที่พูดไปแบบนั้นตอนนี้ทั้งหมดกำลังชี้ไปที่มาร์เวนด้วยท่าทางที่เย้นหยันกัน

เจอรัลด์ก็ตระหนักได้ว่าจริง ๆ แล้วมีผู้คนไม่มากนักในโรงเรียนที่เห็นมาร์เวนเป็นเพื่อนคนหนึ่ง เขายังสังเกตุเห็นเช่นกันว่าแทบจะไม่มีใครมองมาที่เขาเหมือนกัน

“เขาช่างทุ่มเทเสียจริง! ใครจะทำสิ่งที่เขาทำเพื่อเธอได้ในแต่ละวันกัน ราเคล? ไปเป็นแฟนที่แสนดีของผู้ชายคนนี้ได้แล้วน่า!” หญิงสาวคนอื่นสองสามคนที่เริ่มเยาะเย้นมาร์เวนขึ้นมาเช่นกันกล่าว

ราเคลเป็นผู้หญิงที่ดูน่าดึงดูด ดังนั้นเธอจึงรู้สึกถูกดูถูกขึ้นมาเมื่อเธอได้ยินคำพูดของพวกหญิงสาว แต่แทนที่จะแสดงความไม่พอใจกับพวกเธอ อย่างไรก็ตาม เธอกลับเริ่มกระทืบเท้าไปหามาร์เวนที่ตัวเตี้ยและอ้วนท้วม จ้องมองเขาอย่างเกลียชังอยู่ตลอดเวลา

“มาร์เวน ฉันบอกนายไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่ามาที่นี่อีกต่อไป? การปรากฏตัวของนายที่นี่เพียงแต่จะเป็นการรบกวนฉันและทำให้ฉันรังเกียจเท่านั้น!” ราเคลตะคอกใส่ขณะที่เธอพลุ่งพล่านไปด้วยความโกรธ

“แต่ราเคล! ฉันแค่กังวลว่าเธอจะฝึกตัวเองมากเกินไป! อาหารเล็กน้อยนี่จะช่วยให้เธอได้รับพละกำลังที่จำเป็นกลับมาอย่างแน่นอน!” มาร์เวนตอบกลับขณะที่เขายื่นอาหารในแขนของเขาออกไปให้เธอรับไว้

การตอบสนองเพียงอย่างเดียวที่เขาได้รับก็คือการปัดอย่างรวดเร็วซึ่งส่งให้อาหารทั้งหมดในมือของเขาตกลงไปที่พื้น!

“ฉันไม่ต้องการอาหารบ้า ๆ พวกนี้ของนายหรอกนะ! ฉันบอกนายครั้งแล้วครั้งเล่าว่าให้หยุดมาที่นี่ไง! ดังนั้นก็ไปได้แล้ว!”