บทที่ 732

ผู้หญิงคนนั้นคอยแต่เรียกเธอว่า “คุณหนู”

พวกเธอดูเหมือนจะเร่งรีบกันอยู่ และพวกเธอก็ต้องการอยู่ที่นั่นกัน แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ชายชรางุนงง ผู้หญิงคนนั้นอ้างว่าพวกเธอไม่มีเงินในขณะนั้น และพวกเธอก็จำเป็นต้องรอจนกว่าจะถึงบ่ายของวันต่อมาก่อนที่ใครบางคนจะสามารถส่งเงินมาให้พวกเธอได้ ดังนั้นพวกเธอจึงขอให้ชายชราอย่าเป็นกังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้น

แต่ชายชราเปิดโรงแรมมานานแล้ว เขาผ่านร้อนผ่านหนาวมามากแล้วในการดำเนินชีวิต

เขาจะยอมประนีประนอมได้อย่างไร?

เมื่อตระหนักได้ว่าพวกเธอล้มเหลวในการโน้มน้าวเขา ผู้หญิงสวยคนนั้นที่อุ้มเด็กทารก จึงนำจี้หยกอันหนึ่งออกมาและมอบมันให้ชายชรา

โชคดีที่ชายชราเป็นคนชอบของเก่า ทันทีที่เขาเห็นจี้หยกอันนั้น เขาจึงรู้ได้ทันทีว่ามันเป็นของราคาแพง

เขาเห็นชื่อ เซร่าซึ่งถูกสลักไว้บนจี้หยกอย่างชัดเจน

เขาจึงค่อย ๆ ตระหนักได้ว่าพวกเธออาจจะมีต้นตระกูลพิเศษก็ได้

ดังนั้นเขาก็เลยไม่กล้าทำให้พวกเธอขุ่นเคืองใจ

เขาตกลงที่จะให้พวกเธออยู่ที่นั่นกัน

แบร์รี่กล่าวว่าชายชราคนนั้นได้บรรยายถึงเหตุการณ์นั้นด้วยท่าทางที่ชัดเจนมากเมื่อวานนี้ ในคืนนั้นเขายังติดต่อเพื่อนของเขาสองสามคนอีกด้วยซ้ำหลังจากเขาได้ถือจี้หยกนั้น เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะคืนมันให้กับทั้งคู่

แต่เพื่อนของเขากลับเตือนเขาว่า มันจะดีกว่าถ้าเขาไม่ทำเช่นนั้นกับเจ้าของของจี้หยกที่ประเมินค่าไม่ได้และสวยงามเช่นนี้

หลังจากที่ได้ยินแบบนั้นชายชราจึงตัดสินใจที่จะลืมเกี่ยวกับมันไป

หลังจากนั้น เขาก็รอจนกระทั่งบ่ายสองโมงในวันต่อมา

อย่างที่คาดไว้ ชายหนุ่มคนหนึ่งก็มาถึง

เขานำเงินจำนวนมากมาให้เซร่า

และก็ยังเป็นเวลาเดียวกันกับที่เซร่าเอาจี้ของเธอคืนไป จากนั้น ผู้หญิงทั้งสองก็ออกจากโรงแรมของเขาไปด้วยกัน

มันไม่ได้เกิดขึ้นกับชายชราคนนั้นหลังจากเจ็ดวันผ่านไป ที่ผู้หญิงคนนั้นก็ย้อนกลับมาที่โรงแรมของเขา

เพียงแต่ครั้งนี้ คนงามที่อุ้มเด็กทารกไว้ไม่ได้มา

คนที่มาคือผู้หญิงที่ยืนข้างคนงามคนนั้น

ชายชราคนนั้นจึงรู้สึกประหลาดใจที่เห็นเธอ

เจ็ดวันก่อน ผู้หญิงคนนั้นยังคงมีแก้มสีกุหลาบบนใบหน้าของเธอ แต่ตอนนี้ เธอผอมแห้งอย่างมาก และใบหน้าของเธอก็ซีดเซียว เธอดูเหมือนกับผี