บทที่ 797

“พาเธอมา!” เจอรัลด์กล่าว ขณะที่เขาลุกขึ้นยืน

เมื่อได้รับการอนุญาตที่เขาต้องการ จากนั้นบอดี้การ์ดจึงออกไปพาเธอมา ครู่สั้น ๆ ต่อมา บอดี้การ์ดคนอื่นสองสามคนก็พาผู้หญิงคนนั้นมา

ผู้หญิงคนนั้นเองก็ดูขี้อาย แม้มันจะเป็นปฏิกิริยาที่สมเหตุสมผลก็ตาม ท้ายที่สุดแล้ว ใครจะไม่กลัวที่ได้มายืนอยู่ในท่าเรือที่เต็มไปด้วยรถหรูเป็นร้อย ๆ คันกันเล่า? ราวกับว่านั่นยังไม่พอ บอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำอย่างน้องพันคนก็กำลังยืนอยู่ทั่วทุกที่!

ไม่มีคนธรรมดาคนไหนที่จะเข้าใกล้ที่เกิดเหตุนี้โดยไม่มีเหตุผลที่เหมาะสม

“ค คุณคือคุณคลอฟอร์ดใช่ไหม? แฟนของมีล่า…?” ผู้หญิงคนนั้นถามอย่างสุภาพ

“ผมเอง” เจอรัลด์ตอบกลับพร้อมกับพยักหน้า

“ฉ ฉันมีขื่อว่านาริซซ่า มาร์ติน…ฉันเป็นเพื่อนที่ดีของมีล่า…ฉันได้ยินว่าคุณกำลังสืบสวนเรื่องการหายไปของเรือเดินมหาสมุทร…แม้ฉันจะมีข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับมันจริง แต่ฉันก็ไม่มั่นใจเลยจริง ๆ ว่ามันจะช่วยคุณในการค้นหาได้หรือไม่…”

“พูดต่อสิครับ มันอาจจะนำไปสู่เบาะแสต่อไปก็ได้!” เจอรัลด์ตอบกลับทันที

“เอาล่ะ…คืนก่อน มีล่า มอลลี่ และวันด้าได้รับห่อพัสดุคนละชิ้น…ทั้งสามห่อมีจี้ที่หมือนกัน…แม้จี้เองจะให้ความรู้สึกค่อนข้างจิตตกได้เมื่อมองดูมัน แต่ทั้งสามคนและฉันก็เพียงคาดเดาว่ามันเป็นของที่ระลึกที่แจกจ่ายให้กับสมาชิกทั้งหมดของทีมการสำรวจ…ไม่ว่าจะยังไง มันก็ค่อนข้างน่าประหลาดใจกับช่วงเวลาที่พวกเธอได้รับจี้นั้น ของทุกอย่าง เพื่อเป็นของที่ระลึก”

“ในขณะที่ครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอมีล่าหลังจากร่วมทานอาหารกับเธอ และเพื่อนคนอื่นอีกสองคนของเธอ ด้วยเหตุใดเหตุหนึ่งฉันก็จัดการได้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับจี้นั้นหลังจากที่ฉันจัดการแสดงเสร็จเมื่อวานนี้ โดยความบังเอิญ หนึ่งในแขกของที่ได้เข้าร่วมในการแสดงก็เป็นนักศึกษาของศาสตราจารย์ชีเวลล์ หัวหน้าของทีมสำรวจ หลังจากการแสดงสิ้นสุดลง พวกเราก็ได้พูดคุยกันเล็กน้อย แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อฉันถามถึงจี้ที่แปลกประหลาดนั้น นักศึกษาคนนั้นก็อ้างว่าทีมสำรวจไม่เคยแจกของเช่นนี้! ฉันรู้สึกค่อนข้างงุนงงกับสิ่งนั้น ท้ายที่สุดแล้ว ห่อพัสดุที่สามคนได้รับก็ไม่มีที่อยู่ของผู้ส่งบนนั้น แล้วใครจะส่งพวกมันให้พวกเธอกันล่ะ? เมื่อรู้สึกแปลก ๆ จากนั้นฉันจึงเล่าเรื่องจี้ให้นักศึกษาคนนั้นฟัง”

“เมื่อได้ยินการบรรยายของฉัน เขาก็ให้ฉันดูกลุ่มแชทซึ่งมีผู้เข้าร่วมของทีมการสำรวจไม่กี่คนอยู่ในนั้น หลังจากอ่านมันดู ก็ดูเหมือนว่าพวกเขาหลายคนกำลังพูดคุยถึงการได้รับจี้แบบเดียวกัน! ฉันรู้สึกจริง ๆ ว่ามีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับจี้นั้น… ผู้ส่งที่ไม่ระบุชื่อส่งพวกมันมาด้วยเหตุผลอะไรกัน?” นาริซซ่าอธิบาย

“ถ้าจะให้พูด จี้นั้นหน้าตาเป็นยังไงกันครับ คุณ? คุณมีรูปถ่ายของมันหรือเปล่า?” ฟินน์ถาม ขณะที่เขาเริ่มเดินมาหากลุ่ม

“อันที่จริงแล้ว ฉันมี!” นาริซซ่าตอบกลับ ขณะที่เธอพยักหน้าก่อนจะล้วงหาโทรศัพท์ของเธอ

เมื่อเธอพบรูปภาพแล้ว เธอจึงยื่นโทรศัพท์ของเธอให้ฟินน์ เจอรัลด์ก็ดูเช่นกัน และแม้เจอรัลด์จะจำมันไม่ได้ แต่ฟินน์เองก็กำลังสั่นสะท้านไปทั้งตัวแล้ว