บทที่ 80

“หุบปาก ไคล์!” มีล่าปาเบาะในมือของเธอไปที่ไคล์อย่างฉุนเฉียว

“ไร้สาระ! ใช่ เจอรัลด์ถูกลอตเตอรี่ แต่นายอิจฉาเขาอยู่เหรอ?”

การได้ยินคำเยาะเย้ยของไคล์ต่อเจอรัลด์ มีล่ารู้สึกเอือมระอา เขายังพูดว่าเจอรัลด์ได้ให้ถุงยางอนามัยกับแฟนเก่าของเขาด้วย นี่มันน่ารังเกียจมาก เขากำลังดูถูกเจอรัลด์อย่างชัดเจน ไม่ใช่เหรอ?!

มีล่ามักจะคิดว่าเจอรัลด์คือเพื่อนที่ดีของเธอเสมอ

“เธอหมายความว่าอย่างไร น้องสาว? เธอกำลังบอกว่าฉันพูดเรื่องไร้สาระใช่ไหม?”

ไคล์เยาะเย้ยเขาต่อไปขณะที่เขาหัวเราะ “หากเธอไม่เชื่อในสิ่งที่ฉันพูด เธอสามารถถามวิคเตอร์ ไรท์ รองประธานของสหภาพนักศึกษา ผู้ที่ยังเป็นเพื่อนร่วมหลักสูตรของเขาด้วย แม้แต่วิตนีย์ก็รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาได้ไปทำธุระเพื่อเอาถุงยางอนามัยไปให้แฟนเก่าของเขาเพียงแค่เพราะเงินสิบดอลลาร์!”

มีล่าขมวดคิ้ว และวิธีที่พ่อแม่ของมีล่าและเพื่อน ๆ ของเธอมองไปที่เขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

“เขาดูเหมือนจะเป็นผู้ชายที่ดีนะ ฉันไม่คาดคิดว่าเขาจะน่าสงสารขนาดนี้เพราะเห็นแก่เงิน!”

“น่ารังเกียจ!”

พวกเขาพึมพำ ตัดสินเขา

เจอรัลด์สูดหายใจเข้าลึก ๆ และเหลือบมองไปที่วิคเตอร์ที่คอยเก็บตัวเงียบมาตลอดตั้งแต่ต้น

วิคเตอร์รู้เรื่องนี้มาตลอด และเขาน่าจะเป็นคนที่บอกเรื่องนี้กับไคล์มากที่สุด

ในหมู่พวกเขาทั้งหมด เจอรัลด์พนันได้ว่าเขาต้องเป็นคนที่วิคเตอร์เกลียดมากที่สุด

มีล่าเหวี่ยงคำถามมองไปที่เจอรัลด์ และเจอรัลด์พยักหน้า “ใช่ ฉันทำ”

เขาไม่มีเงินในตอนนั้น ดังนั้น มันผิดเหรอที่จะหาค่าครองชีพโดยการไปทำธุระให้คนอื่น?

เจอรัลด์ไม่คิดว่ามันน่าละอายใจ

คืนนั้น แดนนี่ได้หลอกเขาเพื่อส่งถุงยางอนามัยไปให้ซาเวีย

มันคือความจริง และยังไงซะเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะปิดบังมันไว้

“เจอรัลด์ นาย...” มีล่าจ้องเจอรัลด์ สายตาของเธอเบิกกว้างอย่างไม่เชื่อ

เอาตรง ๆ นะ มีล่าไม่เคยประสบกับความยากจน แต่ในความคิดของเธอ เธอคิดว่าคน ๆ หนึ่งจะถือว่าศักดิ์ศรีของเขาเป็นสิ่งสำคัญไม่ว่าเขาจะยากจนแค่ไหน